NOS Wielrennen•
“Fantastisch. In eigen land met zoveel publiek, een heerlijk gevoel”, zei een glunderende Lucinda Brand na de WK veldrijden met de gouden medaille om haar nek.
Na een winter waarin zij afscheid moest nemen van haar moeder en een waslijst aan overwinningen behaalde, was Brand zondagmiddag de allersterkste in het Zeeuwse Hulst.
Op het laatste rechte stuk genoot ze zichtbaar van het publiek, met haar concurrenten al op ruime achterstand. Vijf jaar na haar eerste wereldtitel was het opnieuw raak. Toen, in 2021, was het door coronamaatregelen nagenoeg stil in Oostende. Zondagmiddag in het zonnige Hulst niet.
Brand eindigt bijzonder jaar met goud op WK: ‘Fantastisch, een heerlijk gevoel’
Meteen na de finish tilde ze haar fiets op, snel daarna vond ze de armen van haar zichtbaar geemotioneerde teammanager Sven Nys. De Belgische crosslegende weet als haast geen ander wat Brand heeft doorgemaakt op weg naar haar tweede wereldtitel.
Bibbers bij Nys
Veel werd er niet gezegd tijdens de omhelzing, vertelde Nys. “We hadden allebei een beetje de bibbers, zoals ze dat in Vlaanderen zeggen.”
“Ik heb al zoveel met haar meegemaakt, dit maakt mij ook emotioneel. We hebben jaren gewerkt om dit te realiseren. Om het hier op haar 36ste te doen, dit is echt een voorbeeld van karakter, discipline, blijven innoveren. Ze heeft dit oprecht helemaal zelf verdiend. Dit is een kroon op haar carrière.”
Sven Nys emotioneel door WK-goud Brand: ‘Zoveel met haar meegemaakt’
De gedachten gingen bij iedereen terug naar begin december, toen vlak na een veldrit Brands moeder overleed. Hoe Brand die dag won, kreeg haar moeder nog net mee.
“Ik wist van huis uit dat ze ook veel positiviteit en energie haalden uit elk weekend lekker naar mij kijken”, vertelde Brand eerder deze maand. Ze wist: “Als ik blijf doen waar ik al mee bezig ben, is dat voor mijn ouders het fijnste.”
Ze bleef doen waar ze mee bezig was: winnen. Hoe ze dat ook in zo’n moeilijke periode bleef doen, verblufte Nys. “Dat kan ik niet uitleggen. Ik weet het niet en zou het zelf niet kunnen. Zij slaagt erin om van de eerste wedstrijd van het seizoen tot en met de laatste op een ongelofelijk niveau rond te rijden, tegen fantastische talenten als Pieterse en Alvarado.”
Samenvatting WK veldrijden: Pieterse valt, Alvarado kraakt en Brand zegeviert
In de week voor de WK ging het, voor het eerst dit seizoen, minder met Brand. Haar kuit stribbelde tegen, maar herstelde ook weer snel.
“Opvallend genoeg was ik best wel kalm”, kon Brand er na de race om lachen. “Vorig weekend was het niet echt gezellig. Maar na een paar dagen wist ik wel dat het goed kwam.” In Hulst zat ze meteen goed mee met haar grootste concurrenten, landgenoten Ceylin del Carmen Alvarado en Puck Pieterse, die later door een val op achterstand raakte.
‘Steady’ snoeihard
“Het was moeilijk om aan te voelen dat ik ergens echt sterker was. Maar mijn kracht lag in het steady snoeiharde rondes afleggen.” En dat deed ze. Brand kraakte Alvarado en soleerde naar het goud. Haar landgenotes zag ze op het podium weer terug, tot vreugde van bondscoach Gerben de Knegt.
“Een heel mooie eerlijke koers, dat is ook waar ik op hoopte”, aldus De Knegt, die erkende dat Brand fysiek en mentaal de beste van het jaar is. “Een heel groot compliment voor haar. Lucinda rijdt dwars door een muur heen. Dat is een heel mooie eigenschap. Als je dat allemaal achter je kan laten… Groot respect.”
Volgens de bondscoach kan de 36-jarige kampioene nog zeker een paar jaar door, Nys beaamt dat. Hij hoopt dat Brand zijn ploeg ook de komende jaren nog veel overwinningen zal bezorgen. Maar eerst een feestje, veel uitbundiger dan dat vijf jaar geleden kon.
Bekijk hier de reacties van Puck Pieterse, Ceylin Alvarado en bondscoach Gerben de Knegt:
