Tobias Haberl (50) schrijft open en warmbloedig over zijn geloof. ‘Mijn postvak puilde wekenlang uit’

München

Als kind op het platteland van Beieren ging Tobias graag met zijn vader mee, op diens ronde als huisarts. Hij koestert warme herinneringen aan die tijd. Zoals die keer dat zijn vader neerknielde bij een oude man op zijn sterfbed en zachtjes een lied in zijn oor zong. De stervende man kon met zijn laatste krachten nog een beetje meezingen. Die nacht kwam hij uit de tijd.

Nu is Haberl een succesvol schrijver. Hij woont in München, in een honderd jaar oud huis met krakende trappen, hoge ramen en wanden vol boeken. En in hem woont nog altijd het kind van toen, dat in verwondering om zich heen keek. ‘Ik wilde dit boek bewust schrijven als theologische leek.’