{"id":110760,"date":"2025-05-01T02:11:43","date_gmt":"2025-05-01T02:11:43","guid":{"rendered":"https:\/\/www.irakezen.nl\/du\/gedeporteerde-bendeleden-krijgen-een-tweede-kans-op-callcenter\/"},"modified":"2025-05-01T02:11:43","modified_gmt":"2025-05-01T02:11:43","slug":"gedeporteerde-bendeleden-krijgen-een-tweede-kans-op-callcenter","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/gedeporteerde-bendeleden-krijgen-een-tweede-kans-op-callcenter\/","title":{"rendered":"Gedeporteerde bendeleden krijgen een tweede kans op callcenter"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n
\n
\n
\n
\n
Zal toestaan<\/span><\/p>\n

BBC Mexico Correspondent<\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\"BBCBBC<\/span><\/div>\n<\/div>\n

Alberto Salagan “voelde zich echt verloren” toen hij van de VS naar Mexico werd gedeporteerd<\/figcaption><\/p>\n<\/figure>\n
\n

Toen Alberto Salagan in januari uit de VS werd gedeporteerd, was het de eerste keer dat hij de voet in Mexico had gestapt sinds hij een baby was.<\/p>\n

Geboren in het kustresort van Acapulco, namen zijn ouders hem mee naar de VS toen hij slechts zes maanden oud was.<\/p>\n

Toen hij opgroeide in Californi\u00eb, werd hij verleid door de valse glamour van het bendeleven.<\/p>\n

Na zijn arrestatie in San Diego voor bendeactiviteit werd Alberto teruggestuurd naar Mexico, net toen president Trump aantrad, en bevond hij zich dakloos en alleen in het land van zijn geboorte.<\/p>\n

“Het was een schok. Dat is het nog steeds”, geeft hij toe. “Toen ik hier in Mexico aankwam, voelde ik me echt verloren. Geen familie, geen eten, geen kleren, niets niets.”<\/p>\n<\/div>\n

\n

Alberto zegt dat hij bijna is vergeten hoe hij Spaans moet spreken en lezen. “Maar goed dat ik het niet helemaal heb verloren omdat het me heeft geholpen (tweetalig te zijn)”, reflecteert hij.<\/p>\n

In feite redden zijn taalvaardigheden de 30-jarige om berooid te worden. Via een Deportee Support-organisatie hoorde hij dat een lokaal bedrijf-EZ Call Center-op zoek was naar Engelstaligen.<\/p>\n

Het werk, als telefonische verkoopagenten, is niet goed betaald, maar werknemers kunnen commissies verdienen en de reguliere looncontrole gaf Alberto de stabiliteit waar hij naar verlangde.<\/p>\n

“Ik moest iets doen om weer op de been te komen. Dankzij het callcenter heb ik dat nu,” vertelt hij me tijdens een pauze tussen telefoontjes.<\/p>\n

Bijna elke agent bij EZ Call Center is een gedeporteerde, inclusief de eigenaar van het bedrijf, Daniel Ruiz.<\/p>\n

Hij werd ook geboren in Mexico en groeide op in de VS voordat hij werd gedeporteerd voor lage drugscriminaliteit in zijn vroege jaren ’20. Daniel zegt dat hij zich kan verhouden tot het aanvankelijke gevoel van desori\u00ebntatie van zijn werknemers in Mexico.<\/p>\n

“We hebben allemaal te maken met cultuurschok”, zegt hij over een vast gebrom van telefoontjes.<\/p>\n

“We hebben allemaal ons leven daar, gingen daar naar school, zijn opgevoed over de Amerikaanse cultuur, hebben daar familie. We zijn hier vandaan, maar we zijn daar ook vandaan.”<\/p>\n<\/div>\n

\n
\n
\"Daniel<\/div>\n<\/div>\n

Daniel Ruiz, de oprichter van EZ Call Center, werd ook gedeporteerd van de VS naar Mexico<\/figcaption><\/p>\n<\/figure>\n
\n

In hun cabines werken de agenten door lange lijsten van Amerikaanse telefoonnummers, sommigen die promotionele oproepen of verkoop maken, anderen bellen over incasso en herfinanciering.<\/p>\n

Alle agenten spreken vloeiend Engels, en de klanten aan de andere kant van de lijn zijn niet wijzer dat ze over mensen in Mexico praten in plaats van de VS.<\/p>\n

Daniel zegt dat agenten als Alberto – die op een kwetsbare leeftijd in de VS in bendes en misdaad vielen, maar bereid zijn om een \u200b\u200bnieuw blad in Mexico over te dragen – tot zijn meest vertrouwde werknemers behoren.<\/p>\n

“Ze hebben bijna nooit een ander teken op hun strafblad, en ze bezitten de juiste discipline om hun baan te behouden”, legt hij uit.<\/p>\n

De eigen ervaringen van Daniel Ruiz na deportatie hebben zijn zakelijke beslissingen ge\u00efnformeerd.<\/p>\n

Naast het Telesales-bedrijf was hij ook mede-oprichter van een humanitaire organisatie-het Borderline Crisis Center genoemd-die gedeporteerden voedsel, onderdak en ondersteuning biedt bij hun aankomst in Mexico.<\/p>\n<\/div>\n

\n

Na zijn inhuldiging zei president Trump dat hij zou uitvoeren wat hij “de grootste deportatie in de Amerikaanse geschiedenis” zou noemen.<\/p>\n

Hij heeft gesproken over de verwijdering van miljoenen mensen zonder papieren uit de Amerikaanse bodem, en in de begindagen van zijn voorzitterschap immigratie en douane -handhaving (ICE) agenten maakten werkplekaanvallen van Chicago naar Californi\u00eb.<\/p>\n

Mexicaanse humanitaire organisaties, waaronder het Borderline Crisis Center, schrap zich voor een enorme instroom van terugkeerders.<\/p>\n

Tot nu toe is men echter niet uitgekomen. Er zijn geen grote knelpunten van migranten aan de grens, en de migrantenopvang in Tijuana stroomt momenteel niet. <\/p>\n

De nieuwste cijfers van de Mexicaanse regering laten daadwerkelijk zien dat het aantal deportaties van de VS naar Mexico waren lager<\/a> Tijdens de eerste drie maanden van de tweede administratie van Trump dan voor dezelfde periode vorig jaar. <\/p>\n

De Mexicaanse president Claudia Sheinbaum zei dat Mexico in februari tot april bijna 39.000 gedeporteerden ontving, waarvan 33.000 Mexicaans. Dit vergelijkt met 52.000 voor dezelfde drie maanden in 2024.<\/p>\n

De val was echter gedeeltelijk te wijten aan een vermindering van het aantal mensen dat in de eerste plaats de VS probeerde binnen te komen. Migrant “ontmoetingen” aan de Amerikaanse zuidelijke grens door Amerikaanse douane en grensbescherming (CBP) agenten zijn in jaren naar hun laagste niveau gedaald.<\/p>\n

De dreiging van massale deportatie in combinatie met andere factoren-van militaire inzet aan de grens, tot de spraakmakende deportaties van migranten naar El Salvador-kan als een effectief afschrikmiddel hebben gehandeld.<\/p>\n

De Trump-administratie duwt ook het idee van zelfdeportatie moeilijk om immigranten zonder papieren door stompe waarschuwingen te waarschuwen.<\/p>\n

Toch worden er bijna dagelijks mensen teruggestuurd naar Tijuana. Velen worden geconfronteerd met vijandigheid terwijl ze proberen zich in de stoffige en gevaarlijke grensstad opnieuw te vestigen.<\/p>\n

De weinige bedrijven die een betaalde werkgelegenheid bieden, zijn nog belangrijker geworden om een \u200b\u200bdia naar criminaliteit te voorkomen.<\/p>\n<\/div>\n

\n

Naast een kleinere onderneming zoals EZ Call Center, vertrouwt een groter bedrijf genaamd de American Survey Company of ASC ook op een personeelsbestand. <\/p>\n

Met zijn zusterbedrijf, VoxCentrix, heeft ASC ongeveer 550 callcentersstations in Tijuana, waar agenten bellen over alles, van verkiezingspeiling tot enqu\u00eates van klanttevredenheid.<\/p>\n

