De WK-sarong van David Beckham uit 1998: weet je nog toen het een land veroverde?

Het is het soort beroemdheidsfoto waar je meerdere keren per dag langs kunt scrollen op je telefoon: een voetbalster en zijn popzangeres-vriendin hand in hand tijdens een avondje uit. Er is een gevoel van zomergemak; beiden zijn gebruind, gekleed in casual zwarte tops en broeken, sandalen aan.

Alleen is de atleet de wereldberoemde David Beckham, en hij draagt ​​een sarong met patroon om zijn middel. In Groot-Brittannië in 1998 was dit voorpaginanieuws.

“Beckham heeft zijn chique japon aan”, verklaarde de krant The Sun, naast een paginagrote foto van de Engelse speelster en Victoria “Posh Spice” Adams, zoals ze destijds bekend stond, in Frankrijk voor het WK.

Dit was niet zomaar een japon, hoor. Dit was een artikel van Jean Paul Gaultier dat de traditionele opvattingen over hoe een mannelijke topvoetballer eruit zou moeten zien ter discussie stelde, waardoor de Britse roddelbladen in een hysterische draai terechtkwamen.

Bijna dertig jaar later, en aan de vooravond van het WK 2026, is ‘sarong-gate’, zoals het bekend is geworden, ook een levendige momentopname van de Britse cultuur van eind jaren negentig in beweging. Hier was een nieuw soort ‘metroseksuele’ (weet je dat nog?) man en zijn beroemde verloofde, overlappend met de hypermannelijke jongenscultuur van het voetbal. De meedogenloze roddelpers zorgde al snel voor controverse.

Tabloidlandschap van het ‘Wilde Westen’

De foto was een jaar na de dood van prinses Diana genomen. “Plotseling kwam er een nieuwe koninklijke familie tussenbeide, en dat waren de Beckhams”, zegt Stephen Doig, redacteur herenmode bij de krant Telegraph, die David in de loop der jaren verschillende keren heeft geïnterviewd. In dit tabloidlandschap van het ‘Wilde Westen’ was er ‘een publieke belangstelling zoals we nog nooit eerder hebben gezien voor hen beiden die deze machine voedden’, voegde Doig eraan toe.

“Om zo’n man te zien vervagen met gendergrenzen als onderdeel van deze nieuwe metroseksuele beweging was behoorlijk schokkend en opwindend voor mensen”, zei Doig. De berichtgeving in de tabloid over Beckhams WK-date-avond zei veel over de Britse ‘blokey’-cultuur van die tijd. Een cultuur die absoluut de wenkbrauwen zou optrekken bij een man in een rok.

Van wedstrijden voor de junioren elk weekend op het veld, tot mensenmassa’s die de pubs binnendringen om Engeland het WK voetbal te zien spelen: voetbal, zoals dat buiten de Verenigde Staten wordt genoemd, is diep geworteld in de Britse nationale psyche. Daarmee ontstaat een publiek gevoel van eigenaarschap over de belangrijkste personages.

Het leek erop dat iedereen – van nationale kranten tot regionale publicaties – gedachten had over de sarong, en leeftijd vormde geen barrière voor een populaire keuze. “Ik hou gewoon niet van mannen in rokken. Ik ben eraan gewend dat ze broeken dragen”, zei een achtjarige Alex Tong in De York-pers.

“Lange tijd keken jonge jongens tegen deze supersterren op als wie ze willen zijn als ze groot zijn; het zijn iconen van mannelijkheid, van hoe het eruit ziet om een ​​man te zijn”, zegt Lauren Cochrane, senior modeschrijver bij de krant The Guardian. “Alles wat de genderrollen in de voetbalcontext verstoort, is enorm. Het is seismisch. Maar het laat ook zien hoe vals die dingen zijn, het zijn in wezen constructies.”

Merk Beckham

De 23-jarige Beckham leek de media-razernij met een goed humeur op te vatten. “Je hebt nog niets gezien”, zei hij met een ongemakkelijk lachje toen verslaggevers hem er destijds naar vroegen, in een opgedoken fragment voor zijn recente Netflix-documentaire. Zijn vader, Ted, was tenminste positief: ‘Dat vind ik leuk’, herinnerde hij zich tegen zijn zoon in de show. ‘Je ziet er slim uit.’

In de loop der jaren benadrukte Beckham dat hij geen spijt had van de sarong, waarbij hij volhield dat mode-keuzes uit het verleden geheel zijn eigen keuzes waren. Het incident is in ieder geval onderdeel geworden van de Beckham-mythologie; een vroege indicatie van de mode-vooruitstrevendheid en mediawijsheid van David en Victoria die is veranderd in het huidige sport-, beauty- en zakenimperium van miljoenen dollars.

‘Hij weet heel veel,’ zei Doig, die eraan toevoegde dat Beckham er altijd ‘een beetje om moest lachen’ als ze de sarong bespraken. Het merk Beckham zou niet het succes zijn dat het nu is, “als ze in de jaren ’90 niet zeer gedurfde mode-keuzes hadden gemaakt, waardoor ze in elke krant ter wereld centraal stonden”, voegde Doig eraan toe.

Wat Beckham wel pijn deed, was de inschatting van de Engelse manager Glenn Hoddle dat de speler zijn oog van de bal had gehaald. “Ik denk niet dat hij gefocust is geweest tijdens zijn deelname aan dit toernooi”, zei Hoddle, ook op archiefbeelden in de Netflix-documentaire.

‘Het heeft me gedood’, zei Beckham over de opmerkingen van Hoddle, die een golf van speculaties over zijn professionaliteit teweegbrachten. Zelfs premier Tony Blair werd gevraagd of Beckham in de selectie zou moeten zitten – een vraag waar hij wijselijk niet in betrokken wilde raken.

Tegenwoordig is het niet ongebruikelijk om een ​​topvoetballer in gedurfde merkkleding te zien. Ex-Arsenal-speler Héctor Bellerín droeg felroze op het shirt Louis Vuitton-catwalk in 2019terwijl Eduardo Camavinga van Real Madrid vier wijd kreeg Balenciaga en 2022. Bij het ingaan van dit WK is het stijlvolle Franse nationale team al aangekondigd als het winnen van de mode-inzet.

En als het gaat om mannen in sarongs – of rokken, kilts, zelfs jurken – komt iedereen er vandaan Brad Pitt tegen A$AP Rocky En Harry Stijlen men heeft gezien dat deze vloeiende kledingstukken werden omarmd.

We hebben een lange weg afgelegd sinds 1998 – maar niet helemaal, zei Cochrane, die wees op het misbruik op sociale media dat de Engelse speler Dominic Calvert-Lewin de afgelopen jaren kreeg nadat hij flamboyante of rokachtige outfits droeg tijdens verschillende fotoshoots in tijdschriften.

De manier waarop Beckham ‘met mode experimenteerde, zelfs als hij erom werd bespot, is bewonderenswaardig’, zei Cochrane, eraan toevoegend dat het de volgende generatie mannen misschien zelfs heeft geholpen om conventies door middel van kleding uit te dagen.