Fluistercircuit komt in actie in Venetië: wordt het Halina Reijns ‘Babygirl’ of ‘The Joker’?

Het zijn zenuwslopende dagen voor filmmakers die meedoen aan het filmfestival van Venetië. Gaan ze zaterdag prijzen winnen? Een Gouden Leeuw – of een andere prijs – is niet alleen een mooi ding om op de schoorsteenmantel te zetten, het kan ook het startpunt zijn voor een race naar de Oscars.

Wat zijn de kansen van Halina Reijns? Babymeisje? Na alle persmomenten, rode lopers en feesten in Venetië vertrok ze naar New York: haar film wordt dinsdag op het festival van Toronto gelanceerd voor de Noord-Amerikaanse markt.

Als ze in Venetië een prijs wint, krijgt ze vrijdag een neutraal telefoontje, zoiets als: “We willen dat je terugkomt voor de slotavond.” En of ze er alsjeblieft niet met de pers over wil praten. Dan wordt het een kwestie van rode ogen: vrijdag of zaterdag naar Venetië, nieuwe galajurk, rode loper, prijs in ontvangst nemen en terugvliegen naar Toronto. Het is ook mogelijk dat actrice Nicole Kidman dat telefoontje krijgt: ze is kandidaat voor de ‘Volpi Cup’ voor beste actrice, in de rol van topmanager Romy die in Babymeisje een affaire begint met een jonge stagiaire.

Paparazzi

Op het Lido zelf wordt op zaterdagochtend het fluistercircuit geactiveerd. Iemand heeft iets gehoord van een publicist of producer. Paparazzi en sterrenkijkers houden in de gaten wie er op het vliegveld Marco Polo landt of met de watertaxi naar het Lido komt. Normaal gesproken circuleert er op zaterdagmiddag een lijst met genodigden. Welke prijs ze winnen, wordt dan duidelijk op het prijzengala, dat om zeven uur begint.

Gijs Scholten van Aschat (links) en zijn zoon Reinout spelen versies van zichzelf in survivalfilm ‘Alpha’. De film van Jan-Willem van Ewijk won het Europa Cinemas Label van de Venetiaanse bijcompetitie Giornate Degli Autori.

Eén Nederlander gaat er zeker met een prijs vandoor: regisseur Jan-Willem van Ewijk won het Europa Cinemas Label van de Giornate Degli Autori side competition, wat ervoor zorgt dat de film ook elders in Europa wordt uitgebracht. In Van Ewijks Alfa Gijs en zijn zoon Reinout Scholten van Aschat spelen versies van zichzelf in een survivalfilm hoog in de Alpen. Rein, een skileraar, koestert een wrok tegen zijn vrolijke, dominante vader Gijs, een acteur. Het bezoek verloopt erg ongemakkelijk, Rein denkt dat Gijs flirt met zijn vriendin. Als hij de onwillige Gijs dwingt om off-piste te skiën – zijn domein – gaat het desastreus mis en worden de kwesties snel vergeten in het aangezicht van de dood. De jury prijst Alfa voor de “afwezigheid van sentimentaliteit” in de vader-zoonrelatie. “De kleine grieven en het geposeer aan het begin verdwijnen in de kale, majestueuze omgeving van enorme, stille bergen.”

In de hoofdcompetitie van Venetië zijn zaterdagavond zeven hoofdprijzen te winnen: scenario, Volpi Cup voor beste acteur en actrice, regie, Juryprijs, Grand Prix, Gouden Leeuw. De voorkeuren van de filmpers kunnen een jury koud laten. Niemand weet hoe smaak, temperament, groepsdynamiek en coalities binnen de wat ouderwetse jury van Isabelle Huppert zullen uitpakken. Is Huppert zelf voor Babymeisje omdat Nicole Kidmans verdraaide rol vaag doet denken aan haar beroemde rol in Hanekes De Pianist (2001)? Of is dat juist de reden waarom niet?

Een jury wijkt niet helemaal af van de filmpers. Een favoriet is De brutalisteen groots epos over een Joods-Hongaarse Bauhaus-architect die Buchenwald overleeft en vervolgens zijn kunst in dienst stelt van een sinistere Amerikaanse grootkapitalist. Ook de Maria Callas-biopic Maria met Angelina Jolie als Walter Salles Ik ben er nog steedsover een verdwijning tijdens de Braziliaanse dictatuur van 1970, een kans krijgen.

Compromisloze arthouse

Abortusdrama april van de Georgische regisseur Dea Kulumbegashvili lijkt een goede kans te maken als een compromisloze, indringende arthouse. De film draait om gynaecoloog Nina, die verboden abortussen uitvoert in de dorpen en dit combineert met verwrongen seksuele contacten; de hygiënische rationaliteit van haar ziekenhuis staat in schril contrast met het plattelandsmachisme en de donderende natuurkrachten. Een mogelijke kandidaat voor het beste scenario lijkt de huidige bewakingsfilm Vreemde ogen van Yeo Siew Hua, waarin volwassenen in Singapore elkaar bespioneren, filmen en in de gaten houden – maar het enige moment dat er echt toe doet, de ontvoering van peuter Bo, wordt door iedereen gemist.

Vreemd door de Italiaanse meesterstylist Luca Guadagnino heeft ook veel fans: een William Burroughs biopic met Daniel Craig in de hoofdrol als zijn homoseksuele, drugsverslaafde alter ego William Lee, die zich afspeelt in de Amerikaanse queer diaspora in Mexico-Stad in de late jaren 1940. Lee valt voor een jonge Amerikaan, Allerton, een “vis” volgens een vriend: koud, glad, ongrijpbaar. Wanneer zijn dynamiek met de wanhopig geile Lee dreigt saai te worden, volgt een bizarre jungle-expeditie op zoek naar een ayahuasca-trip waarin deep tissue massage een geheel nieuwe betekenis krijgt.

Joker: Waanzin voor Tweede meest verwachte titel, blijkt meer interessant dan goed te zijn. Dit vervolg op Tod Phillips’ controversiële Golden Lion-winnaar Grappenmaker uit 2019 is een jukeboxmusical met Joaquin Phoenix en Lady Gaga in de hoofdrollen. De film opent met een kinderanimatie waarin de Joker worstelt met zijn schaduw, net zoals Phoenix als de getraumatiseerde Arthur Fleck worstelt met zijn gewelddadige Jungiaanse schaduw Joker. Fleck wacht op zijn proces voor vijf moorden in het Arkham State Hospital, waar hij verliefd wordt op Harleen Quinzel (Lady Gaga), een patiënt op een lichtere afdeling. Met haar zingt hij Frank Sinatra, The Carpenters en Jacques Brel – het is geweldig, maar het zou iets minder mogen – terwijl de film naar de rechtszaal gaat.

Fleck wil indruk maken op Quinzel, zij wil de Joker: als hij die rol niet kan spelen, zijn wij als kijkers net zo teleurgesteld als zijn groupie Harleen Quinzel. Wij willen de onvoorspelbare, gewelddadige, verstorende Joker, niet de zachtaardige Fleck. Die eigenlijk niet meer nodig is: zijn schaduw De Joker leidt al lang een eigen leven. Regisseur Todd Phillips confronteert ons als kijker met onze bloeddorst, maar op een spannende manier Joker: Waanzin voor Twee niet zijn. Hoewel de jury onder de indruk kan zijn dat dit vervolg niet is bekritiseerd Grappenmaker zo slim ontmanteld in 2019: die film zou nihilistisch en opruiend zijn.

Delen





Stuur een e-mail naar de redactie