{"id":108516,"date":"2025-04-14T01:03:39","date_gmt":"2025-04-14T01:03:39","guid":{"rendered":"https:\/\/www.irakezen.nl\/du\/duitse-schermer-praat-over-boulimia-en-roept-op-tot-verandering-dw-04-10-2025\/"},"modified":"2025-04-14T01:03:39","modified_gmt":"2025-04-14T01:03:39","slug":"duitse-schermer-praat-over-boulimia-en-roept-op-tot-verandering-dw-04-10-2025","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/duitse-schermer-praat-over-boulimia-en-roept-op-tot-verandering-dw-04-10-2025\/","title":{"rendered":"Duitse schermer praat over boulimia en roept op tot verandering – DW – 04\/10\/2025"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n

Drie jaar nadat Bullimia haar leven had overgenomen, geniet L\u00e9a Kr\u00fcger ervan schermen<\/a> opnieuw.<\/p>\n

“Schermen leidde tot een passie en een brandend verlangen dat ik niet kende uit een ander gebied van mijn leven,” zei de 29-jarige. Maar het is precies deze fascinatie die Kr\u00fcger in 2022 naar de rand van haar fysiek en mentaal capaciteiten duwde.<\/p>\n

Dwangmatig streven naar perfectie<\/h2>\n

Voor een 12-jarige die een ridder wilde worden, Kr\u00fcger sportcarri\u00e8re<\/a> vertrok vroeg en ze werd al snel onderdeel van het Duitsland Women’s Sabre -team, die deelnam aan wereld- en Europese kampioenschappen. Kr\u00fcger vond stabiliteit in de vaste structuren die concurrerende sport vaak biedt. Opleidingsplannen, haar rechten diploma, hersteltijden en voedingsplannen hebben allemaal het dagelijkse leven van Kr\u00fcger bepaald.<\/p>\n

“Alles was heel precies getimed en ik bleef er heel nauw aan vast. Ik wilde mijn prestaties op alle gebieden perfectioneren,” zei Kr\u00fcger.<\/p>\n

\"Lea
Lea Kr\u00fcger is snel een centrale figuur geworden in het schermenteam van DuitslandAfbeelding: Kohring\/ Eibner-Press Foto\/ Picture Alliance<\/small><\/figcaption><\/figure>\n

Na verloop van tijd ontwikkelde dit streven naar perfectie zich tot een dwang en een gevoel dat niet langer goed genoeg is ontwikkeld.<\/p>\n

“Bij het schermen, in \u00e9\u00e9n-op-\u00e9\u00e9n gevecht, waar elke hit beslist of je wint of verliest, ontwikkelde ik zulke sterke gevoelens dat ik er niet meer mee kon omgaan,” zei Kr\u00fcger, eraan toevoegend: “Om van deze gevoelens af te komen, begon ik over te geven.”<\/p>\n

Kr\u00fcger: ‘Ik was tenminste nog steeds dun’<\/h2>\n

Kr\u00fcger geeft toe dat haar boulimia waarschijnlijk in 2022 begon op de Europese kampioenschappen in Antalya<\/a>. Het verliezen van gevechten verhoogde haar gevoel niet goed genoeg te zijn en maakte haar faalangst groeien. “Na de wedstrijd ging ik naar het toilet om het allemaal uit te krijgen.”<\/p>\n

Voor Kr\u00fcger werd overgeven “normaliteit” en een uitlaatklep, niet alleen in wedstrijden, maar ook in training en het dagelijks leven. Het is tenslotte iets dat ze zichzelf kan beheersen. Het was ook – in haar ogen – een goede zaak, omdat de negatieve gevoelens er daarna niet meer waren.<\/p>\n

“Het gaf me ook het gevoel dat ik op zijn minst nog steeds dun was, zelfs als ik niet al het andere kon beheren,” zei Kr\u00fcger, wiens uitvoeringen begonnen te duiken als gevolg van haar ziekte.<\/p>\n

\"Lea
Pas nadat ze hulp van buitenaf had gekregen, werd Kr\u00fcger zich ervan bewust dat ze haar ziekte niet alleen kon overwinnenAfbeelding: Kohring\/Eibner-Press Foto\/Picture Alliance<\/small><\/figcaption><\/figure>\n

Een gesprek opent de ogen van Kr\u00fcger<\/h2>\n

Het was slechts een gesprek met haar beste vriendin Calvin dat haar ogen opende en haar deed beseffen dat wat “normaal en controleerbaar” leek, eigenlijk niet normaal was. Ze begon met therapie in 2023 en na de eerste sessie stelde de therapeut haar met boulimia.<\/p>\n

