Boom Box: Beats and Betrayal recensie – de meest verbazingwekkende Britse tv | Televisie

TDe Britse lancering van HBO Max heeft een aantal grote Amerikaanse series met zich meegebracht (je hoeft niet meer te wachten De Pitt!). Misschien nog wel onverwachter bevat de releasedatum ook dit typisch Britse waargebeurde misdaaddocudrama over een platenwinkel/opnamestudio in Edmonton, Noord-Londen. Tieners die betrokken waren bij kleine criminaliteit kwamen naar Boom Box om van de straat te blijven, maar ontdekten dat de studio zelf een broeinest was van bendegerelateerde activiteiten. Het is een verbazingwekkend verhaal dat hier op volkomen fantastische wijze wordt verteld, in een serie die hopelijk HBO Max inluidt als een platform dat de Britse (en Amerikaanse) tv zal verdedigen.

Ik raad ten zeerste af om Boom Box (de show) of Boom Box (de opnamestudio) te googlen, anders verpest je de uiteindelijke, ronduit belachelijke onthullingen die deze serie bevat. Er is echter één stukje informatie waar je niet zomaar naar kunt verwijzen: de mensen met wie deze tieners in aanraking kwamen, waren geen criminelen – het waren undercoveragenten die het gebied hadden aangevallen na een reeks moorden in 2008. Naarmate de vier afleveringen zich ontvouwen, wordt de ethiek van wat die agenten deden in twijfel getrokken door degenen die het gevoel hebben dat ze in Boom Box verstrikt waren geraakt en gemanipuleerd waren om ernstige misdaden te begaan waar ze anders nooit aan hadden gedacht. Dramatische reconstructies worden gecontrasteerd met interviews, die vervolgens worden gecontrasteerd met meer dramatische reconstructies waarin dezelfde cast voorkomt maar een ander verhaal vertelt – een verhaal vanuit het oogpunt van de rechtshandhaving. Het geheel is erg meta, en dat is voordat de mensen die de Boom Box-tieners spelen, praten met de acteurs die ze spelen.

De acteurs filmen op hun beurt hun scènes in een studioreconstructie van de winkel. Het is allemaal heel Brits, maar het doet me – gek genoeg – ook denken aan een HBO-programma uit de VS, Nathan Fielder’s De repetitiewaarin de cabaretier mensen helpt zich voor te bereiden op stressvolle levensgebeurtenissen, waarbij onderweg vaak een nauwgezette 1:1-kopie van een huis of een winkel wordt getoond.

In tegenstelling tot die show valt hier echter weinig te lachen. Boom Box: Beats and Betrayal is ongebruikelijk en gespannen, maar absoluut niet grappig. De studio was, zo horen we, uitgerust met hoogwaardige apparatuur die kinderen voor slechts £ 15 per uur konden gebruiken; zegt Junior, ook bekend als Trini, “ik kreeg er Dr. Dre-vibes van”. Dit waren kinderen met een moeilijke achtergrond of die zelfs – zoals in het geval van Juniors broer Kyron – immigratieproblemen hadden waardoor ze geen werk meer hadden en geen uitkeringen kregen.

Of je nu wel of niet gelooft dat de politie eerlijk heeft gehandeld, het is duidelijk dat het geld dat aan deze operatie werd uitgegeven – dat enkele honderdduizenden ponden bedroeg – veel goeds had kunnen opleveren elders in de gemeenschap waarop het zich richtte. Zeker, het was iets goeds doen, althans in eerste instantie. Boom Box voelde, zegt Junior, “als het enige positieve in Edmonton”. Het was, zegt Oya Suleyman, advocaat van twee van de mannen, geen “eerlijke en correcte en onopvallende” opzet; ze zou verder betogen dat er sprake was van misbruik van procesvoering door de politie, waardoor hun bewijsmateriaal voor de rechtbank niet-ontvankelijk was.

Een rechter zou later oordelen dat de politie rechtmatig had gehandeld, en er zijn hier genoeg agenten die zeggen dat ze een moeilijke maar cruciale lijn volgden: de operatie legitiem laten lijken, terwijl ze de kinderen ook aanspoorden om informatie te krijgen over wat volgens hen bestaande criminele activiteiten waren. Het idee was niet om een ​​provocateur te zijn, zegt iemand: ze waren “er om criminelen te identificeren, niet om onschuldige mensen tot criminelen te maken”. Maar was dat oorspronkelijke uitgangspunt – met zijn glimmende uitrusting en oudere, invloedrijke mannen die jonge kinderen effectief begeleidden – echt een goed uitgangspunt?

Boom Box: Beats and Betrayal is gecoproduceerd door Rogan Productions, die de afgelopen jaren een sterke reputatie heeft opgebouwd met diverse, ambitieuze documentaires, zoals die van Netflix. Grenfell: Ongedekt. Zelfs nu de verschrikkingen hier aan het licht komen (en er zijn inderdaad veel verschrikkingen), is dit een programma dat duidelijk met zorg is gemaakt, en dat draait om de kinderen – nu volwassen mannen – wier leven voor altijd werd veranderd door hun tijd bij Boom Box. “Ik heb het verprutst, ik moet mijn verantwoordelijkheid nemen”, zegt Kyron, die nu vrijwilligerswerk doet bij een immigratieorganisatie. Hij wil niet dat andere kinderen dezelfde fouten maken als hij, en op een dwaalspoor terechtkomen. De politie spreekt op haar beurt geen spijt uit. Een officier, wiens werk cruciaal was voor de geloofwaardigheid van de operatie, zegt: “Wij zijn wetshandhavers – wij zijn geen maatschappelijk werkers.”