Een tribale bijeenkomst in Anbar eist de terugkeer van de inwoners van Jurf al-Sakhar naar hun huizen – Shafaq News

Shafaq Nieuws – Anbar

Maandag hielden een aantal tribale sjeiks van Anbar een tribale bijeenkomst om te eisen dat de bevolking van Jurf al-Sakhar in het Babil-gouvernement mocht terugkeren naar hun gebieden, waarbij ze opmerkten dat “politieke redenen” de oplossing van deze kwestie verhinderden.

Sjeik Abdul Rahim Muhammad Ajaj Al-Asafi, een van de deelnemers aan de bijeenkomst, zei tegen Shafaq News Agency: “De mensen van Jurf Al-Sakhar hebben het recht om naar hun huizen terug te keren, net als andere Iraakse burgers, en de kwestie mag niet worden verlegd naar een sektarisch discours.”

Hij wees op zijn categorische afwijzing van “elke poging om de gelederen uiteen te drijven of de kwestie van de ontheemden uit te buiten voor politieke doeleinden”, waarbij hij benadrukte dat “de terugkeer van het volk een nationaal en humanitair recht vertegenwoordigt waaraan moet worden gewerkt om dit te verwezenlijken.”

Van zijn kant benadrukte Muhammad Al-Asafi, een van de notabelen van de stad Ramadi, dat “de eerste en fundamentele eis is om de ontheemden terug te brengen naar hun gebieden en hen gerechtigheid te bieden”, waarbij hij opmerkte dat “het aanhoudende lijden van de ontheemden in de kampen onder barre klimatologische omstandigheden een groot onrecht vertegenwoordigt.”

Al-Asafi legde aan Shafaq News Agency uit: “De families die uit Jurf al-Sakhar zijn ontheemd, leven in moeilijke omstandigheden in de kampen”, wijzend op “de omvang van het lijden dat ouderen, zieken, vrouwen en kinderen ondergaan in het licht van de hoge temperaturen.”

Hij riep de federale regering en alle functionarissen op om “hun verantwoordelijkheden ten aanzien van dit dossier op zich te nemen en te werken aan het vinden van rechtvaardige oplossingen”, waarbij hij benadrukte dat “deze verantwoordelijkheid verantwoording zal blijven afleggen aan God en aan het volk.”

Hij benadrukte ook ‘de noodzaak om op te staan ​​tegen sektarische retoriek en elke poging om verdeeldheid aan te wakkeren af ​​te wijzen’, waarbij hij tribale sjeiks en sociale groepen in verschillende regio’s opriep om ‘elke toespraak te confronteren die de burgerlijke vrede bedreigt, omdat deze fase eenheid van standpunt vereist en afwijzing van alles wat tot strijd leidt.’

Bovendien zei Adnan Al-Kubaisi, lid van de Provinciale Raad van Anbar: “Het Jurf Al-Sakhar-gebiedsdossier is gevaarlijk en werd met voorzichtigheid en op verschillende politieke manieren behandeld”, waarbij hij opmerkte dat “aan alle veiligheidsverplichtingen die daarmee verband houden, is voldaan.”

Al-Kubaisi voegde aan Shafaq News Agency toe: “Er werd meer dan één commissie gevormd volgens rechterlijke bevelen van de voormalige premier, maar er werd geen noemenswaardige samenwerking geregistreerd, vooral niet van de facties die die gebieden controleren, met die commissies.”

Hij vervolgde: “De huidige situatie heeft een kruispunt bereikt en vormt een echte test voor de huidige premier om dit dossier te beëindigen”, waarmee hij aangeeft dat “het oplossen ervan politieke kracht en politieke afspraken vereist die in staat zijn de wil van de staat op te leggen, omdat het voortzetten van het werk van de commissies niet zal leiden tot de voltooiing van het dossier.”

Al-Kubaisi wees erop dat zij alle legale methoden hebben gevolgd en zich achter de besluiten van de federale regering en de staat hebben geplaatst, en wees erop dat “het gepraat dat op straat circuleert over de soennitische leiders die Al-Jurf na het einde van de verkiezingen in de steek laten, niet de realiteit weerspiegelt, en dat wat er feitelijk gebeurt precies het tegenovergestelde is.”

Hij verklaarde dat “het dossier van de vorming van de vorige regering ook de kwestie van de terugkeer van de ontheemden en het dossier van de verdwenenen en hun lot omvatte, maar de andere partij stelt uit”, waarbij hij benadrukte dat ze geen andere keus hebben dan zich tot de wet te wenden, aangezien zij de staat en de regering vertegenwoordigen en zich inzetten voor politieke beslissingen en overeenkomsten.

Hij benadrukte dat “de vorige partijen de straat en wapens gebruikten om hun wil op te leggen, maar deze situatie is nu voorbij. Het huidige stadium is het stadium van de staat en de toewijding aan politieke beslissingen, en er is alleen druk van de overheid om juridische beslissingen te nemen, met de noodzaak voor de andere partij om zich aan die beslissingen te houden.”

Met betrekking tot het juridische aspect legde Al-Kubaisi uit dat “de grondwet het recht van mensen garandeert om terug te keren naar hun land en huizen”, waarbij hij zich afvroeg waarom sommige autoriteiten verklaarden dat mensen niet het recht hebben om terug te keren vanwege het verstrijken van de termijnen van de landbouwgrondcontracten waarin zij investeerden.

Hij zei: “Deze gronden hebben een historische erfenis en zijn al honderden jaren eigendom van hun voorouders, en deze kunnen niet worden geannuleerd onder het voorwendsel van het niet verlengen van contracten.”

Hoewel er meer dan een decennium is verstreken sinds het herstel van het Jurf al-Nasr-district (voorheen al-Sakhr), gelegen ten noorden van het Babil-gouvernement, uit de controle van ISIS in oktober 2014, schommelt de kwestie van de terugkeer van zijn inwoners nog steeds tussen veiligheidscomplicaties, politieke meningsverschillen en diepgewortelde gewapende invloed, in een van de ernstigste ontheemdingsproblemen in Irak na 2003.

Uit convergerende politieke en parlementaire schattingen blijkt dat het aantal ontheemden uit de regio en aangrenzende gebieden meer dan 100.000 mensen bedraagt, van wie de meesten al meer dan tien jaar buiten hun oorspronkelijke dorpen verblijven, bij gebrek aan een duidelijk pad voor hun terugkeer.