Het ziet er een beetje goofy uit.
Een zelfhulpmethode genaamd “”, waarbij de vingertoppen worden gebruikt om acupressuur uit te voeren, terwijl negatieve emoties met ademhalingsoefeningen en positieve bevestigingen tegengaan, heeft eye-rolls van sommige professionals in de geestelijke gezondheidszorg opgewekt.
“Ik ben veilig in mijn auto,” zegt een vrouw terwijl ze de techniek oefent, met behulp van een vinger om de bovenkant van haar hoofd te tikken, dan de zijkant van haar wenkbrauw en het midden van haar kin. “Ik ben mijn veilige ruimte.”
In de video legt ze uit dat alleen rijden een worsteling is, maar tikken heeft geholpen haar angst te verlagen en haar gedachten opnieuw te concentreren.
Anekdotes zoals deze zijn gemakkelijk te vinden op sociale media. In de afgelopen 15 jaar is tikken ook opgeroepen op wellness podcasts, en zelfs de.
Als gevolg hiervan heeft de praktijk, ook bekend als de emotionele vrijheidstechniek of EFT, een toegewijde aanhang aangetrokken en een groot bedrijf geworden. Maar veel experts blijven sceptisch.
Waar kwam tikken vandaan?
Tappen, dat onder de paraplu van de energiepsychologie valt, is afkomstig van een techniek genaamd Thought Field Therapy ontwikkeld door de psycholoog Roger Callahan in de jaren tachtig.
Hij bedacht het tijdens het werken met een patiënt die een ernstige fobie van water had, die Dr. Callahan op verschillende manieren probeerde te behandelen, waaronder blootstellingstherapie door het zwembad.
Op een dag, toen de patiënt klaagde dat alleen maar naar het water haar buikpijn gaf, zei Dr. Callahan haar stevig onder haar oog te tikken, een gebied dat hij wist te worden geassocieerd met het “” in de traditionele Chinese geneeskunde.
Volgens dr. Callahan verklaarde de patiënt na twee minuten tikken, haar buikpijn was verdwenen, samen met haar angst voor het water.
Dr. Callahan ontwikkelde van daaruit gedachte -veldtherapie, en beweerde dat sommige patiënten een reeks acupressuurpunten in een specifieke volgorde nodig hadden.
Gedachte veldtherapie was door psychologie -experts, deels omdat er geen manier is om energie -meridianen te meten, noch enig bewijs dat bewijst dat ze bestaan. Maar in de jaren negentig, Gary Craig, een afgestudeerde Stanford die later een gewijde minister werd, heeft de techniek omgedoopt en een vereenvoudigde versie gecreëerd met de naam EFT
Voorstanders suggereren dat tikken niet alleen stress en angst verlicht, maar ook de symptomen van depressie, posttraumatische stressstoornis, verslaving en chronische pijn kan verbeteren, naast andere kwalen.
Beoefenaars betalen nu honderden dollars om EFT -cursussen te volgen of een officiële certificering na te streven.
Werkt het?
Hoewel er meer dan 200 studies zijn die meridiaan tikken onderzoeken, is dit oeuvre niet zo robuust als het klinkt. Onderzoek dat beweert de effectiviteit van EFT te benadrukken, is doordrenkt door kleine steekproefgroottes en a.
Om deze redenen hebben prominente leden van de American Psychological Association gezegd dat de push om EFT populair te maken is gebaseerd op pseudowetenschap.
“Als je echt naar het bewijsmateriaal kijkt, valt het uit elkaar,” zei Cassandra L. Boness, een universitair docent psychologie aan de Universiteit van New Mexico en de hoofdauteur van dat bracht bezorgdheid uit over de kwaliteit van EFT -onderzoek en twijfelde aan de effectiviteit van de techniek.
Maar dat wil niet zeggen dat EFT nutteloos is, zeiden experts. Degenen die de techniek proberen, worden geïnstrueerd om na te denken over of activiteiten te doen, ze kunnen eng of ongemakkelijk vinden – een vorm van blootstellingstherapie, die een krachtige manier is om emoties te reguleren. Tikken omvat ook een moment om iemands gedachten te verkennen, wat volgens therapeuten mensen kan helpen hun gedrag te begrijpen.
In wezen is tikken ‘een mengelmoes van interventies, waarvan sommige, ik weet zeker, vrij effectief’, zei David F. Tolin, de directeur van het angststoornissencentrum van het Institute of Living in Hartford, Conn. Maar er is geen onderzoek van hoge kwaliteit om aan te tonen dat het tikken van zichzelf het actieve ingrediënt is, voegde hij eraan toe.
Wat is de schade?
Ondanks het matte bewijs, helpen sommige patiënten en therapeuten erop dat tikken echt helpt.
“Het vervangt geen bestaande best practices voor de behandeling van PTSS, depressie, verslavingen of andere ernstige aandoeningen,” zei David Feinstein, die klassen en certificeringen in energiegeneeskunde aanbiedt, samen met zijn vrouw. Maar naar zijn mening kan het die behandelingen effectiever maken.
Melissa Lester, een psychotherapeut in Sandy Springs, Ga., Zei dat ze vond dat tikken snelle voordelen kon bieden, waaronder een rustiger, duidelijkere geest. Ze besloot om gecertificeerd te worden in de techniek omdat ze haar cliënten een alternatief wilde geven wanneer methoden die door andere therapeuten werden aangeboden, zoals cognitieve gedragstherapie, niet de gewenste resultaten opleverden.
Het bieden van een alternatieve behandeling kan inderdaad nuttig zijn voor patiënten, zei Dr. Boness, maar ze vroeg zich af of het ethisch was om dit te doen zonder rigoureus wetenschappelijk bewijs.
Haar ‘grootste angst’, voegde ze eraan toe, was dat kwetsbare mensen zouden wenden tot tikken en dan merken dat het niet werkt.
“Het is eigenlijk geen psychologische behandeling,” zei ze.
(Christina Caron is een verslaggever in de New York Times die geestelijke gezondheid behandelt.)
Het artikel verscheen oorspronkelijk in de New York Times.
