De nieuwe parlementaire combinatie…de opkomst van ideologische krachten en de inkrimping van de civiele vertegenwoordiging »Baghdad Al-Youm News Agency

+A
-A

Bagdad vandaag – Bagdad

Met de eerste aankondiging van de nieuwe parlementaire vertegenwoordigingskaart begonnen de kenmerken van een andere politieke fase vorm te krijgen in Bagdad, volgens goed geïnformeerde politieke bronnen die geloven dat het vertrek van meer dan zestig civiele of onafhankelijke vertegenwoordigers niet slechts een verandering in aantallen lijkt te zijn, maar eerder een structurele verschuiving die het machtsevenwicht binnen de wetgevende instelling hertekent.

Dit werd benadrukt door Ali Al-Habib, expert op het gebied van strategische zaken, toen hij van oordeel was dat “het vertrek van meer dan zestig civiele of onafhankelijke vertegenwoordigers uit het Huis van Afgevaardigden een verschuiving vertegenwoordigt die de deur zou kunnen openen voor de dominantie van ideologische partijdige partijen die van oudsher bekend staan ​​om het vervolgen van publieke vrijheden en het gebruiken van brede wetten tegen kritische stemmen.”

Politieke analyses geven aan dat de afwezigheid van dit grote aantal burgervertegenwoordigers een cruciaal moment vertegenwoordigt dat de meer georganiseerde strijdkrachten een groter vermogen zou kunnen geven om de besluitvorming te beïnvloeden. Dit kruist de visie van Ali Al-Habib, die beweerde dat “de afwezigheid van burgerlijke stemmen binnen de wetgevende instelling het verlies betekent van een van de belangrijkste veiligheidskleppen in het licht van pogingen om de vrijheden te beperken of het recht op meningsuiting en vergadering te beperken.” Dit zijn angsten die ook in de gaten werden gehouden door onafhankelijke mensenrechtencentra die deze achteruitgang beschouwden als het begin van een ‘cyclus van politieke intimidatie’.

Deskundigen in de protestbeweging zijn van mening dat deze verschuiving burgergroepen naar de straat kan duwen als alternatieve ruimte voor politieke expressie, vooral wanneer het Parlement minder gevoelig wordt voor hun eisen. Dit is waar Al-Habib zelf op wees toen hij waarschuwde dat “de afname van de civiele vertegenwoordiging deze sociale segmenten ertoe zou kunnen aanzetten om terug te keren naar de straat als alternatieve ruimte, vooral als er bewegingen binnen het parlement zijn om wetten aan te nemen die gericht zijn op het beperken van vrijheden of het aanvallen van activisten.” Sociale lezingen bevestigen dat elke wetgeving van dit type onmiddellijk zal worden opgevat als een direct doelwit van de burgerbeweging.

Geïnformeerde juridische bronnen geven aan dat het parlement een arena zou kunnen worden voor het herdefiniëren van de relatie van de staat met de samenleving door middel van strengere wetgeving, vooral in het licht van het ontbreken van een burgerlijk evenwicht. Al-Habib versterkt deze beoordeling door te zeggen dat “de afwijking van het wetgevende werk richting beperkingen in plaats van hervormingen het land voor complexe sociale en politieke uitdagingen zal plaatsen die later wellicht moeilijk te beheersen zijn.” Deskundigen zijn van mening dat dit pad de spanningen onder de bevolking zal verdubbelen, vooral in een jonge samenleving die lijdt onder economische druk en druk op de dienstverlening.

Uit regionale metingen blijkt dat de timing het risico van de transformatie vergroot, omdat deze samenvalt met escalerende Amerikaans-Iraanse spanningen, een onstabiele veiligheidssituatie in Syrië en Libanon, en de vrees voor een bredere escalatie in de Golf en de Rode Zee. Analisten zijn van mening dat een parlement met ideologische kenmerken gevoeliger zal zijn voor interactie met deze polarisaties, die een weerslag kunnen hebben op de regionale positionering van Irak.

Volgens de schattingen van lokale en internationale waarnemers vormt de nieuwe parlementaire samenstelling niet alleen een onmiddellijke bedreiging, maar eerder een pad dat de vorm van het politieke leven rond twee assen hervormt: een dringend ideologisch parlement en een drukke straat op zoek naar een uitlaatklep voor meningsuiting. Er bestaat een wijdverbreide angst dat de wettelijke beperkingen zullen uitmonden in brandstof voor nieuwe golven van protest, vooral in het licht van wat Ali Al-Habib benadrukte over de sociale en politieke complexiteit die “later misschien moeilijk te beheersen zal zijn” als het parlement zijn burgerlijke evenwicht verliest.

Bron: afdeling Monitoring en Follow-up in Bagdad vandaag