\n \n Stel je voor dat je net de diagnose bent gesteld Milde cognitieve achteruitgang<\/a> Vanwege de ziekte van Alzheimer. Uw arts zou kunnen voorstellen om een \u200b\u200bvan de nieuwere medicijnen te gebruiken, zoals Lecanemab<\/a> of Donanemab<\/a>die zijn aangetoond in klinische onderzoeken om plaque-veroorzakende amylo\u00efde eiwitten uit de hersenen te verwijderen die het kenmerk van Alzheimer zijn.\n <\/p>\n \n Beide medicijnen vereisen echter tijdrovende tweewekelijkse of maandelijkse infusies en dragen het risico op levensbedreigende zwelling of bloedingen in de hersenen. Dan zijn er de kosten – Zelfs op Medicare<\/a>Co-pays voor het jaar kunnen duizenden dollars zijn.\n <\/p>\n \n Zijn deze nadelen het risico waard? Je kunt beslissen dat het antwoord ja is als je wist hoe lang je misschien zelf onafhankelijk woont, zei Dr. Sarah Hartz, een professor in de psychiatrie aan de Washington University School of Medicine in St. Louis. Ze is de hoofdauteur van een nieuwe studie die de hoeveelheid tijd schatte die mensen kunnen blijven uitvoeren zonder hulp na het begin van Lecanemab, op de markt gebracht als Leqembi, of Donanemab, op de markt gebracht als Kisunla.\n <\/p>\n \n “Pati\u00ebnten willen weten hoe lang een medicijn hen in staat zal stellen om te blijven rijden, hun eigen rekeningen te betalen, thuis te koken en zichzelf te kleden,” zei Hartz.\n <\/p>\n \n Berekeningen varieerden van acht maanden tot nog eens 39 maanden onafhankelijk leven, afhankelijk van de ernst van de ziekte toen de medicatie werd gestart.\n <\/p>\n \n “We zouden niet willen dat mensen op deze cijfers als definitief rekenen, omdat het slechts een schatting is en afhankelijk is van de persoon en waar ze zijn in hun cognitieve achteruitgang,” zei Hartz. “In plaats daarvan moeten ze deze schattingen gebruiken om een \u200b\u200bgesprek met hun arts te structureren over het medicijnen: ‘Ok, is dit goed voor mij of niet?'”\n <\/p>\n \n Het gebruik van taal die zinvol is voor pati\u00ebnten bij het bespreken van de prognose van de ziekte is een enorm voordeel voor zowel clinici als pati\u00ebnten, zei neuroloog Dr. Richard Isaacson, onderzoeksdirecteur bij het Institute for Neurodegeneratieve ziekten in Boca Raton, Florida. Hij was niet betrokken bij de studie.\n <\/p>\n \n “Dit zijn echter geen wonderdrugs, dus houd dat in gedachten,” zei Isaacson. “Het enige dat gebeurt, is dat mensen in de loop van de tijd minder slechter worden – in plaats van met drie jaar te dalen, dalen ze met twee jaar.”\n <\/p>\n \n De studie, Donderdag gepubliceerd<\/a> In het tijdschrift Alzheimer’s & Dementia: Translational Research & Clinical Interventions, analyseerde de gegevens van de Washington University over de natuurlijke progressie van de ziekte van Alzheimer bij 282 pati\u00ebnten die niet waren behandeld met medicatie.\n <\/p>\n \n ‘<\/em>We hebben naar vier verschillende specifieke functies gekeken: kan de persoon zijn rekeningen betalen, een auto besturen, hun eigen agenda en medicijnen beheren en hun eigen maaltijden bereiden? ” Zei Hartz. “We definieerden het verlies van onafhankelijk leven als hulp nodig bij ten minste drie daarvan.”\n <\/p>\n \n De hoeveelheid tijd onbehandelde pati\u00ebnten die onafhankelijk wonen, werd gebruikt om een \u200b\u200btijdschema van afname te cre\u00ebren. Dat traject werd vervolgens vergeleken met wat werd gezien bij pati\u00ebnten die Lecanemab en Donanemab gebruikten tijdens de klinische studie van elk medicijn.\n <\/p>\n \n Een persoon met een typische milde cognitieve achteruitgang, zoals het vergeten van afspraken of niet in staat zijn om de gesprekken volledig te volgen, zou kunnen verwachten dat hij 29 maanden zonder behandeling onafhankelijk zou leven, zo bleek uit de analyse.\n <\/p>\n \n Het nemen van Donanemab voegde acht maanden onafhankelijkheid toe, terwijl Lecanemab 10 maanden werd toegevoegd, volgens de berekeningen. Hoewel die extra maanden misschien geen lange uitbreiding van de onafhankelijkheid lijken te zijn, kunnen de schattingen voor sommige mensen zinvol zijn, zei Hartz.\n <\/p>\n \n “De medicijnen zijn erg duur, maar als je dat eenmaal vergelijkt met de kosten van een residenti\u00eble zorgfaciliteit of een verpleeghuis, heb je misschien een ander perspectief,” zei ze.\n <\/p>\n \n Mensen met milde maar voor de hand liggende symptomen – zoals het herhalen van dezelfde vragen of verdwalen – die al in een woonfaciliteit wonen, willen ook weten wanneer ze extra, duurdere zorg nodig hebben, zei Hartz.