<\/p>\n
\n
\tIn directeur Dominik Moll’s Superb 2022 Police Thriller, De nacht van de 12e<\/a><\/em>De focus lag op Franse rechercheurs die een gemene moordenaar nastreven die voor altijd buiten bereik was. Hoe dichter ze bij hem kwamen, hoe meer hij wegkwam, waardoor ze jaar na jaar cirkels leverden tijdens een lange, existenti\u00eble zoektocht waardoor geen van hen ongeschonden liet.<\/p>\n \n \tIn die film waren de politie gebrekkige mensen en duidelijk chauvinistisch (er was maar \u00e9\u00e9n vrouw in de ploeg), maar ze waren nog steeds de goeden. In Dossier 137<\/em>Een doordringend langzaam-brandend onderzoek van de brutaliteit van de politie, de tafels zijn gedraaid en de politie zijn de criminelen geworden, waardoor we het idee van politie in een Frankrijk in een Frankrijk hebben getroffen door sociale onrust en klassenafdeling. Gemaakt met dezelfde lasergesneden precisie als zijn eerdere werk, maar met een grotere nadruk op de procedure dan voorheen, plaatst de nieuwe thriller van Moll de kijker op een ongemakkelijke plaats-tussen wet en orde, goede agent en slechte agent, demonstrant en oproer-die vragen oproepen waarvoor geen gemakkelijke antwoorden zijn.<\/p>\n \t\t\t\t\tDossier 137\t\t<\/p>\n<\/h3>\n \n\t\t\t\t\tDe bottom line<\/span> \tEen aangrijpend spel van goede agent versus slechte agent. \t\t\t\t\t\t\tLocatie:<\/strong> Cannes Film Festival (competitie) \t\t\t\t\t\t\t\t1 uur 55 minuten\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/p>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n \n \tAls De nacht van de 12e<\/em>die werd aangepast uit het memorabele boek van Pauline Gu\u00e9na, had hints van Dierenriem<\/a><\/em> En Herinneringen aan moord<\/em> In zijn catch-a-killer scenario, Dossier 137<\/em> voelt dichter bij bepaalde afleveringen van De draad<\/a><\/em>. Verteld vanuit het gezichtspunt van St\u00e9phanie (L\u00e9a Drucker), een officier die in de IGPN dient-wat de Franse “LA Police de Police” noemen, wat we interne zaken noemen-de film zit geladen met procedurele jargon en slaat geen beat over bij het afbeelden van de vele stappen die nodig zijn om een \u200b\u200bvolledig scherm te voeren binnen het afdeling. Na bijna twee uur kan de spanning soms verdwijnen, maar Moll en reguliere co-schrijver Gilles Marchand veranderen wat droog materiaal had kunnen zijn in een provocerend verslag van wetshandhaving in het hedendaagse Frankrijk.<\/p>\n \n \tDe twee werden ge\u00efnspireerd door echte gebeurtenissen die plaatsvonden in 2018, toen de Yellow Vest -protesten leiden tot gewelddadige schermutselingen in de straten van Parijs en andere grote steden. Verschillende demonstranten raakten gewond, sommigen van hen kritisch door flash-balls die werden afgevuurd door de oproerpolitie, of door politieagenten die worden gestuurd om demonstraties te onderdrukken die steeds onhandiger werden. Op een gegeven moment beval president Emmanuel Macron zelfs gepantserde voertuigen om de boulevards van Parijs af te rollen.<\/p>\n \n \tHet fictieve account van Moll is op dat moment ingesteld en het is bezaaid met interviews, mobiele telefoonbeelden en af \u200b\u200ben toe een nieuwsuitzending. De kern van zijn verhaal is een incident waarbij een jonge demonstrant, Guillaume Girard (C\u00f4me Peronnet), ernstig gewond is gewond door flash-ball brand in de buurt van de Champs-Elys\u00e9es. St\u00e9phanie heeft de taak gekregen om de dader te vinden, waardoor ze tonnen ondervragingen, soms van dezelfde mensen, kan uitvoeren en alle visuele bewijsmateriaal dat ze kan vinden verzamelen.<\/p>\n \n \tSamen met IGPN -partners Beno\u00eet (Jonathan Turnbull) en Mathilde (Carole Delarue) begint ze samen te voegen wat er is gebeurd terwijl ze verschillende lagen van verzet raakt: de familie van Guillaume, vooral zijn uitgesproken moeder Jo\u00eblle (Sandra Colombo), nooit eerder vertrouwde agenten en zeker niet vertrouwde, nu, geeft ze st\u00e9fanie te geven. Nog ingewikkelder zijn haar omgang met oproerpolitie en leden van de BRI (het Franse equivalent van SWAT), die haar nieuwsgierige vragen afweren totdat ze eindelijk voldoende bewijs verzamelt om zich te concentreren op twee verdachten (Th\u00e9o Costa-Marini en Th\u00e9o Navarro Mussy), die beiden hun flash-ball-wapens schoten op een vluchtig guillaume. <\/p>\n \n \tAls filmmaker lijkt Moll zelf als een detective te functioneren, die de heldin elke actie van zijn heldin volgt, hetzij op het werk of in geselecteerde sc\u00e8nes thuis met haar zoon (Sol\u00e0n Machado Graner) en een zwerfkat (Yoghurt genaamd!) Ze vindt ze in een garage. De film is niet altijd spannend, hoewel Moll de hitte in de derde act opduikt. Maar zoals elk goed onderzoek, