Irak is een ‘crisisstaat’ die leeft in een staat van ‘gebrekkige’ soevereiniteit en zich beweegt volgens ‘marges’. Wat is de rol van externe evenwichten? » Nieuwsagentschap Bagdad Today

+A
-A

Bagdad vandaag – Bagdad

Irak bevindt zich in het hart van de storm, en externe evenwichten ontnemen het land zijn soevereine besluitvorming. Tussen de ‘crisis’-toestanden door leeft het land in een staat van ‘onvolledige’ soevereiniteit en beweegt het zich volgens ‘marges’, in de woorden van onderzoeker op het gebied van politieke zaken Muhammad Abbas.

Staatssoevereiniteit en externe machten

Abbas zei in een interview met “Baghdad Today”: “De meest nauwkeurige beschrijving van de huidige situatie in Irak is dat het een staat is die zich in een functionele crisis bevindt en in een staat van verminderde soevereiniteit leeft, waarbij zijn instellingen zich binnen de marges bewegen die door externe krachten worden getrokken.”

De onderzoeker op het gebied van politieke zaken voegde hieraan toe: “Irak heeft vandaag de dag te lijden onder meerdere beslissingscentra, en dit is op zichzelf een indicator van de zwakte van de centrale staat”, waarmee hij aangeeft dat “het Iraakse soevereine besluit niet voortkomt uit puur nationale belangen, maar eerder het resultaat is van een noodzakelijk evenwicht tussen Washington en Teheran.”

Gedwongen gehoorzaamheid en angst voor instorting

Abbas vervolgde: “Het financiële besluit is volledig uit de hand gelopen ten gunste van de Amerikaanse Federale Bank, die de beweging van de dollar controleert, wat de Iraakse regering in een staat van gedwongen economische gehoorzaamheid brengt uit angst voor een ineenstorting.”

Wat de veiligheids- en militaire beslissing betreft, legde Abbas uit dat deze “doordrongen is van een brede regionale invloed, waardoor niet-gouvernementele actoren, zoals gewapende facties, een macht worden die parallel loopt aan en soms zelfs superieur is aan de wil van de officiële staat.”

Het kopiëren van juridische en constitutionele teksten

Hij wees erop dat een van de grootste dilemma’s voor de staat in Irak is dat “politieke consensus” voorrang krijgt op de juridische en constitutionele teksten, wat aangeeft dat “wanneer de belangen van de dominante politieke krachten, extern gesteund, in botsing komen met de grondwet, de wet wordt omzeild door politieke deals die buiten de grenzen worden bereid.”

Abbas legde uit dat ‘gerechtelijke en toezichthoudende instellingen vaak machteloos staan ​​tegenover de invloed van wapens of politiek geld’, waardoor het concept van de ‘rechtsstaat’ slechts een mediaslogan is, terwijl de realiteit ‘de staat van componenten en loyaliteiten is die grenzen overschrijden’.

Niet-statelijke en externe saldi

Hij besloot zijn toespraak door te zeggen dat “Irak momenteel een geografische en politieke gijzelaar is, en dat de staat zo zwak is dat het zijn luchtruim niet kan beschermen tegen indringers, noch zijn economie tegen afhankelijkheid, noch zijn besluitvorming tegen afhankelijkheid”, waarmee hij aangeeft dat het een staat van “niet-staat” is die optreedt als een agent voor diensten voor de belangen van volwassenen, waar “geen stem boven de stem van externe evenwichten uitstijgt, en de politieke wil van groepen die met het buitenland verbonden zijn de feitelijke motor blijft van alle aspecten van het bestuur, verre van enige echte juridische of soevereine wil.”

Waarnemers zijn van mening dat Irak gegijzeld is door consensus en evenwicht, in het licht van de verstoring van de keuze voor het presidentschap van de republiek en de vorming van een nieuwe regering, die de gespecificeerde grondwettelijke voorwaarden overschrijdt, en het onvermogen van de politieke blokken om door te gaan met het politieke proces, naast de voortdurende schendingen van de soevereiniteit, de bombardementen op locaties van de veiligheidsdiensten en het dalende aantal slachtoffers, en het onvermogen van Irak om zijn bevolking te verdedigen en te zoeken naar een toestand van evenwicht in het licht van het bestaande conflict. wat bevestigt dat “de beslissing onderhevig is aan evenwicht en compromissen, ver van de wil van de wet.”