NOS Wielrennen•
-
Gabriël Melching
redacteur wielrennen
-
Gabriël Melching
redacteur wielrennen
Morgen start het wielerseizoen voor de mannen met de Tour Down Under. Nederlands kampioen Danny van Poppel jaagt in Australië meteen op succes. Dit jaar doet hij dat niet meer als sprintaantrekker, maar als afmaker. “Ik heb daarvoor na het NK wel een beetje met mijn vuist op tafel geslagen.”
“Met de sprinters in mijn wiel lukte het al jaren niet, en toen begon ik zelf weer te winnen. Nadat ik Nederlands kampioen werd, drong het tot me door: als ik Olav Kooij kan verslaan, kan ik van iedereen winnen.”
Hij was jarenlang een goede sprinter, werd daarna een van de beste aantrekkers ter wereld en wordt nu op zijn 32ste weer afmaker. Hij weet precies hoe zijn ideale sprintaantrekker eruit ziet. “Je moet killersinstinct hebben, gecombineerd met koersinzicht. Dan ben je goud waard. Ik deed alles om op de juiste plek te zitten voor mijn kopman en met zo’n instelling moet je een finale in gaan.”
Van Poppel haalt de rijstijl van Max Verstappen als voorbeeld aan. “Hij gooit altijd het gat dicht. Dan zit iedereen op hem te schelden, maar hij wint wel. Hij heeft van huis uit meegekregen dat je bepaalde dingen moet doen, omdat je anders de top niet haalt. Dat heb ik ook een beetje zo ervaren.”
Van Poppels vader is Jean-Paul van Poppel, een bekende sprinter met negen ritzeges in de Tour de France op zijn palmares. “Hij leerde mij om professioneel de deur dicht te doen en zei dingen als: ‘Een elleboogje en je komt dat gat uit.’ Dat zijn dingen die in het huidige wielrennen alleen moeilijk kunnen.”
Gele kaarten
Zijn instelling zorgt ervoor dat Danny van Poppel een meester is in het positioneren voor een sprint, maar soms oordeelt de jury dat hij daarin te ver is gegaan. Naast zijn Nederlandse titel leverde zijn stijl hem ook vier gele kaarten op in het vorige seizoen, meer dan elke andere coureur. Het schudde hem wakker en hij gaat erop letten, maar hij heeft er ook nog niet direct een oplossing voor.
“Dingen waarvoor je gestraft wordt, gebeuren in een fractie van een seconde. Die beslissingen maak je op automatisme en instinct en dat kan je niet zomaar veranderen.”
-
Van Poppel is getrouwd met Stéphane Kox, die als pit-reporter in 2022 vaak Max Verstappen sprak -
Van Poppel versloeg op het NK de Nederlandse sprinters Olav Kooij (L) en Dylan Groenewegen
Van Poppel staat in het peloton niet bekend als een gemene of roekeloze renner, maar hij kan wel meedogenloos zijn. “Ik vind het natuurlijk ook goed dat ze het wielrennen veiliger willen maken… maar het is wikken en wegen.”
“Door automatisme en instinct kom je namelijk ook in de juiste positie op het juiste moment”, vervolgt hij. “Het is een wisselwerking. Als ik te veel ga nadenken of iets wel of niet mag, dan sluit het gat waar ik in wilde duiken vanzelf. Dan sprint ik sowieso niet mee. We zullen zien hoe dat dit jaar gaat. Ik heb er geen schrik van.”
Verpissen met Evenepoel
Zijn ploeg Red Bull-Bora-hansgrohe heeft vertrouwen in hem. De Giro d’Italia in mei is dit jaar zijn hoofddoel.
Dat hij dat vertrouwen krijgt van de ploeg, zegt veel. De laatste jaren is het team uitgegroeid tot een van de topteams in de WorldTour, met grote namen als Primoz Roglic, Florian Lipowitz en Jai Hindley in de gelederen.
Maar dit seizoen heeft Red Bull nóg een stap gezet, door tweevoudig olympisch kampioen en drievoudig wereldkampioen tijdrijden Remco Evenepoel weg te kapen bij Soudal-QuickStep.
Van Poppel heeft een goede band met de Belgische wereldtopper. In de wedstrijdluwe decembermaand hielp hij Evenepoel in een toevallig wedstrijdje ‘verpissen’ met Tadej Pogacar.
Terwijl Pogacar op 19 december de met afstand snelste tijd ooit noteerde op de bekende trainingsklim Coll de Rates, vlogen Evenepoel en Van Poppel op dezelfde dag samen over Mallorca. Ruim 243 kilometer, met 1.660 hoogtemeters à 40,5 kilometer per uur.
“We wilden in zes uur zo veel mogelijk kilometers afwerken, dus we moesten ook steeds zo snel mogelijk plassen anders ging het gemiddelde naar beneden”, vertelt Van Poppel lachend. “Remco had een heel rondje uitgestippeld en dat deden we samen met allemaal Belgen en Nederlanders. Op een bepaald moment reed Remco nog een halfuur alleen op kop “
“Hiervoor zijn we wielrenner geworden. Om lol te hebben. Het is wel mooi dat het nog kan tegenwoordig, want bij sommige ploegen slaan de trainers op tilt als ze zo’n ritje zien. Het is maar goed dat we niet allemaal robots worden.”
