De overstroming van de Eufraat klopt op de deuren van Irak… een reddingsmogelijkheid of een golf van gevaar? – Shafaq-nieuws

Shafaq News – Bagdad/Damascus

Na jaren die werden beschreven als de droogste in meer dan negentig jaar, keerde de rivier de Eufraat terug om de voorgrond van het toneel te bezetten in Irak en Syrië, maar deze keer niet als een bron van chronische dorst, maar eerder als een ongekende watergolf die grote delen van zijn stroomgebied in Oost-Syrië overspoelde, voordat hij zuidwaarts richting Iraaks grondgebied begon te trekken, wat leidde tot wijdverbreide controverses tussen waarschuwingen voor gevaren en gepraat over een zeldzame waterkans.

In Oost-Syrië, waar de overstromingsgolven zich uitstrekten langs de gouvernementen Raqqa en Deir ez-Zor, maakten de autoriteiten zaterdag bekend dat het stadium van gevaar voorbij was, terwijl de effecten op de grond duidelijk bleven: van landbouwgronden die overstroomd waren met water, pompstations buiten dienst, tot herhaalde interne ontheemding in sommige kampen en laaggelegen gebieden.

Volgens de PR-functionaris van het Syrische Ministerie van Lokaal Bestuur en Milieu, Ali Al-Hamad, werden de noodteams geconfronteerd met “ongekende uitdagingen” langs een traject van meer dan 200 kilometer van de rivierloop.

Al-Hamad bevestigde dat ongeveer 60 waterstations buiten dienst waren in de regio’s Shamiya en Al-Jazeera, terwijl vitale bruggen in Deir ez-Zor beschadigd raakten, waaronder de Al-Mayadeen- en Al-Ashara-bruggen, terwijl de rivierveerboten op verschillende punten volledig stilvielen.

Overstromingen en structurele kwetsbaarheid

Officiële Syrische rapporten gaven aan dat de stijging van het niveau van de Eufraat het resultaat was van een combinatie van klimatologische en operationele factoren, met name het smelten van de sneeuw in het bovenste Turkse bekken en de stijging van het niveau van dammen, wat het openen van overlaatpoorten in grote dammen noodzakelijk maakte.

De Syrische assistent-minister van Energie, Osama Abu Zeid, zei dat het stijgende water “kan leiden tot plotselinge stortvloeden en gevaarlijke stromingen”, en riep de inwoners op om uit de buurt van de loop van de rivier te blijven en niet te zwemmen of activiteiten te ondernemen aan de oevers, aldus het officiële Syrische persbureau SANA.

Aan de andere kant bevestigde de directeur van de Algemene Maatschappij van de Eufraatdam, Haitham Bakour, de voortdurende “operationele paraatheid” voor het beheer van de waterafvoer en de bescherming van faciliteiten.

Ondanks de aankondiging van Damascus dat het stadium van gevaar voorbij was, waren grote delen van Deir ez-Zor en Raqqa getuige van het onder water staan ​​van meer dan 5.000 dunums landbouwgrond, volgens officiële gegevens, waarbij ongeveer 2.400 gezinnen rechtstreeks getroffen werden.

Bagdad: een waterkans

In Irak leek het officiële discours anders. Terwijl waterinstellingen de ontwikkelingen behoedzaam in de gaten houden, beschrijft de regering het als een golf die ‘kan worden geabsorbeerd en zelfs van kan worden geprofiteerd’.

In deze context zegt Turhan Al-Mufti, adviseur van de Iraakse premier van Waterzaken, dat Irak “irrigatiesystemen heeft die in staat zijn om alle hoeveelheden die van over de Eufraat komen te absorberen zonder overstromingen te veroorzaken.”

In een gesprek met Shafaq News Agency wees de Mufti erop dat het Hadithameer een grote reservoircapaciteit heeft, terwijl de meren Habbaniyah en Al-Razzaza extra reservoirs vormen, met de mogelijkheid om het overschot over te dragen naar de Tharthar-depressie, en als dit systeem vol is, kan het water naar de moerassen worden geleid.

Hij voegt eraan toe: “Dit jaar wordt beschouwd als een nat jaar en niet als een overstromingsjaar”, waarbij hij benadrukt dat Irak in staat is “elke hoeveelheid, wat deze ook mag zijn”, te absorberen, met de mogelijkheid om het overschot over te brengen naar moerasgebieden om het ecosysteem te ondersteunen.

Maar de Mufti benadrukt tegelijkertijd dat Irak nog steeds een zorgvuldig waterbeheer nodig heeft, en zegt dat de klimaatverandering ‘studiegebruik’ vereist, ondanks de verbetering van het waterseizoen vergeleken met vorig jaar.

Irak behoort tot de vijf landen die het zwaarst getroffen worden door de klimaatverandering, volgens rapporten van de Verenigde Naties en internationale organisaties die zich met dit probleem bezighouden.

Internationale rapporten waarschuwen dat Irak tot 2040 meer dan 233 miljard dollar nodig zal hebben om zijn water- en milieu-infrastructuur te verbeteren, wat overeenkomt met 6% van zijn jaarlijkse bruto binnenlands product, terwijl het land de afgelopen dertig jaar ongeveer 30% van zijn landbouwgrond heeft verloren als gevolg van de klimaatverandering.

