\n Meld u aan voor CNN’s Eat, maar beter: mediterrane stijl. <\/em>Onze achtdelige gids toont u een heerlijke levensstijl met deskundige eetstijl die uw gezondheid voor het leven zal stimuleren<\/em><\/a>.<\/em>\n<\/p>\n \n \n Het drinken van thee is gekoppeld aan verschillende gezondheidsvoordelen, waaronder een lager Risico op hartaandoeningen<\/a> en mate van ontsteking in het lichaam<\/a>. Nu suggereert een nieuwe studie van onderzoekers van de Northwestern University nog een verrassend voordeel van de drank: het brouwproces kan helpen het water te zuiveren.\n <\/p>\n \n Het brouwen van thee kan natuurlijk<\/a> Adsorb zware metalen zoals lood en cadmium, volgens de studie die maandag in het tijdschrift is gepubliceerd ACS Food Science & Technology<\/a>. “Adsorb” verwijst naar het vermogen van een vast materiaal om moleculen te houden – van een gas, vloeistof of opgeloste stof – als een dunne film op het buitenoppervlak of binnen interne oppervlakken zoals spleten.\n <\/p>\n \n “Dit is een van de weinige ‘systematische’ studies die rationele controle, betekenisvolle statistieken en ‘nanotechnologie’-niveau van verfijning van verfijning gebracht die zijn gebracht op een schijnbaar alledaags onderwerp van thee-brouwsels,” zei senior studie-auteur Dr. Vinayak Dravid, de Abraham Harris hoogleraar materiaalwetenschappen en engineering in de noordwestelijke universiteit in Illinois, via e-mail. “Er wordt zo weinig bestudeerd over het opnamepotentieel ervan, over en buiten ‘release’.”\n <\/p>\n \n De auteurs onderzochten hoe de adsorptie van zware metalen afhankelijk was van verschillende soorten thee – zwart, groen, oolong, wit, kamille en rooibos – brouwmethoden, en of het looseleaf was of in zakken gemaakt van katoen, nylon of cellulose (een natuurlijk biologisch afbreekbaar materiaal gemaakt van houtpulp).\n <\/p>\n \n Voor het adsorptie -experiment cre\u00eberde het team oplossingen van water en concentraties van lood en andere metalen zoals cadmium, chroom, koper en zink en verwarmde ze vervolgens tot net onder het kookpunt. De auteurs voegden vervolgens theebladeren of zakken toe en daalden ze door voor verschillende tijdsperioden, van seconden tot 24 uur, voordat ze meten hoeveel van de metalen in het water bleven.\n <\/p>\n \n Cellulosezakken presteerden het beste, terwijl katoen- en nylonzakken nauwelijks een van de metalen adsorbeerden.\n <\/p>\n \n \u201cNylon theezakjes zijn al problematisch omdat Ze geven microplastics vrij,<\/a> Maar de meeste theezakjes die tegenwoordig worden gebruikt, zijn gemaakt van natuurlijke materialen, zoals cellulose, \u201dzei Dr. Benjamin Shindel, eerste studie -auteur en contractingenieur bij het National Energy Technology Lab van het Amerikaanse ministerie van Energie, in een persbericht<\/a>. Shindel werkte aan de onderzoeksstudie terwijl een doctoraatsstudent in Noordwest.\n <\/p>\n \n Het type en de maling van thee waren ook in kleine mate van belang. Vooral fijn gemalen bladeren die van zwarte thee<\/a>geadsorbeerd meer verontreinigingen dan hele bladeren.\n <\/p>\n \n “Wanneer theebladeren in zwarte thee worden verwerkt, kreuken en hun pori\u00ebn open,” zei Shindel. Die rimpels en pori\u00ebn, evenals een fijnere maling, verhogen ook het oppervlak, waardoor de capaciteit voor binding van verontreinigende stoffen vergroot. \n Het brouwen van thee kan in het algemeen ongeveer 15% van het lood uit drinkwater filteren, vonden de auteurs. Deze schatting is gebaseerd op \u00e9\u00e9n mok water en \u00e9\u00e9n theezakje drie tot vijf minuten gebrouwen. De belangrijkste factor bij alle soorten experimenten was echter de tijd dat de onderzoekers de thee doordrenkt – hoe langer ze het steil lieten, hoe beter de metaaladsorptie was.