<\/p>\n
Herb Greene, wiens suggestieve portretten van het Grateful Dead, Jefferson Airplane, Janis Joplin en anderen hielpen bij het defini\u00ebren van de rockscene die in het midden van de jaren zestig in San Francisco ontstond, stierf op 3 maart in zijn huis in Maynard, Mass. Hij was 82.<\/p>\n
Zijn vrouw, Ilze Greene, zei dat de oorzaak alvleesklierkanker was.<\/p>\n
De heer Greene streefde muziekportretten in zijn vrije tijd terwijl hij ongeveer een dozijn jaar in de jaren zestig en 70 werkte, als modefotograaf voor het Joseph Magnin Department Store en de herenkledingkabel kabelbaan.<\/p>\n
In plaats van concerten te fotograferen, die hem niet interesseerden, nodigde hij bands en muzikanten uit voor verschillende studio’s in San Francisco, waaronder een die hij had in Front Street en naar zijn appartement, waar sommigen van hen voor een muur van de eetkamer gevuld met hi\u00ebroglyfics stonden door een kamergenoot met kennis van Egyptologie.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n
Zijn foto’s van de doden<\/a>Een favoriet onderwerp, inclusief Jerry Garcia, de leider van de band, in een vest en stropdas, een banjo spelen terwijl hij op een kruk zit, met een muurformaat Amerikaanse vlag achter hem; Ron McKernan, de organist van de doden, bekend als Pigpen, sloeg een dreigende houding voor de heer Garcia; en de band op de hoek van de straten van Haight en Ashbury, in het district dat bekend staat als een centrum van de hippie -tegencultuur.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n “Herbie was er in het begin, dus hij was in staat om documenten te maken die niemand anders deed,” Dennis McNally, een historicus van de doden,<\/a> zei in een telefonisch interview. “Zijn naam kwam eruit en toen Led Zeppelin doorging tijdens hun eerste tournee door de Verenigde Staten, vroegen ze om gevangen te worden genomen door Herbie.”<\/p>\n De heer Greene werkte in januari 1969 met Led Zeppelin, toen de band net zijn eerste album had uitgebracht en publiciteitsfoto’s wilde.<\/p>\n “Ik heb ze niet veel richting gegeven,” Hij vertelde Rolling Stone in 201<\/a>4 Toen het foto’s van de shoot publiceerde. “Deze jongens waren onderweg en wilden er echt niet zijn. Ik had 40 minuten, dus nam ik individuele portretten en een groepsschot,”<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Tijdens zijn sessie met Led Zeppelin, in een voormalig theater, kwamen de doden onverwacht opdagen. Op een gegeven moment nam Pigpen een .22-kaliber revolver uit zijn holster en begon in de stoelen te schieten.<\/p>\n “Het maakte Zeppelin absoluut gek,” Zei de heer Greene in een video -interview<\/a> met de Morrison Hotel Gallery in Manhattan, die zijn foto’s in 2012 exposeerde. ‘Ze betaalden me niet. Ze waren net als’ die westerlingen en hun wapens ‘.<\/p>\n “Dit is mijn beste verhaal,” voegde hij eraan toe. “De dag dat de Grateful Dead Led Zeppelin in paniek raakte.”<\/p>\n Sommige foto’s van Mr. Greene werden gebruikt op albumhoezen. Een van de bekendste was een groepsportret van Jefferson Airplane dat de cover werd van het tweede album van de band, “Surrealistisch kussen”<\/a> (1967), waaronder de hits “White Rabbit” en “Somebody to Love.”<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Een andere foto van dezelfde shoot toonde de zanger van de band Grace Slick, met haar terug naar de hi\u00ebroglyfische muur, waardoor de camera haar rechter middelvinger kreeg. Mevrouw Slick, die zei dat ze niet graag poseerde voor foto’s, maakte het gebaar “omdat het een pose is waar ik mee kan,” vertelde ze Rolling Stone in 2004, toen het de opname een van de 50 grootste rockfoto’s noemde.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Ze voegde eraan toe: “Het is zo onaangenaam, maar het is niet alsof ik nep aan het lachen doe.”<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n