“Wat er gebeurde in de VS blijft in de VS”, lacht Nora Diaz, ASC’s Chief Happiness Officer. “Daar doen we geen achtergrondcontroles op.”<\/p>\n

Nora zegt dat haar baan gericht is op het welzijn van de werknemers, om hen te helpen opnieuw te integreren.<\/p>\n

“We begrijpen dat iedereen een verleden heeft, en we beoordelen niet op basis daarvan. We vragen er niet naar tijdens ons interviewproces. We hebben gewoon mensen nodig die goed Engels en goed Spaans spreken en bereid zijn zich te binden aan een baan”, legt ze uit.<\/p>\n<\/div>\n

\n
\n
\"Nora<\/div>\n<\/div>\n

Nora Diaz zegt dat het bedrijf waarvoor ze werkt, ASC, werknemers niet naar hun achtergronden vraagt<\/figcaption><\/p>\n<\/figure>\n
\n

Het “niet vragen, niet vertellen” -beleid bij ASC was van onschatbare waarde voor de nieuwe start van Luis Luna.<\/p>\n

Hij groeide op in Orange Country in Californi\u00eb nadat hij naar de VS was gebracht toen hij slechts een paar maanden oud was.<\/p>\n

“Helaas heb ik als kind een aantal slechte keuzes gemaakt: lid werd van een bende, rende rond met de verkeerde menigte. Kostte me veel, kostte me een levenslange gevangenisstraf. Ik was een lifer in de gevangenis van Californi\u00eb,” legt Luis uit.<\/p>\n

Terwijl hij in de gevangenis in Californi\u00eb was, schreef hij zich in voor elk beschikbare educatieve programma en werkte hij hard aan zijn revalidatie. Bij vrijlating werd hij ook in januari teruggestuurd naar Mexico, net toen Trump zich opmaakte voor zijn inaugurele toespraak.<\/p>\n<\/div>\n

\n
\n
\"Luis<\/div>\n<\/div>\n

Luis Luna zegt dat als hij niet voor de baan was, hij op straat zou leven<\/figcaption><\/p>\n<\/figure>\n
\n

Nu 50 jaar oud en bedekt met bende-gerelateerde tatoeages, wist Luis dat hij niet veel meer tweede kansen in het leven zou krijgen.<\/p>\n

“Ik heb hier geen familie gekregen. Mijn familie is ASC, de mensen die ik heb ontmoet in mijn dienstverband, ze zijn mijn familie en mijn vrienden.”<\/p>\n

Voor Luis heeft het uiterlijk saaie telefoniewerk het anker geboden dat hij nodig heeft om uit de misdaad te blijven, iets wat hij zegt ex-bende leden met wie hij weet in de VS worstelt.<\/p>\n

“Vanaf de eerste dag voelde ik helemaal geen oordeel. Ik voelde dat ze gewoon hun armen openden en me namen. Ik denk dat ik nu op straat zou zijn als het niet voor ASC was,” voegt hij eraan toe.<\/p>\n

Hoewel het massale deportatieprogramma van de Trump -administratie nog niet op een niveau in Mexico is verwacht, geloven sommigen dat het de komende maanden tempo zou kunnen oppakken.<\/p>\n

Als dat zo is, hebben gedeporteerden met bende -verleden zoals Alberto en Luis wat hulp nodig om opnieuw te beginnen, ongeacht hun misdaden.<\/p>\n

In Tijuana zullen velen van hen het vinden aan het einde van een telefoonlijn.<\/p>\n<\/div>\n

\n
Lees meer wereldwijde zakelijke verhalen<\/span><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zal toestaan BBC Mexico Correspondent BBC Alberto Salagan “voelde zich echt verloren” toen hij van de VS naar Mexico werd gedeporteerd Toen Alberto Salagan in januari uit de VS werd gedeporteerd, was het de eerste keer dat hij de voet in Mexico had gestapt sinds hij een baby was. Geboren in het kustresort van Acapulco, …<\/p>\n","protected":false},"author":37,"featured_media":110761,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/110760"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/37"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=110760"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/110760\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/110761"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=110760"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=110760"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=110760"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}