Internationaal showen is cruciaal geweest voor het succes ervan. Voordat het merk in Parijs te zien was, had het slechts tien internationale retailaccounts, waaronder een handvol winkels in Zuid-Korea en online bij de heer Porter, die al vroeg grote bestellingen plaatste. “Ons eerste seizoen in Parijs kwamen er nog maar een paar bij, maar in de daaropvolgende twee seizoenen verdubbelde dat aantal”, zegt Kanae Arai, de vrouw van Iwai die hoofd communicatie voor het merk is. De internationale groei van Auralee bleef soepel verlopen tijdens de pandemie en kende een sterke opleving in 2023, wat het merk toeschrijft aan de winkelhausse na Covid. Bij Auralee werken momenteel ongeveer 50 mensen, bestaande uit ongeveer 20 eigen medewerkers en 30 winkelmedewerkers.
Hoewel agendabepalende onafhankelijke retailers – of ‘benchmarkwinkels’ zoals Iwai ze noemt – zoals C’H’C’M in New York en Mouki Mou in Londen hielpen om Auralee in het buitenland te vestigen, vormt de groothandel van grote namen met meerdere merken nu de ruggengraat van het bedrijf. Het merk realiseert 80% van zijn omzet via meer dan 100 verkooppunten wereldwijd, waaronder warenhuizen als Harrods en Liberty, maar ook Net-a-Porter, Farfetch en Ssense. Het resterende deel gaat naar direct-to-consumer (DTC), waarvan 15% via fysieke retail (het merk heeft een flagshipstore in de wijk Aoyama in Tokio) en 5% via zijn eigen e-commercekanaal.
Er is meer fysieke detailhandel in aantocht, en een van de belangrijkste aandachtspunten van het merk in de komende jaren zal een uitbreiding van zijn winkels zijn, met flagshipstores in grote steden. “We willen graag winkels openen in Parijs en meer in Japan, maar we hebben nog niet het juiste pand gevonden”, zegt Iwai, eraan toevoegend dat hij van plan is om binnen de komende vijf jaar winkels te openen in Osaka en Parijs.
.jpg)
Foto: met dank aan Auralee
Voor een ‘Made in Japan’-label als Auralee kan dit succes echter zijn grenzen hebben, en de kwetsbaarheid van de toeleveringsketen komt steeds meer in beeld. Binnenlandse fabrieken hebben moeite om open te blijven vanwege factoren als de vergrijzing en het tekort aan arbeidskrachten, omdat veel ambachtslieden met pensioen gaan zonder een opvolger te vinden aan wie ze hun vaardigheden en kennis kunnen doorgeven. “Het is de kwestie waar ik mij het meest zorgen over maak”, zegt hij. “Bepaalde dingen die vijf jaar geleden nog konden worden gedaan, zijn niet meer mogelijk (omdat fabrieken zijn gesloten).”