Een riskante kans

Van zijn kant geeft de Iraakse waterexpert Tahseen Al-Musawi een gedetailleerder beeld van de aard van de golf, waarbij hij zegt dat de uitstoot vanuit Syrië “niet meer dan 2.000 kubieke meter per seconde bedroeg” en dat wat er in Deir ez-Zor en Raqqa gebeurde ook verband houdt met “aantastingen en kwetsbare infrastructuur die door de oorlog zijn achtergelaten.”

In een gesprek met Shafaq News Agency gaf Al-Moussawi aan dat de golf Irak via Al-Qaim zal bereiken, in de verwachting dat deze binnen vier dagen de Haditha Dam zal bereiken. Hij legde uit dat de dam wordt beschouwd als de “eerste verdedigingslinie” met een capaciteit van meer dan 10 miljard kubieke meter, terwijl de huidige voorraad daarin niet groter is dan twee miljard kubieke meter.

Hij voegde eraan toe dat Irak een onderling verbonden opslagketen heeft die Al-Habbaniya, Al-Razzaza, Al-Tharthar en Al-Ahwar omvat, die ‘miljarden kubieke meters’ kan huisvesten, maar tegelijkertijd waarschuwde hij dat het waterbeheer nog steeds lijdt onder ‘grote verspilling en chronisch slechte planning’.

Al-Moussawi legt uit: “Volgens deskundigen op het gebied van water heeft Irak 20 miljard kubieke meter water nodig, en de verwachting is dat de komende dagen ongeveer 17 miljard kubieke meter water Irak vanuit Syrië zal bereiken.”

In directe kritiek zet Al-Moussawi vraagtekens bij de snelheid waarmee de Turkse dammen zich vullen, aangezien dit “vragen oproept over het beheer van het Iraakse onderhandelingsdossier”, waarbij wordt opgeroepen tot reactivering van de overeenkomsten die het Iraakse aandeel in de wateren van de Eufraat bepalen.

Organiseren van agrarische opslag

Bayez Al-Zarari, lid van de Commissie Landbouw, Water en Moerassen in het Iraakse parlement, zegt van zijn kant dat Irak ‘wetenschappelijk en bedachtzaam’ met de golf omgaat, waarbij hij benadrukt dat de Haditha Dam klaar is om de stromen zonder risico’s op te vangen.

Al-Zarari legde aan Shafaq News Agency uit dat de commissie maatregelen heeft genomen, waaronder het uitstellen van de vrijgave van landbouwwaterquota tot half juni met als doel de strategische opslag te vergroten, wat aangeeft dat de huidige prioriteit “het opslaan van water in plaats van het vrijgeven ervan” is.

Hij vervolgt dat de commissie vertrouwt op satellietgegevens en internationale monitoringsystemen om de beweging van water te volgen, aangezien het beheersen van deze golf “een kans is om de waterveiligheid te verbeteren als deze op de juiste manier wordt benut.”

Eufraat water tegenstrijdigheden

Het Iraakse ministerie van Watervoorraden bevestigde zaterdag in persverklaringen dat Irak “de volledige technische capaciteit bezit om elke toename van de uitstoot op te vangen”, en merkte op dat de situatie voortdurend wordt gemonitord en dat de huidige indicatoren “geen reden tot bezorgdheid zijn.”

Aan de andere kant geven eerdere gegevens van het ministerie aan dat Irak een van de ergste droogtes sinds 1933 doormaakte, waarbij de waterinkomsten daalden tot slechts 27% van hun vroegere niveaus, en de wateropslag daalde tot ongeveer 8% van de opslagcapaciteit.

Deze tegenstelling tussen historische droogte en plotselinge overvloed weerspiegelt volgens deskundigen de kwetsbaarheid van het watersysteem in Irak en de grote afhankelijkheid van klimaatschommelingen en regionaal beleid.

Het klimaat herstelt de Eufraat

Klimaatgegevens geven aan dat de temperaturen in het noordoosten van Syrië met ongeveer een graad Celsius zijn gestegen en dat de regenval de afgelopen decennia met ongeveer 18 mm per maand is afgenomen, wat heeft geleid tot een afname van de stromen van de Eufraat en de Tigris tot de helft van hun normale niveaus in droogtejaren.

De achteruitgang van de infrastructuur tijdens de oorlogsjaren leidde tot een afname van de watervoorziening met ongeveer 40%, waardoor de bevolking in eerdere perioden afhankelijk was van onveilige bronnen.

Terwijl de gevarenniveaus in Syrië geleidelijk afnemen door de vermindering van de waterafvoer uit de dammen op zaterdag, richt de aandacht zich op Irak, dat zich voorbereidt om de golf op te vangen via een onderling verbonden systeem van dammen, beginnend bij Haditha en zich uitstrekkend tot Habbaniya, Razaza, Tharthar en Al-Ahwar.

Maar experts op het gebied van milieu- en waterzaken waarschuwen dat het probleem niet alleen in de hoeveelheid water ligt, maar in de snelheid van de waterstroom en het beheer van de distributie ervan, en benadrukken dat elke operationele fout de overvloed in een plaatselijk gevaar kan veranderen.