Het uitstellen van de verkiezingen ligt op tafel. Zal de grondwettelijke datum de druk van sancties en verdeeldheid kunnen weerstaan?

Bagdad vandaag – Bagdad

Irak nadert nieuwe verkiezingen te midden van toenemende tekenen van verdeeldheid binnen de politieke elite over timing en angst voor de gevolgen van recente Amerikaanse sancties voor de legitimiteit van de resultaten. Terwijl de Saoedische krant Okaz sprak over de aanwezigheid van een beweging binnen het coördinatiekader die aandringt op uitstel van de verkiezingen, reageerden de leiders in het kader met een categorische ontkenning, aangezien deze rapporten “onnauwkeurigheid ontberen” en dat het hun doel is om “het verenigde standpunt te verdraaien” van de kaderkrachten die erop staan ​​de verkiezingen op hun grondwettelijke datum te houden.

Deze discrepantie tussen het externe verhaal en het interne standpunt weerspiegelt de intensiteit van de spanning op het Iraakse toneel aan de vooravond van de verkiezingen, waar veiligheidsproblemen en politieke druk elkaar kruisen met de realiteit van Amerikaanse sancties die het machtsevenwicht binnen de sjiitische allianties zelf hebben verstoord.

Lid van het Coördinatieraamwerk, Mahmoud Al-Hayani, zei in zijn interview met “Baghdad Today” dat “het nieuws dat sprak over de aanwezigheid van een team binnen het raamwerk dat aandringt op uitstel van de komende verkiezingen absoluut niet waar is”, en legde uit dat “het raamwerk er volledig op is gericht de verkiezingen op de gespecificeerde grondwettelijke datum te houden, en dat alle krachten die daarin zijn opgenomen eraan werken om de juiste sfeer te creëren om eerlijke verkiezingen te garanderen.” en transparante verkiezingen die de wil van het Iraakse volk tot uitdrukking brengen.”

In de context van de reactie voegt Al-Hayani eraan toe dat het gebruik van stembussen de veiligste manier is om de democratie te consolideren en het politieke systeem in het land te stabiliseren, waarbij hij opmerkt dat “praten over een mogelijk uitstel of het bestaan ​​van een intern geschil slechts een poging is om een ​​sfeer van wantrouwen onder de burgers te verwarren en te verspreiden.”

Het standpunt van het raamwerk ligt dus dichter bij het vestigen van het principe van “electorale voortzetting” als een legitiem instrument voor bestuur, vooral nadat in het buitenlandse mediadiscours stemmen begonnen te verschijnen die het uitstel van de verkiezingen eisten, als een poging om een ​​crisis van internationale erkenning van de resultaten te voorkomen.

Krantenbericht van Okaz Saoedi-Arabië Hij sprak over een verdeling binnen het coördinatiekader in twee teams: het eerste dringt aan op uitstel van de verkiezingen tot mei 2026, uit angst dat de deelname van individuen en entiteiten die onderworpen zijn aan Amerikaanse sancties zal leiden tot problemen bij de internationale erkenning van de resultaten, terwijl het tweede team, onder leiding van Nouri al-Maliki en enkele leiders van de gewapende facties, elk uitstel afwijst en gelooft dat het uitstellen van de verkiezingen inhoudt dat de verkiezingen in gevaar worden gebracht. legitimiteit van het bestaande politieke systeem.

Dit verhaal werd, ondanks de verspreiding ervan, door geen enkele interne partij bevestigd, maar werd verworpen door meerdere leiders die het ‘een overdreven lezing van de scène’ vonden. Specialisten op het gebied van politieke zaken zijn van mening dat wat het rapport een ‘verdeeldheid’ noemde niets meer is dan tactische verschillen in de beoordeling van de risico’s, en niet een principieel meningsverschil, aangezien de grote sjiitische machten het erover eens zijn dat het uitstellen van de verkiezingen grotere politieke kosten met zich meebrengt dan het houden ervan, zelfs in het licht van de Amerikaanse druk.

Sinds het Amerikaanse ministerie van Financiën nieuwe sancties heeft aangekondigd tegen Iraakse individuen en bedrijven, is de kwestie van de Amerikaanse invloed op de verkiezingen weer op de voorgrond gekomen. Volgens Iraakse politieke analyses hebben deze sancties de machtsverhoudingen binnen het coördinatiekader niet zozeer veranderd, maar wel de gevoeligheid voor het externe discours vergroot, vooral nadat sommige rapporten deze sancties in verband brachten met de mogelijkheid dat de internationale gemeenschap zou weigeren de verkiezingsresultaten te erkennen als gesanctioneerde entiteiten zouden deelnemen.

Hoewel de regering zwijgt over specifieke namen, gaan de politieke blokken met voorzichtigheid om met de kwestie, omdat ze zich realiseren dat elk gespannen standpunt kan worden geïnterpreteerd als een escalatie tegen Washington, wat de internationale steun voor de resultaten van het verkiezingsproces kan aantasten.

Gelijktijdig met de controverse over de datum escaleerden de indicatoren van politiek geweld, te beginnen met de moord op kandidaat Safaa al-Mashhadani in Tarmiyah, via een poging om andere kandidaten in Karbala en Bagdad te vermoorden, en wat leidde tot het platbranden van kieskantoren in Nineve. Deze gebeurtenissen houden volgens waarnemers niet alleen verband met de concurrentiestrijd tussen kandidaten, maar weerspiegelen eerder een diepe vertrouwenscrisis in het electorale klimaat, die kan worden uitgebuit om uitstel te rechtvaardigen of later de integriteit van de resultaten in twijfel te trekken.

Aan de andere kant probeert het coördinatiekader een ander beeld te schetsen, waarbij het zijn inzet voor het creëren van een electoraal klimaat benadrukt, aangezien electorale legitimiteit het politieke continuïteit geeft na de recente uitdagingen op veiligheids- en economisch gebied.

De ferme reactie van het coördinerende raamwerk op het rapport van Okaz weerspiegelt de bereidheid om het politieke verhaal in een nauwkeurig stadium te controleren, aangezien elk gerucht of externe lezing thuis voor verwarring zou kunnen zorgen.

Maar wat het Saoedische rapport onthulde, al dan niet gebaseerd op nauwkeurige informatie, wijst op de aanwezigheid van interne kwetsbaarheid in het Iraakse electorale discours, aangezien de tegenstelling tussen het uitgesproken standpunt en de realistische angst voor sancties en veiligheidsdruk blijft bestaan.

In wezen is het probleem niet de intentie om zichzelf uit te stellen, maar eerder de politieke omgeving die deze optie überhaupt op tafel legt, een omgeving die er nog niet in is geslaagd partijconflicten te scheiden van het algemeen belang.

Dienovereenkomstig is de naleving door het raamwerk van het beginsel van ‘op tijd houden van verkiezingen’ zowel een politiek standpunt als een externe boodschap gericht aan Washington en de westerse hoofdsteden om de toewijding van Bagdad aan het democratische pad te bevestigen. Door de voortzetting van de moorden op en de vervolging van kandidaten zal deze belofte echter op het spel blijven staan, tenzij de autoriteiten volgens waarnemers echte garanties bieden voor de integriteit van het proces.

Bron: Afdeling Monitoring en Follow-up in “Baghdad Today” + agentschappen