\n <\/p>\n \n In dit stadium van de ziekte schatten onderzoekers dat Donanemab nog een extra 19 maanden droeg om onafhankelijk te kunnen kleden, te eten en te baden. Lecanemab zorgde voor 26 extra maanden zelfzorg.\n <\/p>\n \n “Ik wil benadrukken dat het doel van deze studie niet was om te pleiten voor of tegen deze medicijnen,” zei Hartz. “Het doel van de paper is om de impact van deze medicijnen op context te plaatsen op manieren die mensen kunnen helpen de beslissingen te nemen die het beste zijn voor zichzelf en hun familieleden.”\n <\/p>\n \n De in het onderzoek gebruikte analyse ging echter aan veranderingen in dementiescores ‘<\/em>zijn lineair en kunnen worden gelijkgesteld aan veranderingen in maanden van het leven. Dit is nooit gevalideerd, \u201dzei Dr. Alberto Espay, een professor in de neurologie aan de Universiteit van Cincinnati en directeur en onderzoek heeft voorzitter van het Gardner Family Center voor de ziekte van Parkinson en bewegingsstoornissen.\n <\/p>\n \n “Verder betekent ‘uitbreiding van onafhankelijkheid’ statistisch langere tijd in dezelfde staat v\u00f3\u00f3r verdere achteruitgang, niet op statistische verbetering,” zei Espay in een e -mail. “Dit is belangrijk omdat pati\u00ebnten niet kunnen worden geadviseerd dat ze zullen verbeteren als ze bij de behandeling worden gebruikt.”\n <\/p>\n \n In plaats daarvan, voegde hij eraan toe, moeten pati\u00ebnten “hopen dat hun achteruitgang langzamer zal zijn dan wanneer ze niet in behandeling zijn”, terwijl ze ook hopen dat ze geen hersenzwelling of bloedingen zullen ervaren.\n <\/p>\n \n Wanneer de Amerikaanse Food and Drug Administration sneller<\/a> de goedkeuring van Lecanemab<\/a> en later donanemab, sommige artsen zeiden dat ze waren sceptisch<\/a> Of de bescheiden verbetering in klinische onderzoeken het risico waard was.\n <\/p>\n \n Gerandomiseerde gecontroleerde klinische onderzoeken<\/a> vonden mensen die Lecanemab nemen vertraagde hun achteruitgang met 27%<\/a> na 18 maanden vergeleken met degenen die niet in het medicijn zaten. Dat verschil was ongeveer een half punt op een veelgebruikte schaal om de progressie van dementie te meten. \n Mensen met een milde cognitieve achteruitgang van Donanemab hadden ongeveer een 35% lager risico<\/a> van progressie gedurende anderhalf jaar vergeleken met degenen die een placebo hebben ontvangen.\n <\/p>\n \n De bijwerkingen kunnen echter wreed zijn. Lecanemab kan allergische reacties, verwarring en duizeligheid, hartkloppingen, spier- en gewrichtspijn, aanvallen, ernstige hoofdpijn en griepachtige symptomen veroorzaken, om er maar een paar te noemen.\n <\/p>\n \n Zes doden<\/a> Tijdens mensen die Lecanemab namen, en 2,8% van de deelnemers aan de drugstudie ervoer ARIA-E, of amylo\u00efde-gerelateerde beeldvormingsafwijkingen-oedeem, waarbij bloedingen en zwelling in de hersenen betrokken zijn, Volgens een rapport<\/a> door artsen aan de Feinberg School of Medicine van de Northwestern University. Niemand die een placebo nam, ervoer die reacties.\n <\/p>\n \n Tijdens de klinische studie voor Donanemab had 2,9% van degenen die op het medicijn een ernstige bijwerking hadden met betrekking tot ARIA-E, en drie pati\u00ebnten stierven, Volgens de Alzheimer’s Society<\/a>. Bijna 13% ondervond verschillende ernstige bijwerkingen, De gezondheidsorganisatie meldde<\/a>.\n <\/p>\n \n Om de medicijnen in te nemen, moeten pati\u00ebnten ondergaan Regelmatige hersenscans<\/a> Om te controleren op bloedingen en zwelling en zorgvuldig worden gevolgd door hun artsen. <\/strong>Vanwege een nog groter risico op ARIA-E worden beide medicijnen met meer voorzichtigheid, of helemaal niet, voor mensen met twee kopie\u00ebn van het ApoE-4-gen gebruikt, wat een genetische opstelling voor Alzheimer aangeeft.\n <\/p>\n \n Behandelingen voor Alzheimer zijn hard nodig, zeggen experts. Het aantal mensen dat naar verwachting de ziekte heeft, wordt voorspeld dat het in 2060 tot bijna 14 miljoen groeit, Volgens de Amerikaanse Centers for Disease Control and Prevention<\/a>. Vanaf 2023, Naar schatting 6,7 miljoen Amerikanen<\/a> 65 en ouder wonen met Alzheimer.\n <\/p>\n
\n
\n CNN<\/span>
\n –
\n <\/cite>\n<\/p>\n![\"Zelfs](\"https:\/\/media.cnn.com\/api\/v1\/images\/stellar\/prod\/gettyimages-2192420680.jpg?q=w_1110,c_fill\")
<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n