{"id":100588,"date":"2025-02-14T16:17:40","date_gmt":"2025-02-14T16:17:40","guid":{"rendered":"https:\/\/www.irakezen.nl\/du\/in-parijs-kun-je-op-de-huid-krijgen-van-de-franse-cultheld-serge-gainsbourg\/"},"modified":"2025-02-14T16:17:40","modified_gmt":"2025-02-14T16:17:40","slug":"in-parijs-kun-je-op-de-huid-krijgen-van-de-franse-cultheld-serge-gainsbourg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/in-parijs-kun-je-op-de-huid-krijgen-van-de-franse-cultheld-serge-gainsbourg\/","title":{"rendered":"In Parijs kun je op de huid krijgen van de Franse cultheld Serge Gainsbourg"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n

Dichter op de huid van de Franse zanger, schilder, componist en regisseur Serge Gainsbourg, je kunt niet op 5 bis rue de Verneuil krijgen in het chique zesde district van Parijs. Hier kun je het huis bezoeken sinds september 2023 waar Gainsbourg, dat wordt gezien als een van de belangrijkste artiesten van Franse popmuziek, 22 jaar leefde tot zijn dood in 1991. Aanvankelijk met zijn toenmalige vrouw, zanger Jane Birkin, haar dochter Kate Kate En hun gezamenlijke dochter Charlotte. Alleen al in 1980 in 1980. <\/p>\n

Je herkent het Maison Gainsbourg<\/a> onmiddellijk. Op de rij mensen, meestal goed gedroogde Parijzenaars van leeftijd, die standaard wacht en op de kleurrijke graffiti en posters op de buitenmuren, toegepast door fans voor wie het huis na de dood van Gainsbourg een echte bedevaart is geworden. <\/p>\n

Het contrasteert tegen de vele strak gestileerde kunstgalerijen en boetieks die in dit deel van Parijs te vinden zijn. Iets verder op straat kun je het bijbehorende museum vinden over het werk en het leven van Gainsbourg. Een ticket voor het huis geeft daar ook toegang tot en de mensen die je tegenkomt in het appartement van Gainsbourg wordt ook weerspiegeld in het museum.<\/p>\n


\n<\/p>\n

\n

\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Jane Birkin, koningin van de zucht-chanson zingt nu de krassen op haar ziel<\/span>\n<\/div>\n

\"Serge
\n<\/a><\/p>\n

Mankeer<\/em><\/h2>\n

Het Maison Gainsbourg is een groot appartement van 130 vierkante meter en twee verdiepingen die zijn verbonden door een krakende trap. Zo vrolijk als het huis van buitenaf is, het is zo donker van binnen: het appartement is gevuld met zware meubels en muurduppels; De muren zijn zwart. In een video in het museum kun je zien dat een journalist Gainsbourg ooit vroeg waarom, waarop hij cryptisch antwoordde zoals altijd: “Omdat psychiatrische instellingen altijd blank zijn.” <\/p>\n

Volgens de familie is er sinds 1991 niets veranderd in het interieur van het appartement. Het huis ziet er daarom uit als een twintigste eeuw mankeer<\/em> Waar het multi -talente gewoon de deur verliet voor een pakje sigaretten. Er zijn drie piano’s in de woonkamer, overal is er bijeengekomen – van politiemedailles tot gevulde spinnen. Foto’s van Birkin en Marilyn Monroe – Gainsbourgs Muzen bevinden zich op de muren in de gang. Glazen parfum en shampoo -flessen liggen aan de rand van het bad. Er zijn stapels T-shirts, shirts en vier jeans in een kleine garderobe. Op het nachtkastje naast het lage, zwart bed een rol smarties. <\/p>\n

Je voelt bijna een indringer tijdens het bezoek aan het huis. Des te meer omdat bezoekers worden binnengelaten in kleine groepen en met tussenliggende pauzes. Tijdens het bezoek wordt u begeleid door een audiotour door Charlotte Gainsbourg, Gainsbourgs en Birkins nu de 53-jarige dochter die ook zingt en acts. Ze spreekt zacht, fluisterend, een beetje aarzelend – de herkenbare stem van haar moeder, de Koningin van de zucht-chanson<\/a>Klinkt aan. Soms hoor je omgevingsgeluid – stemmen voor kinderen, verkeer, voetstappen – of opnames van zinnen die Serge Gainsbourg zichzelf uitdrukt.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/picture>
Serge Gainsbourg <\/strong>in Jane Birkin<\/strong> Samen op 5 bis rue de Verneuil in Parijs.<\/figcaption>
Foto Alain Dejean\/ Sygma via Getty -afbeeldingen<\/figcaption><\/figure>\n

