NOS Wielrennen•
Groenewegen aast op zege in Lille: ‘Ik kijk hier het hele jaar al naar uit’
Hij denkt er niet meer zo vaak aan, moet Mike Teunissen zes jaar na dato bekennen. “Maar uiteindelijk was het natuurlijk wel een klein stukje sportgeschiedenis”, durft de Astana-wielrenner wel te beweren. En met een lach op het gezicht: “Ik kan het iedereen van harte aanbevelen.”
Ja, dank je de koekoek. Welke coureur zou ervoor passen de openingsrit van de Tour de France te winnen en als extra beloning de gele trui omgehangen te krijgen? “Ja, in de aanloop naar zaterdag merk je wel dat dat iets heel speciaals was. Als je nu al die sprinters gaat vragen, dan hebben ze allemaal zaterdag al maanden met rood omcirkeld.”
Want morgen is het weer zover: de 112de Ronde van Frankrijk begint met een vlakke rit in lijn. En dat biedt de rappe finishers een uitgelezen kans op een zege met een gele glans. Dylan Groenewegen draait er niet omheen: hij kijkt er al heel lang naar uit.
“Vanaf de winter” vertelt de spurter van Jayco AlUla. “Of wanneer werd het parcours bekendgemaakt? Oktober, ja. Toen in Parijs de Tourpresentatie was, kwam in beeld dat de eerste rit vlak zou zijn. Normaal gesproken een sprint. En nu is het eindelijk zo ver. Dus ik denk er eigenlijk al het hele jaar aan.”
Het zal voor Groenewegen, die afgelopen zaterdag zijn roodwitblauwe kampioenstrui kwijtraakte aan Danny van Poppel, ook voelen als een soort herkansing. Hij was immers in 2019 de man waarop zijn toenmalige ploeg Jumbo-Visma z’n kaarten had gezet. Maar hij kwam ten val, waarna Teunissen met succes de honneurs waarnam in Brussel.
Op een half wiel
Cees Bol, nu een ploeggenoot van Teunissen, was er een jaar later in Nice dichtbij. “Dat beeld kwam laatst nog voorbij”, vertelt hij in Lille, waar de Touretappe van zaterdag begint én eindigt. “Tweehonderd meter voor de finish lag ik nog op schema. Maar het ging net niet lukken.”
De ritwinst ging naar Alexander Kristoff. “Toch jammer”, kijkt Bol terug. “Maar ook wel mooi om er dichtbij te zijn. Later in die week werd ik op een half wiel tweede (achter Wout van Aert, red.) en dat was eigenlijk pijnlijker dan die dag. Over een paar jaar kijk ik er wel met trots op terug, maar vooralsnog is dat in mijn carrière toch een beetje een open wond.”
Pogacar: ‘We moeten het in de eerste week al laten zien’
Het is onwaarschijnlijk dat het in Lille tot een herkansing komt, niet in de laatste plaats omdat Bol niet helemaal fit aan de start verschijnt. “Ik voel me niet super, eerlijk gezegd. Ik ben wat ziek geweest. Ik heb daardoor ook het NK moeten laten schieten.”
Daar was Danny van Poppel wel. En hoe! Hij troefde daar in de sprint de kanonnen Olav Kooij, die in de Tour ontbreekt, en Groenewegen af. Haast tot zijn eigen verbazing. En nu mag hij drie weken lang met de kampioenstrui door Frankrijk fietsen. “Ik ben er hartstikke blij mee. Het waren twee ongelofelijke dagen daarna. En nu back to business.”
Lead-out voor Meeus
Gezien zijn vorm lijkt het niet onmogelijk dat Van Poppel, die in het slotweekend van de Tour zijn 32ste verjaardag viert, zaterdag het roodwitblauw verruilt voor het geel. Twaalf jaar geleden werd hij op Corsica, als 19-jarige debutant nota bene, al eens derde in de openingsrit, achter Marcel Kittel en Kristoff.
“En ik ben nu beter dan ooit, denk ik. Dus wie weet…” Maar nee, die illusie heeft de renner van Red Bull-BORA-hansgrohe toch niet.
“Het plan is om met Jordi (Meeus, red.) te sprinten en dat ik de lead-out doe. Daar blijft het ook bij, zo ver ik weet. Maar ik denk dat ze in de lastige etappes zullen zeggen: we gaan voor Danny. En dat zijn er best wel veel, heb ik begrepen. Ik wil de trui gewoon laten zien. En niet alleen hier, ook de rest van het jaar en volgend jaar.”
Dat herkent Groenewegen wel. Daarom baalde hij ook zo van de nederlaag die hij afgelopen zondag leed in Ede. “Er zat veel meer in dan een bronzen plak. Daar kwam ik niet voor. Ik kwam voor die trui. Dat is niet gelukt, omdat ik te laat ging. Een week eerder in Denemarken was ik iets te vroeg. Nu moet ik er tussenin gaan zitten. Dan komt het wel goed.”
Aan zelfvertrouwen geen gebrek. De 32-jarige Groenewegen, die al vijf ritzeges in de Tour op zijn naam heeft staan, is ervan overtuigd dat hij de grote favorieten voor de winst in Lille – de Belgen Tim Merlier en Jasper Philipsen en de Italiaan Jonathan Milan – kan kloppen. “Ja, honderd procent. Anders was ik hier niet geweest.”
“Ik ben hierheen gekomen om zaterdag iets moois te laten zien. En de hele Tour, hè. Ik voel me heel sterk en mentaal voel ik mij ook goed. Dit is het moment waar we naar gepiekt hebben.”
