“Our Hero, Balthazar” is niet echt een soort elevator-pitch-film. Zeker, er is een logregel: een rijke tiener uit New York City ( Jaeden Martell ) die, in een misplaatste poging indruk te maken op een meisje, naar Texas reist om te proberen een schietpartij op een school te stoppen. Maar het is de beschrijving ervan die lastig wordt: het is een zwarte komedie, maar soms ook gewoon een komedie. Het is een thriller en een satire. Het is een commentaar op performatief activisme, wapencultuur en giftige mannelijkheid. Meestal is het gewoon een leuke rit.
Owen Gleiberman, die voor Variety schreef, noemde het “een snijdende, gedurfde en soms verbazingwekkende film.”
Misschien is het logischer om te begrijpen dat “Onze Held, Balthazar”, dat is momenteel in theaterskomt van een filmmaker die bekend staat om zijn samenwerkingen met de Safdie-broers. Filmmaker en producer Oscar Boyson maakt al bijna twintig jaar onafhankelijke films “Frances Ha” naar “Ongesneden edelstenen.”
Het idee voor ‘Balthazar’, dat hij samen met Ricky Camilleri schreef, voelde gewoon opwindend aan, net als de films waardoor ze films wilden maken toen ze jonger waren. Het is ook het soort dat uit de Amerikaanse bioscopen lijkt te verdwijnen en de kenmerken heeft van een cultklassieker.
“Er is een trend richting gelijkheid, veiligheid en vertrouwdheid die de filmindustrie tot een werkelijk oninteressante wereld maakt om in te spelen, te creëren en samen te werken”, aldus Boyson. “Ik had het gevoel dat, omdat de industrie nee zei, dit precies was wat ik zou moeten doen. En dat maakte me echt opgewonden.”
Boyson is met ‘Balthazar’ veel obstakels in de industrie tegengekomen, van festivals tot distributeurs, die hem vertelden dat ze er dol op waren, maar het niet op de markt konden brengen. Die weerstand maakte hem alleen maar nog meer aangemoedigd om het op zijn eigen manier te doen. Bovendien heeft hij al lang geleden geleerd geen toestemming te vragen aan het establishment.
Het terugbrengen van de langzame verbranding
“We hebben niet het marketingbudget, maar we hebben wel een enorme energie”, zei Boyson.
En via hun basiscampagne, waarbij a valse sociale media rekening houden met Martells personage Balthazar, dat meer dan 84.000 volgers heeft (meer dan de meeste filmaccounts), en via ouderwetse mond-tot-mondreclame weet het publiek de film te vinden, die dit weekend in New York, Philadelphia, Dallas, San Diego, Encino, Santa Cruz en Westbrook, Maine te zien zal zijn. In Village East in New York, waar de film zijn zevende weekend ingaat, zijn er mensen die hem al zes keer hebben gezien. En het zijn ook niet alleen de hardcore cinefielen: het is ook een jonger publiek.
Boyson zou willen dat de industrie kon ontsnappen aan de ‘grote openingsweekend’-mentaliteit en films de tijd zou geven om hun plaats en publiek te vinden.
“Het gaat zoveel om mond-tot-mondreclame, en je hebt tijd nodig om dat te laten werken”, zei hij. “Als dat zo is, is het eigenlijk niet zo duur. Je moet gewoon iets goeds maken.”
Blijf niet hangen in het budget
“Frances Ha” was de eerste speelfilm uit New York City waar Boyson aan werkte. Hun primaire locatie was het appartement waarmee hij deelde Greta Gerwig en de productieontwerper, en hun bemanning was klein genoeg om in een busje te passen.
“Wat mij echt is bijgebleven, is dat niemand sprak over hoe klein het productiemodel was”, zei hij.
“Films gaan over de emotionele reactie die ze krijgen van het publiek en dat heeft niets te maken met hoe duur of hoe goedkoop ze zijn gemaakt. Als je voelt hoe het is om aan iets te werken dat voelde alsof je iets aan het maken was dat zo intiem en klein aanvoelde en je voelt dat het resoneert met een groot publiek van mensen die naar een Marvel-film zouden kunnen gaan of naar een David Fincher-film van honderd miljoen dollar, dat geeft zoveel kracht. Dat is de basis van alles wat ik doe, die overtuiging dat dat kan gebeuren.”
In ‘Our Hero, Balthazar’ wilde hij zich net als in ‘Frances Ha’ omringen met twintigers, omdat, zo zei hij, ‘ze me eerlijk houden.’
Acteurs houden van werken
“Onze held, Balthazar” staat vol met opkomende en ervaren karakteracteurs. Jennifer Ehle is de afgeleide socialite-moeder van Balthazar; Noach Centineo is zijn levenscoach. In Texas, “Seksuele voorlichting” Asa Butterfield speelt Solomon, het worstelende kind waar Balthazar vriendschap mee probeert te sluiten, Becky Ann Baker is zijn liefhebbende grootmoeder en Chris Bauer (“The Wire”) is zijn vervreemde vader.
“Acteurs houden ervan om te werken, weet je? En acteurs houden ervan om verrast te worden, en acteurs houden ervan zichzelf uit te dagen”, zei Boyson. “Vooral als je in New York bent, is ‘Our Hero, Balthazar’ een bewijs van het feit dat een low-budgetfilm, als je geluk hebt met de timing, een aantal van de grootste acteurs ter wereld in je film kan verschijnen.”
Een gevoel van plaats is belangrijk
Fotograferen in New York City was niet alleen handig vanwege de talentenpool; Het is ook een essentieel onderdeel van de textuur van de film, waarin ook de Texas-gedeelten in Texas zijn opgenomen.
“Al te vaak is het eerste dat van je wordt gevraagd als je een verhaal schrijft dat zich in Amerika afspeelt, het ergens anders filmen”, aldus Boyson. “Het is wat ik waardeer als kijker als ik films kijk, maar het komt ook voort uit de ervaring van het opnemen van films in Amerika en het voelen wat je verliest als je doet alsof als je de ene plek voor de andere speelt. Ik denk dat een gevoel van plaats iets is dat echt ontbreekt of vervaagt in de Amerikaanse filmcultuur.”
Het publiek en de poortwachters hebben niets met elkaar te maken
Misschien wel de belangrijkste les die Boyson door de jaren heen heeft geleerd, en die lijkt ook uit te komen bij ‘Balthazar’, is dat het niet de poortwachters zijn die van je film iets maken: het publiek en de fans wel.
“De mensen die voor de film komen opdagen zijn jonge mensen en mensen die zeggen: ‘Dit is geen marginaal, dit is de realiteit waarin ik leef'”, zei hij. “Ik weet niet of dat de film commercieel maakt, maar we hebben heel hard gewerkt om hem leuk, vermakelijk en toegankelijk te maken.”