<\/dmt-image-wrapper><\/p>\n

Speciaal gezinsleven<\/h2>\n

De anekdotes die Charlotte Gainsbourg vertelt over hoe haar vader nooit sokken droeg, gingen vaak alleen naar bed toen zij en haar zus ‘s ochtends naar school gingen en uren in zijn bibliotheek doorbrachten, getuige van uw getuige van een speciaal gezinsleven. Een gezinsleven dat moeilijkheden had – dat is wat heel Frankrijk weet vanaf de tijd dat alle gepassioneerde en vaak alcoholische argumenten tussen Birkin en Gainsbourg op grote schaal in de media werden gemeten. <\/p>\n

Dat het schuurde in de rue de Verneuil glans door te fluisteren terwijl Charlotte fluisterde over de nachtmerries die ze als kind had, over de kamer van haar ouders die ze niet durfde binnen te komen, over hoe haar vader het huis na de scheiding veranderde: hij begon Om het huis te verzamelen, vulde het huis met zware meubels. Het museum vertelt over de moeilijke jeugd van Gainsbourg als een joods kind tijdens de Tweede Wereldoorlog en zijn strijd met alcohol en roem. “Roem heeft me vernietigd”, zegt Gainsbourg op een video. “Je moet je ziel opgeven.”<\/p>\n


\n<\/p>\n

\n

\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

De legende vergroot<\/span>\n<\/div>\n

\"Laetitia
\n<\/a><\/p>\n

Provocateur<\/h2>\n

Het museum op een steenworp afstand van het huis is van bescheiden grootte en gevuld met objecten uit het leven van Gainsbourg, van rapporten die hij als kind had tot de gouden records die hij als kunstenaar ontving. In slim gemonteerde video’s worden de verschillende fasen van de carri\u00e8re en het leven van Gainsbourg besproken. Het talent van Gainsbourg als maker en provocateur staat hier voornamelijk centraal. Komt altijd terug hoe hij conventies schopte en iedereen nam de maatregel – van het leger tot de kunstwereld. Zijn obsessie met seks en liefde is ook niet te missen – hoe kan het anders zijn voor de schrijver van nummers zoals ’69 Ann\u00e9e \u00c9rotique ‘(met Birkin), het verhalende album Melody Nelson<\/em>Over een volwassen man die een relatie begint met een 13-jarig meisje en het nummer ‘Lemon Incest’ over zijn liefde voor dochter Charlotte. “De liefde die we nooit samen zullen hebben, is de mooiste, de meest verontrustende, de puurste, de meest bedwelmende,” zingt Gainsbourg samen met zijn dochter, die zou later zeggen<\/a> Dat het een “onschuldige liefdesverklaring was van een vader aan zijn dochter.”<\/p>\n

Hoe het werk van controversieel Gainsbourg was – critici dachten dat het destijds te seksueel was, sommigen noemden het misogyn – wordt genoemd maar overheerst niet. Dat Gainsbourg werd beschuldigd van twijfelachtig gedrag na zijn dood, deels vanwege zijn vermeende Pestie<\/a> met sommige vrouwen op de werkplek en omdat hij in de laatste jaren van zijn leven een Aantal relaties <\/a>Met kleine vrouwen, haal helemaal geen plaats.<\/p>\n

Op de rue de Verneuil gaat het vooral over Serge Gainsbourg de schilder, de pianist, de zanger, de componist, de regisseur, de provocateur. Het genie. Het tegenstrijdige multi -talente dat de Fransen ook niet meer dan dertig jaar na zijn dood vertrekken – sommige bezoekers verlaten het huis op 5 bis in tranen. <\/p>\n

Het verdriet van Charlotte Gainsbourg kan ook worden gevoeld in het huis van haar vader. Zoals wanneer ze vertelt hoe na de plotselinge dood van haar vader door een hartaanval, kwamen fans naar het huis om het nummer ‘Je Suis Venu Te Dirre Je M’en Vais’ te zingen (ik ben gekomen om te zeggen dat ik vertrek). In Charlotte ging liggen naast het lichaam van haar vader. “Het leek alsof de tijd stopte, ik voel dat ik er al dagen en dagen ben”, zegt ze. Je ziet ze bijna op dat lage, zwarte bed liggen. <\/p>\n


\n