Het afschaffen van quota is een manier om de soevereiniteit te beschermen – Bagdad Al-Youm News Agency

+A
-A

Bagdad vandaag – Bagdad

Vandaag, vrijdag (30 januari 2026), waarschuwde het Politiek Bureau van de Iraakse Communistische Partij voor het gevaar van externe inmenging in het proces van het vormen van een regering en het benoemen van presidentschappen, en benadrukte dat “het afschaffen van de quota-aanpak de manier is om externe dictaten het hoofd te bieden en de nationale besluitvorming in stand te houden.”

Het politieke bureau van de partij zei in een verklaring ontvangen door Baghdad Today dat “de flagrante Amerikaanse interventie in het proces van vorming van de regering en het benoemen van de presidentschappen, vooral jegens de krachten van het coördinerende raamwerk, het hele politieke proces voor zeer complexe en gevaarlijke keuzes heeft geplaatst, vanwege de directe gevolgen die dit met zich meebrengt voor de toekomst van de Irakezen en voor de veiligheids-, politieke en economische omstandigheden in het land.”

De verklaring voegde hieraan toe: “Externe interventies zijn altijd gepaard gegaan met de vorming van opeenvolgende quotaregeringen, die op geen enkel moment het licht hebben gezien zonder Amerikaanse goedkeuring en Iraanse zegen. De huidige interventie heeft echter een grover karakter gekregen en vertegenwoordigt een duidelijke schending van de nationale soevereiniteit, in het licht van het veranderende regionale machtsevenwicht en het streven van de Verenigde Staten om de Iraanse invloed weg te nemen en de invloed in Irak te monopoliseren.”

De Communistische Partij gaf aan dat “de sektarische politieke partijen, die de afgelopen twintig jaar het bestuur van de staat hebben gedeeld en deze als buit hebben behandeld, de primaire verantwoordelijkheid dragen voor het verhypothekeren van de nationale soevereiniteit aan externe loyaliteiten, en het verzwakken van het vermogen van de staat om zijn onafhankelijke beslissingen te beschermen”, waarmee hij aangeeft dat “het gevaar van dit stadium niet alleen schuilt in de omvang van de externe druk, maar ook in het feit dat de beslissing om daarmee om te gaan, volgens de gebruiken van de quotabenadering, is gemonopoliseerd door de partijen van de coördinatie-organisatie.” kader, los van de wil van het volk en het nationale belang.” “Openbaar”.

De verklaring benadrukte dat deze kwestie “niet een specifiek blok of bondgenootschap betreft, maar eerder elke Iraakse burger raakt, en het land aan een echte test stelt van zijn vermogen om zijn soevereiniteit te behouden en zijn nationale besluit te beschermen”, en legde uit dat “de quotabenadering, door lange ervaring, zijn structurele onvermogen heeft bewezen om een ​​verenigd nationaal standpunt te creëren, of een onafhankelijk beleid te formuleren met betrekking tot buitenlandse inmenging, waardoor het concept van de staat van zijn inhoud is ontdaan en het Iraakse besluit gegijzeld is geworden door spanningen en druk.”

De partij riep op tot ‘verder gaan dan bekrompen politieke berekeningen, het formuleren van een openhartig nationaal standpunt en het aannemen van verstandige en radicale oplossingen die op beslissende wijze in tegenspraak zijn met het afhankelijkheidsbeleid en fragiele nederzettingen, en de weg openen naar het opbouwen van een capabele staat, met echte en volledige soevereiniteit, die uitdrukking geeft aan de wil en aspiraties van zijn volk.’

Het Politiek Bureau van de Iraakse Communistische Partij sloot af met de nadruk op haar ‘principiële en consistente standpunt dat alle vormen van externe inmenging in Iraakse aangelegenheden afwijst’ en merkte op dat ‘elk proces om een ​​regering te vormen niet succesvol zal zijn tenzij het is gebouwd op een onafhankelijke nationale basis, met een duidelijke visie en programma, ver van quota en machtsdeling, en op een manier die de bevrijding van het Iraakse politieke besluit van alle externe dictaten garandeert.’

De verklaring van de Communistische Partij komt in het licht van de escalatie van de controverse over de omvang en grenzen van de Amerikaanse rol in de onderhandelingen om de nieuwe regering te vormen, die samenvalt met lekken over directe druk die door de Amerikaanse regering wordt uitgeoefend op de krachten van het coördinerende raamwerk met betrekking tot de benoeming van de drie presidentschappen, en de dreiging van financiële en politieke druk van de Amerikaanse president Donald Trump, inclusief het dollarbestand en de economische betrekkingen. De verklaring kruist ook de toenemende kritiek van politieke en populaire partijen die geloven dat het proces van regeringsvorming de afgelopen jaren afhankelijk is gebleven van verweven externe afspraken tussen Washington en Teheran, die het nationale besluit gevangen hielden om trade-offs te beïnvloeden, en het quotasysteem verankerden als het bestuurskader voor het verdelen van macht en invloed ten koste van de opbouw van een staat met onafhankelijke besluitvormingsinstellingen.