<\/p>\n
Je hebt een geweldige date gehad, wellicht zelfs geweldige seks, en komt de volgende ochtend op je werk. Wat zie jij eruit, zegt de ene collega. Waarom grijns je zo, vraagt de ander. Het liefst zou je het van de daken schreeuwen tegen je lievelingscollega\u2019s. Maar of dat nou zo verstandig is?<\/p>\n
Werk en priv\u00e9 zijn allebei een groot deel van je leven. En soms zijn ze moeilijk te scheiden, vooral als je leuke collega\u2019s hebt, die je zelfs vrienden kunt noemen. Maar zijn dit ook de vrienden aan wie je date- en seksavonturen kan vertellen? Of horen deze onderwerpen niet op de werkvloer thuis? Z\u00e9lfs niet bij het koffiezetapparaat, tijdens het kerstfeest en op de vrijmibo in de kroeg?<\/p>\n
Natuurlijk mag je af en toe iets persoonlijks vertellen aan een collega, zegt etiquette- en imagodeskundige Anne-Marie van Leggelo (56). Zeker tijdens de pauze, bij een borrel \u2013 \u201ewant tijdens werktijd moet er eigenlijk gewoon gewerkt worden\u201d \u2013 of tegen een collega met wie je goed bevriend bent. \u201eJe kan nooit de hele dag alleen maar over werk praten. We blijven allemaal mensen.\u201d Wel is er volgens haar een levensgroot verschil tussen weleens iets persoonlijks vertellen en zomaar alles eruit gooien.<\/p>\n
Vertellen over een verjaardagsfeestje van een vriendin, een ruzie met een oom, een slechte nacht door te weinig slaap, daar ligt voor Leggelo toch echt wel zo\u2019n beetje de grens. Andere, intiemere onderwerpen zijn in haar etiquetteboekje een no-go. Seks hoort daar zeker bij. \u201eVertellen over een wilde nacht?\u201d Van Leggelo lijkt zich bijna te verslikken. \u201eNee, dat is \u00e9cht niet slim.\u201d<\/p>\n
Ook zakelijke-etiquettetrainer Lilian Woltering (56) kan er kort over zijn. Discretie op de werkvloer is een must. Bovendien zitten veel collega\u2019s helemaal niet te wachten op diepgaande gesprekken over je priv\u00e9leven. Zo zou volgens onderzoek van Top Employers Institute maar 18 procent van de Nederlandse 55+\u2019ers met hun collega\u2019s omgaan als vrienden, tegenover 32 procent van de medewerkers jonger dan 35 jaar. \u201eDe huidige generatie vindt dat alles maar moet kunnen op de werkvloer. Ze vinden dat ze kunnen dragen wat ze willen en zeggen wat ze willen\u201d, zegt Woltering. En natuurlijk kun je dat willen, of zelfs doen, maar dat verandert volgens haar niks aan het feit dat er nog altijd andere regels gelden op je werk dan in je priv\u00e9leven. \u201eJe kan op je werk niet 100 procent jezelf zijn. Dat is niet erg. Ook niet jammer. Dat is gewoon hoe het is.\u201d <\/p>\n
Wat als je dat wel doet? Als je wel vertelt over je zoveelste date in de maand? Of over dat je, naast je partner, stiekem iemand anders ziet? \u201eJe kunt best over je liefdesleven praten, maar realiseer je tegelijkertijd dat collega\u2019s, ook bevriende collega\u2019s, anders zijn dan je \u2018gewone\u2019 vrienden\u201d, zegt Woltering. Die vrienden heb je, als het meezit, voor altijd. Collega\u2019s niet. Ze kunnen ergens anders gaan werken bijvoorbeeld. \u201eStel, je wordt concurrenten? Dan moet je nog steeds achter je verhaal kunnen staan. Want wat als die ander besluit te gaan rondbazuinen dat je bent vreemdgegaan?\u201d <\/p>\n
Persoonlijke informatie delen is eigenlijk iets moois, \u00f3\u00f3k op de werkvloer, vindt psycholoog en (loopbaan)coach Michelle Coenen (36). Zelf vertelt ze in de praktijk waar ze werkt ook graag over haar priv\u00e9leven. \u201eHet brengt je als collega\u2019s dichter tot elkaar, wat de samenwerking alleen maar bevordert.\u201d <\/p>\n
Toch zou ook zij adviseren op te passen met t\u00e9 persoonlijke verhalen. In bepaalde organisaties, zoals bij sommige advocatenkantoren, ziet ze dat mensen over lijken gaan en hun collega\u2019s zonder pardon onder de bus gooien. \u201eHet is een keiharde wereld waar je echt moet oppassen aan wie je wat vertelt.\u201d<\/p>\n
Zo vertelt ze over een van haar cli\u00ebnten. Een jonge vrouw, net nieuw binnen een bedrijf. Ze was vrijgezel en datete er lekker op los en was hier erg open over tegen haar collega\u2019s, vooral die van haar eigen leeftijd, die er ook nog niet zo lang werkten. Ze zag hen als gelijken, als een team. Aan hen kan ik het wel vertellen, dacht ze. Dus elke maandag praatte ze honderduit over met wie ze nu weer in bed was beland in het weekend. Helaas vertelde een van haar collega\u2019s alles door aan hun leidinggevende. Die riep haar op het matje en vertelde dat ze, vanwege haar losbandige avonturen, niet paste bij het bedrijf. Zo eindigde haar proefperiode. <\/p>\n
Ontzettend kwalijk, vindt Coenen, en ook niet volgens de wet. Een werkgever mag priv\u00e9zaken alleen bespreken wanneer de priv\u00e9situatie daadwerkelijk invloed heeft op werkprestaties. \u201eMaar dit gebeurt nu eenmaal wel\u201d, zegt ze. \u201eAls je zelf priv\u00e9 en zaken niet gescheiden houdt, loop je het gevaar dat anderen dat ook niet doen.\u201d<\/p>\n
Ze zou willen dat het anders was. Dat werknemers n\u00ed\u00e9t op hun woorden zouden hoeven passen op de werkvloer. Dat het niets uit hoeft te maken wie je bent en wat je vertelt. Maar als het tegenzit, heb je uiteindelijk alleen jezelf ermee. \u201eHet kan misschien zo voelen dat je pas jezelf bent als je alles openlijk aan iedereen kan vertellen. Maar je bereikt soms het tegenovergestelde. Want wie voelt zich nog lekker als er over je wordt geroddeld in de kantine? Wie kan nog zichzelf zijn als er over je wordt gefluisterd bij de koffiezetapparaat?\u201d Tijdens werkuren houdt ze haar seksleven dan ook gewoon voor zichzelf.<\/p>\n
Je collega\u2019s zijn heus niet allemaal monsters, en de ene bedrijfscultuur is natuurlijk losser en vrijer dan de andere, maar als je beter \u2018safe than sorry\u2019<\/em> wilt zijn, leg je niet zomaar de smeu\u00efge details van je liefdesleven open en bloot op het werkbureau. Het is verstandig je bewust te zijn van wat je op je werk wil delen, wie je vertrouwt en wie niet, en welke spannende verhalen je bewaart voor je vrienden die je niet op de werkvloer hebt ontmoet en daar nooit zult tegenkomen. <\/p>\n Maar je kan je natuurlijk ook gewoon niet zoveel aantrekken van wat alle etiquettetrainers \u00e9n collega\u2019s van je vinden.<\/p>\n