“Dat was de De eerste keer dat ik me realiseerde dat ik op de een of andere manier ziek was<\/a>“Zei Kr\u00fcger.” Hoe vaak heb ik een spierblessure gehad? Dat was ook altijd een diagnose, “ging ze verder.” Maar psychische aandoeningen zijn geen spierletsel. ” <\/p>\n

Met de steun van de therapeut kon Kr\u00fcger accepteren dat ze bijna een jaar later een eetstoornis had.<\/p>\n

\n

<\/g><\/svg>Het stimuleren van de nervus vagus tegen eetstoornissen<\/h2>\n

Om deze video te bekijken, schakel JavaScript in en overweeg om dat te upgraden naar een webbrowser Ondersteunt HTML5 -video<\/a><\/p>\n<\/track><\/source><\/source><\/video><\/div>\n

Kr\u00fcger: ‘Er was een gevoel van buitensporige eisen’<\/h2>\n

Ze sprak met haar coach en haar teamgenoten en hoewel de reacties positief waren, herinnerde Kr\u00fcger zich dat Haar coach voelde zich ook overweldigd<\/a> bij het omgaan met het probleem. Het verlangen van haar coach om haar te beschermen combinatie met slechte vorm zag haar uit het team vallen, maar Kr\u00fcger bleef trainen en probeerde haar weg terug te vechten.<\/p>\n

“Ik had de structuren nodig en wilde niet gewoon weglopen van de eetstoornis,” legde Kr\u00fcger uit.<\/p>\n

\n

In 2024 voltooide Kr\u00fcger een opmerkelijke ommekeer toen ze zich weer bij het team voegde en deelnam aan een Wereldbeker in Belgi\u00eb. Letsel in haar eerste gevecht dwong haar om een \u200b\u200blangere pauze te nemen, maar in deze tijd besloot ze haar ziekte openbaar te maken. Begin 2025 vertelde Kr\u00fcger als onderdeel van een lokale campagne haar verhaal.<\/p>\n

“We moeten ervoor zorgen dat er over praten geestelijke gezondheid<\/a> is niet langer taboe onder coaches, maar ook onder ons atleten, “zei Kr\u00fcger, die opriep tot een belangrijke kans op de perceptie en het omgaan met psychische aandoeningen in competitieve sport.<\/p>\n

<\/p>\n

Kr\u00fcger roept op tot een open aanpak<\/h2>\n

Wetenschappelijke studies tonen aan dat tussen 10-20% van allemaal Competitieve atleten<\/a> Lijden aan een eetstoornis, maar Kr\u00fcger gelooft dat er maar weinig over durven te praten. De angst om een \u200b\u200bplaats in de ploeg te verliezen is te groot.<\/p>\n

“Het is geen gescheurde spiervezel die in zes weken geneest, maar in het ergste geval is het een psychische aandoening. En het is onzeker wanneer een dergelijke ziekte zal worden genezen,” zei de 29-jarige. “We moeten atleten ertoe brengen er openlijk over te kunnen praten en de moed te vinden om het uit te drukken.”<\/p>\n

\"Lea
Lea Kr\u00fcger is een stem voor andere atleten als onderdeel van de Duitse atletenunieAfbeelding: Malte Ossowski\/Svensimon\/Picture Alliance <\/small><\/figcaption><\/figure>\n

Kr\u00fcger roept op tot de reeds bestaande structuren in de sport om te worden professioneel, en voor een onafhankelijk contactpunt voor atleten en coaches als ze hulp nodig hebben. Ze zou ook graag het netwerk van zien therapeuten<\/a> uitgebreid.<\/p>\n

Na de Olympische Spelen in Parijs organiseerden Kr\u00fcger en sommigen haar vrienden een vergadering onder de werkende titel “Safe Space”, waar atleten openlijk over hun problemen konden praten.<\/p>\n

“Praten over mijn psychische aandoening<\/a> Is niet iets dat ik vooral leuk vind om te doen, “geeft Kr\u00fcger toe.” Maar ik wil dat we er openlijk over praten, dus ik moet het doen. Ik wil iets om te veranderen. “<\/p>\n

Dit artikel is vertaald uit het Duitse origineel.<\/em><\/p>\n

Noot van de redactie: als u lijdt aan een eetstoornis of psychische problemen die verband houden met eetstoornissen, aarzel dan niet om professionele hulp te zoeken. U kunt informatie vinden over waar u dergelijke hulp kunt vinden, waar u ook woont in de wereld, op deze website: https:\/\/www.befrienders.org\/<\/em><\/p>\n<\/div>\n