\n <\/p>\n \n Deze bevindingen waren gelden voor loodconcentraties tot 10 delen per miljoen, of PPM, hoewel concentraties van dat niveau waarschijnlijk niet in sterk ontwikkelde gebieden zijn.\n <\/p>\n \n “Gezien de testomstandigheden van een initi\u00eble concentratie van 1 ppm (1000 ppb), is het moeilijk om te zeggen hoe dat zich zou vertalen in real-world scenario’s,” zei Dr. Tasha Stoiber, een senior wetenschapper bij de milieuwerkgroep die niet betrokken was bij de studie, zei via e-mail. <\/strong>\u201cGebrouwen thee (in gedestilleerd water) bevat ongeveer 1-4 ppb lood. Drinkwater in de VS van openbare watersystemen varieert van ongeveer 1 tot 10 ppb voor de meeste systemen, en niveaus in het bereik van 30-100 ppb zouden sterk besmet zijn. Dus de in de studie geteste concentraties vertegenwoordigen een extreme hoeveelheid lood in water. \u201d\n <\/p>\n \n De auteurs beweren dat thee -brouwen zware metalen kunnen adsorberen via zware metalen ionen die vasthouden aan de oppervlakken van theebladeren en gevangen blijven totdat de tas is verwijderd. In het geval van cellulosestassen kunnen die een groter oppervlak hebben, en dus meer bindingsplaatsen, dan de synthetische materialen. \n “Ik weet niet zeker of er iets unieks opmerkelijks is aan theebladeren als materiaal,” zei Shindel. “Ze hebben een hoog actief oppervlak, wat een nuttige eigenschap is voor een adsorbens materiaal en wat thee -bladeren goed maakt in het snel vrijgeven van smaakchemicali\u00ebn in uw water.”\n <\/p>\n \n Wat speciaal is, is echter dat naast water, “thee toevallig de meest geconsumeerde drank ter wereld is,” voegde Shindel eraan toe. \u201cJe zou allerlei materialen kunnen verpletteren om een \u200b\u200bsoortgelijk metaalbeschadigend effect te krijgen, maar dat zou niet noodzakelijk praktisch zijn. Met thee hoeven mensen niets extra te doen. ”\n <\/p>\n \n De studie bevordert of versterkt het idee dat men \u00e9\u00e9n glas tegelijk kan reinigen of filteren in situaties waarin het reinigen van de omgeving misschien niet mogelijk is, zei Dravid. Maar het suggereert niet dat thee -brouwen een vervanging is voor het reinigen van water met een filter, omdat ongefilterd water andere verontreinigingen kan hebben die theebladeren of zakken mogelijk niet adsorberen.\n <\/p>\n \n Die onzuiverheden <\/strong>Kan nitraat (gebruikt voor meststoffen), desinfectie bijproducten, arseen of per- en polyfluorineerde alkylstoffen omvatten, ook wel genoemd, ook wel genoemd Pfas<\/a>Zei Stoiber.\n <\/p>\n \n Het verlagen van loodniveaus in drinkwater is “gemakkelijk te doen met een eenvoudig koolstoffilter”, wat ook de beste methode is, zei Stoiber. \u201cDe koolstof werkt op een vergelijkbare manier als de theebladeren door het lood (adsorberen), maar doet zoveel effici\u00ebnter. \n “En, zoals het artikel aantoont bij hogere concentraties, zijn er grenzen aan de (adsorptie), daarom is het belangrijk om te onthouden om uw filtercartridge op tijd te veranderen zoals aanbevolen,” voegde Stoiber toe. “Over het algemeen is de studie een goede herinnering om op de hoogte te zijn van wat er in ons drinkwater zit.”\n <\/p>\n \n Dit is vooral belangrijk voor kinderen, voor wie er geen veilig niveau van loodblootstelling is, zei Stoiber.\n <\/p>\n \n
\n
\n CNN<\/span>
\n –
\n <\/cite>\n<\/p>\n![\"Zwarte](\"https:\/\/media.cnn.com\/api\/v1\/images\/stellar\/prod\/gettyimages-1924005079.jpg?q=w_1110,c_fill\")
<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n