Eén klik op de sluiter van de camera kan alles veranderen. Voor China (uitgesproken als Cheena) Machado, de eerste model van kleur om de pagina’s van een groot tijdschrift te sieren, dat moment was 1959. De beroemde foto, gemaakt door legendarisch mode fotograaf Richard Avedon, maakte carrière. “Ze is waarschijnlijk de mooiste vrouw ter wereld”, vertelde Avedon in 1967 aan Women’s Wear Daily.
In 1971 stond Machado op de cover van Harper’s Bazaar; destijds was ze de mode-editor. Beide gevallen waren baanbrekende momenten die de raciale barrière doorbraken – een conversatiemode waarmee de mode vandaag de dag nog steeds kampt. Ter afsluiting van de maandlange viering van AAPI Erfgoedmaandwe kijken opnieuw naar een interview uit 1967, een van de vele die Machado deed met WWD, en belichten enkele momenten die haar tot een mode-icoon hebben gemaakt.
Bazaarredacteur China Machado arriveert voor Jacqueline Kennedy’s One Night Out in New York, 1967. Fairchild Archive/WWD
Fairchild-archief/Penske Media
Machado, geboren uit een Siamese moeder en een Portugese vader, begon met modellenwerk in de jaren vijftig nadat hij naar Parijs was verhuisd. Binnen tien jaar, zoals ze destijds aan WWD vertelde, werkte ze twee jaar lang voor Dior, voor Balenciaga in Spanje, in Italië en exclusief voor Givenchy. De tijdlijn plaatst haar gemakkelijk op mode‘s radar. Ze arriveerde in New York op verzoek van Oleg Cassini – beroemd vanwege het dragen van Jacqueline Kennedy – en raakte bevriend met Diana Vreeland, die haar voorstelde aan Avedon, met wie ze bevriend bleef. Ze stopte met modellenwerk in 1962 om zich bij Harper’s Bazaar aan te sluiten, eerst als senior moderedacteur en vervolgens als modedirecteur, waar ze samen met Avedon aan veel van de bepalende kwesties van het tijdschrift werkte. Ze zou 11 jaar bij Bazaar blijven.
China Machado in New York in 1975 en op de eerste rij bij de modeshow van Pauline Trigere in het voorjaar van 1972. Fairchild-archief/WWD
Machado stopte daar niet; het meervoudige woordteken — modelredacteur, ontwerper en televisieproducent – die zeven talen sprak, haar moment gebruikte en haar toegang tot en passie voor de modewereld transformeerde in tientallen jaren van mijlpalen. Bij velen was de cirkel rond toen ze terugkeerde naar het modellenwerk – ze liep op de catwalk tijdens de ‘Battle of Versailles’ voor de Amerikaanse ontwerpers in 1972 – en door de jaren heen ging ontwerpen voor haar label Cheena.
WWD legde Machado vast tijdens haar belangrijkste jaren en noteerde haar opvallende mening over mode, haar leven en haar vele prestaties. In 1967 was ze samen met Grace Mirabella te zien in ‘The Heiress Apparent’. Beiden waren destijds gepositioneerd om leiding te geven aan Vogue en Bazaar, twee van de meest gevierde modetijdschriften. “Achter elk modetijdschrift staat een goede vrouw”, verklaarde Etta Froio van WWD, maar Machado had andere plannen.
Van de onderstaande WWD-pagina’s is een fragment uit het interview te vinden waarin Machado een paar relevante vragen over mode en haar leven beantwoordde.
China Machado woont in 1973 een benefiet met burleske thema bij voor Phoenix House in de Roseland Ballroom in New York City. Fairchild Archive/WWD
Fairchild-archief/WWD
China Machado: Bazaar wilde een ongebruikelijke persoonlijkheid en ze dachten dat ik de juiste persoon was voor de baan. Het was alsof ik bij een familie kwam die ik kende… het waren dezelfde mensen voor wie ik werkte toen ik model was.
Ik hou van theater en films….Ik hou van feestjes, ik haat ballen. Ik houd ervan om samen te zijn met mensen die denken, mensen die creëren. Ik ben dol op reizen…hou van dansen. Ik hou van leven.
WWD: Wat denk je vandaag de dag van mode… als redacteur… als vrouw?
CM: Als redacteur zie ik mode als iets nieuwswaardigs. Het is niet zomaar een kort rokje of een nieuwe stof… het is veel verder gegaan. Jurken of kostuums zijn op zichzelf of niet meer belangrijk. De accessoires, de hele look. Mode is zoveel visueler en mensen op elk gebied zijn modebewuster geworden. Als vrouw heb ik het geluk…ik kan altijd alles dragen.
China Machado poseert op het podium van het kasteel van Versailles tijdens de “Slag om Versailles” op 28 november 1973. Archief Reginald Gray/Fairchild
Fairchild-archief/Penske Media
WWD: Wat is vandaag de dag de belangrijkste functie van een modetijdschrift?
CM: Om mensen te inspireren en te beïnvloeden…Ik ben geïnteresseerd in wat mensen denken, wat ze over het tijdschrift te zeggen hebben. Velen vragen waarom we zo ver weg zijn of waarom dat meisje op de foto er zo lelijk uitziet. We moeten ver weg zijn. Mode moet overdreven zijn, moet nieuwsachtig zijn om het punt duidelijk te maken. We hoeven er vandaag de dag niet meer zo uit te zien als vijf jaar geleden.
China Machado woont in 2011 een feest bij in de Roberto Cavalli Madison Avenue-winkel in New York.
Fairchild-archief/WWD
WWD: Als je een geheel nieuwe modepublicatie zou kunnen beginnen, welk type zou dat dan zijn?
CM: Het zou een tijdschrift zijn, een weekblad. Het heeft misschien niet de glans van Vogue of de kwaliteit van Bazaar, maar het zou het ritme hebben van wat er in de wereld gebeurt…iets dat de volgende dag niet zou worden weggegooid….Het zou gespecialiseerd zijn…het zou direct zijn en leuk zijn.
In hetzelfde jaar had Machado opnieuw invloed op de mode en produceerde enkele van de eerste commercials voor AT&T- en Virginia Slims-sigaretten die met succes de visuele aantrekkingskracht van high fashion voor televisie veranderden. Een paar jaar later debuteerde ze haar eerste van vele confectiecollecties onder het label Cheena. Machado ging nooit helemaal met pensioen en bleef binnen de mode- en WWD-lens en keerde op 81-jarige leeftijd terug naar het modellenwerk. Daarmee bewees hij opnieuw niet alleen wat mogelijk was in schoonheid door diversiteit en inclusiviteit, maar ook wat nodig was om het gesprek vooruit te helpen. Machado overleed in 2016 op 86-jarige leeftijd.
