“Een politieke wraakstrijd”… en de angst voor 19 miljoen ontevreden mensen en de “verdwijning” van 8 miljoen kiezers »Baghdad Al-Youm News Agency

Bagdad vandaag – vervolg
Een ‘analytisch artikel’ behandelde de komende parlementsverkiezingen vanuit het perspectief van ‘cijfers’ en de infiltratie van de geest van ‘electorale wraak’ in enkele van de partijen die eraan deelnamen.

Het artikel gepubliceerd door het Iraqi Network for Investigative Journalism “NIRIJ” en beoordeeld door “Bagdad Al-Youm” recenseerde: “De nieuwe electorale kaart en de concurrenten van de sjiitische strijdkrachten, met uitzondering van de verkiezingen van 2025, zijn niet zozeer een race om zetels als wel een strijd om politieke wraak, gevoerd door de krachten van het raamwerk om terug te winnen wat ze in 2021 verloren hebben,” en merkte op dat “zelfs met de afwezigheid van Al-Sadr en de terugkeer van de Saint-Lego-wet blijven zorgen.” “Het beheersen van de krachten van het kader van een ontevreden Iraaks publiek waarvan de omvang groter is dan 19 miljoen mensen.”

Volgens het artikel: “De leiders van het coördinatiekader zijn van mening dat de komende verkiezingen net zo belangrijk zijn als de verkiezingen van 2005, en zij beschrijven deze als (beslissend en noodlottig) en dat zij de identiteit van Irak zullen bepalen. Ze zijn bijna net zo belangrijk voor de soennitische en Koerdische krachten, die zich met niets anders bezighouden dan met hun interne conflicten en het leiderschap van hun provincies. Dit zijn vergelijkingen die niet sterk worden beïnvloed door regionale variabelen, noch door de politieke krachten die hen beïnvloeden.” “Het land is getuige van relatieve stabiliteit, in tegenstelling tot de sjiitische krachten.”

Het artikel wijst op “de rol die de boycot van de sadristische beweging zal spelen bij het veranderen van de politieke vergelijkingen en cijfers in de sjiitische arena, en gaat in op de inspanningen van sommige blokken om hun eerdere verliezen te compenseren, parallel aan hun interne en zijconflicten, naast hun angst voor het sterrendom van de persoonlijkheid van Muhammad Shiaa Al-Sudani.”

De auteur van het artikel is van mening dat “de komende verkiezingen vergelijkbaar zijn met de verkiezingen van 2005, en een test zullen zijn voor de kracht van de kaderkrachten en haar vermogen om de verliesrekening na 2021 te corrigeren, vooral omdat ze in het licht komen van de poging van Iran om zijn invloed te versterken, te midden van de toenemende behoefte aan Irak na het verlies van Syrië, de aanzienlijke afname van de invloed in Libanon, de terugkeer van de VN-sancties tegen het land, die in 2015 werden opgeheven, en de toenemende Amerikaans-Israëlische militaire druk ertegen, zodat Irak een ‘touw’ wordt. “De laatste redding.”

Hij wijst op wat hij beschrijft als ‘de dood van het idee van de (onafhankelijke kandidaat), wat de afgelopen jaren een glamoureuze kwestie was. De toetreding van tientallen onafhankelijken tot de klassieke politieke blokken na hun overwinning bewees echter dat de (onafhankelijke kandidaat) een leugen is, en zelfs als het waar is, zal het een mislukking zijn. De onafhankelijke vertegenwoordiger is een individu dat geen ideologie of politiek project heeft.’

Het artikel legt “de vergelijkingen van participatie en boycot uit, aangezien het aantal stemgerechtigde mensen volgens de woordvoerster van de verkiezingscommissie de 29 miljoen zou moeten bereiken, door degenen toe te voegen die geboren zijn in de jaren 2004, 2005, 2006 en 2007, die sinds de verkiezingen van 2021 tot nu toe de leeftijd van 18 jaar hebben overschreden en het recht hebben om deel te nemen en te stemmen.”
Het richt zich op “de (verdwijning) van ongeveer acht miljoen kiezers die stemrecht hebben en niet worden meegeteld. Dit wordt verklaard door het feit dat de nieuwe kieswet degenen meetelt die in het bezit zijn van (biometrische) kaarten voor de lange termijn.”
Bron: Iraaks netwerk voor onderzoeksjournalistiek “NIRIJ”