Een toernooi vol tegenstellingen: wat hebben we geleerd op het WK 2026? | WK 2026 Nieuws

Nadat Spanje langs toernooifavorieten marcheerde, Frankrijk en versloeg regerend kampioen Argentinië in de finale om het WK te winnen, stond één man ertussen De Rode en de vergulde trofee.

Terwijl aanvoerder Rodri de felbegeerde prijs in ontvangst nam, terwijl teamgenoten op hem wachtten en de wereld toekeek naar het iconische moment van de trofee-lift, bleef de Amerikaanse president Donald Trump aan zijn plek op het podium gekluisterd.

Het was aan FIFA-president en nauwe bondgenoot Gianni Infantino om Trump mee te laten bewegen en de wereldkampioenen hun moment te laten hebben.

De president – ​​die opdracht gaf tot het stopzetten van de Amerikaanse handel met Spanje omdat het volgens hem onvoldoende militaire uitgaven waren en zich verzette tegen de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran – ging uiteindelijk opzij en de Spaanse kapitein tilde de trofee op terwijl gouden confetti de lucht vulde.

Het was een ongemakkelijk einde van een buitengewoon toernooi dat alles had.

Waar ging dit WK eigenlijk over?

Een verdeeld maar divers toernooi

Voor sommige fans was het een blijk van Amerikaanse gastvrijheid Kansas-stad van Algerije tot Boston dat vrolijk overspoeld wordt door Schotse fans.

Voor anderen ging het over de onherbergzame houding van de regering-Trump – visumweigeringen, de mishandeling van het Iraanse team en het schandaal van het niet toestaan ​​van Somalische scheidsrechters Omar Artan het land in.

De Egyptenaren zien het toernooi wellicht uitsluitend door de lens van de controversiële scheidsrechtersoproepen die leidden tot hun vertrek in de spannende ronde van 16-wedstrijd tegen Argentinië.

Argentijnen zullen het waarschijnlijk zien als een bewijs van hun ‘nooit opgeven’-houding die leidde tot een aantal spectaculaire comebacks op weg naar de finale.

Jordaniërs, Irakezen en Haïtianen waren dankbaar voor de loutere deelname.

Het was ook een toernooi van duistere paarden en Assepoester-verhalen, met de heroïsche uitvoering van Kaapverdië en de diepe run van Noorwegen naar de kwartfinale.

Tegelijkertijd was het een competitie waarbij de vier beste teams op de FIFA-ranglijst de halve finales bereikten.

Het WK toonde het vermogen van voetbal om zich te verenigen en onvervalste vreugde te brengen, aangezien we zelfs enkele fans van verliezende teams zagen blijven zingen, zingen en dansen ter ere van de wedstrijd.

De concurrentie werd echter ook gebruikt om de verdeeldheid te vergroten en politieke wraakzucht uit te lokken. Sommige Iraanse fans werden misbruikt en Islamofobe gezangen van anti-regeringsactivisten.

De Amerikaanse gastheren legden willekeurige reisbeperkingen op aan het Iraanse team.

Toen Iran zich niet wist te kwalificeren voor de groepsfase, zei Markwayne Mullin, minister van Binnenlandse Veiligheid van het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid, dat hij zo blij was dat hij “misschien een paar liedjes had gezongen of misschien zelfs een vrolijk dansje had gedanst”.

Het WK moest, net als de FIFA, apolitiek zijn. Maar als één Palestijns-Amerikaanse fan in New York vertelde Al Jazeera dat het toernooi was veranderd in een “politieke top”, waarbij Trump centraal stond.

De president erkende dat hij een oproep had gedaan aan topfunctionarissen van de FIFA om de schorsing van de Amerikaanse spits in te trekken Florian Balogunmaar Team America leed nog steeds een zware 4-1 nederlaag in hun volgende wedstrijd tegen België.

Het was een WK waar veel fans Palestijnse vlaggen hieven en enkele anderen Israëlische vlaggen.

De Amerikaanse draai van de FIFA

We zagen tiener Lamine Yamal zichzelf aankondigen op het grootste podium, terwijl veteranen zoals Lionel Messi de tand des tijds trotseerden door te spelen zoals toen ze midden twintig waren.

We waren getuige van onbezongen helden die deze gelegenheid aangrepen – spelers als de Spanjaarden Marc Cucurella en Pedro Porro die een beslissende rol speelden in crunch-wedstrijden, terwijl enkele grotere sterren, vooral in de Duitse en Portugese ploeg, er niet in slaagden hun stempel te drukken.

Het toernooi bracht het spel van de wereld naar een land dat een mondiale uitzondering vormde en de sport nooit volledig omarmde. Dus stond de FIFA toe dat de VS een eigen draai aan het voetbal gaven.

Vanaf halverwege de helft hydratatie breekt gebruikt door omroepen om reclamespots te tonen tijdens kampioensringen en rustshows – voor veel toeschouwers werd geprobeerd het spel te amerikaniseren.

Er zijn veel boeken geschreven over de drijvende kracht achter de universele aantrekkingskracht van voetbal. Er bestaat consensus dat een van de belangrijkste oorzaken de toegankelijkheid van de sport is. Het enige wat je nodig hebt is een bal. Iedereen, waar dan ook – rijk of arm, jong of oud – kan spelen en de overvloed aan spel maakt het gemakkelijk om naar te kijken.

Tijdens dit WK was kijken echter een voorrecht voorbehouden aan degenen die het zich konden veroorloven. Tickets liepen van honderden tot honderdduizenden van dollars, waardoor fans van de arbeidersklasse buitengesloten worden.

In de gaststeden voelde het WK voor veel fans dichtbij en toch onmogelijk ver weg.

“Ik wou dat ze ons zouden helpen – zodat mensen zoals wij, die van het spel houden en passie hebben voor hun teams, onze idolen konden zien spelen”, zegt Juan Cortes, een monteur in de omgeving van Los Angeles. vertelde Al Jazeera aan het begin van het toernooi.

Het Los Angeles Stadium, waar verschillende wedstrijden werden gehouden, lag op een paar kilometer van zijn winkel, maar hij kon het zich niet veroorloven om naar welke wedstrijd dan ook te gaan.

“Het gebeurt niet elke dag dat ik een WK in mijn land zie”, zei Cortes.

Die luchtspiegeling van afstanden verscheen ook in de finale. Internationale fans dachten misschien dat de wedstrijd in New York plaatsvond vanwege de skyline van de stad op de achtergrond.

In werkelijkheid bevindt het New York New Jersey-stadion zich in de buitenwijken van New Jersey, omringd door parkeergarages en snelwegen die het te voet onbereikbaar maken en voor stadsbewoners een lastige reis zijn.

Ondanks alle twijfels leverde het WK nog steeds magische momenten, huiveringwekkende spanning, bijna-ongelukken, late comebacks, individuele heldendaden, liefdesverdriet en amusement op dat nog tientallen jaren zal worden herinnerd.

Deze tegenstrijdigheden en inconsistenties in Noord-Amerika Wereldbeker zijn de nieuwste versie van een sport die altijd met hen heeft geleefd en gedijen.

In de woorden van de legendarische Duitse manager Sepp Herberger, die de titel inspireerde van het boek van de Britse auteur David Goldblatt, waarin de geschiedenis van het voetbal wordt beschreven: “De bal is rond. Het spel duurt 90 minuten. Al het andere is theorie.”