Modeontwerpers willen je voeten in een paar gekke schoenen

Onlangs lijkt het één ding – of paar van dingen, met tien cijfers – houdt de hoofden van modeontwerpers meer bezig dan wat dan ook: onze voeten.

Deze week toonde creatief directeur Anthony Vaccarello tijdens de Saint Laurent-show voor heren zomer 2027 in Parijs een verzameling stille perversiteit, verstoord door een schitterend paar schoenen met blote voeten. Een mooi leiblauw pak, met een soepele broek en een boxy, op de jaren 80 geïnspireerd jasje waar elke antiheld van Bret Easton Ellis trots op zou zijn, eindigde met een afwijkende verrassing: een paar doorzichtige vinyl Oxfords. De Franse hoofdstad bevindt zich midden in een hittegolf – De dag van de show was de heetste junidag ooit in de stad, totdat woensdag deze overschaduwde – en de tenen van het model stoomden in het langwerpige schoeisel. Er volgden nog een aantal riffs, in accordeonmapje bruin en nog een dag op kantoor taupe, waarbij de bedrijfskleuren samensmolten met de op maat gemaakte looks om een ​​sirene-sfeer op te roepen. En het notoir onademende materiaal, gecombineerd met het benauwde weer, zorgde voor verontrustende wolken van pedaalcondensatie op het bovenwerk van de schoenen.

Het voetspel vond niet alleen op de catwalk plaats. “Verhitte rivaliteit” ster Connor Storrie woonde de show bij in een zwarte vinyl trenchcoat, die hij genadig uittrok om een ​​tanktop en korte broek te onthullen – en een paar kniehoge latexleren laarzen.

Dus hoe zit het met de voetfetisj?

De potentieel stinkende oxfords en schunnige laarzen volgen op een nieuwe virale voetsensatie. Eerder dit jaar inspireerde Matthieu Blazy, creatief directeur van Chanel, dagen van debat toen zijn zeer grillige, zeer extravagante resortshow, gehouden in Biarritz, een aantal sandalen bevatte die rond de hiel werden geregen en de tenen bloot lieten. Was dit luxe trollen, of de uitdrukking van een levensstijl die zo fantastisch was dat er een geheel nieuw soort schoenen nodig was? Waarschijnlijk een beetje van beide.

Mode is namelijk al enkele jaren gericht op voeten. Jonathan Anderson, eerst bij Loewe en nu bij Dior, heeft een geheim wapen in Nina Christen, wiens ongebruikelijke benadering van schoenen, tegelijk elegant en pervers, pumps gemaakt van trossen leeggelopen ballonnen, nepstukjes zeep als hakken en waterlelievormige sandalen tot virale sensaties heeft gemaakt. Hoewel The Row een aura van rust heeft gecultiveerd, zijn de eigenaardige schoenen, zoals een eenvoudige platte schoen van mesh en een jelly-schoen, voortdurend uitverkocht onder consumenten die er anders niet aan zouden denken om de $ 3.000 kostende broeken of handgemaakte vijfcijferige jassen van het label te kopen. Tory Burch, die van haar Palm Beach-achtige prepster-label de garderobe heeft gemaakt voor nadenkende jonge glamourhonden, lijkt in elke collectie een pittige maar toch mooie schoen te hebben, met als meest recente een glimmende, hoge vamp-paarpomp, geschikt voor een hostess van Park Avenue, afgezien van een scheutje schokkend neonoranje.

En natuurlijk gaat de geschiedenis van de zenuwslopende schoen veel verder dan de komst van sociale media. De Margiela Tabi-laars, die een Japanse stijl met gespleten neus heeft omgezet in een met verf ingelegde laars, is misschien wel de eerste shockdraver van de hedendaagse mode.

Praktisch gezien zijn schoenen een gemakkelijkere, goedkopere en lastigere aanschaf dan kleding (weinig mensen schamen zich voor hun schoenmaat). Handtassen beginnen hun glans te verliezen; mode- en cultuurjournalist Amy Odell meldde deze maand dat shoppers dit zelfs geloven de ultra-exclusieve Birkin is te alomtegenwoordig geworden.

De Saint Laurent-schoen geeft echter een fijnere puntteen aan de huidige beweging. Jarenlang hebben ontwerpers gebruik gemaakt van de voorste rijen vol beroemdheden om de wereld ervan te overtuigen dat catwalkshows eerder een spektakel van entertainment zijn dan slordige industriële aangelegenheden. Maar nu Hailey Bieber of Kim Kardashian voor vrijwel iedereen model lijken te staan, is het moment van de grote ster in de juiste jurk niet zo verrassend. Charli XCX steekt Madonna’s sigaret op terwijl ze wachtten tot de show van Vaccarello begon, heeft misschien wel de krantenkoppen geïnspireerd, maar het zijn die doorzichtige schoenen die gesprekken zullen genereren, wenkbrauwen zullen optrekken en waar nog maanden over gesproken zal worden. Het voorjaar van 2027 duurt tenslotte nog bijna een jaar.

Ontwerpers willen de gespreksfocus nu graag terugbrengen naar de daadwerkelijke mode op catwalks, en idealiter naar de kleding die daarop wordt getoond (of de tenen onder de kleding) – die, zoals veel bedrijfsanalisten je zullen vertellen, zowel mode-execs als merkontwerpers maar al te graag willen verkopen.

Extreme of controversiële ontwerpen kunnen dagen van eerste gesprekken opleveren, vooral wanneer het object in kwestie is gemaakt voor een deel van het lichaam dat zowel een plaats is van dagelijkse pijn als van een fantastische fixatie. Onze voeten zijn het meest praktische deel van het lichaam dat we kleden, waar al het andere louter luxe is: de cocktailjurk siert; de hoed siert; het pak viriliseert; de beha kan vormen of beperken, maar verleidt ook. Door de voeten te versieren met designer-looks, door hun vreemdheid te benadrukken, hun buitenaardse eigenschappen die ons verbinden met onze verre aap-voorouders, met dure materialen en vreemde vormen, is het een stap vooruit in de mode met darwinistische chic.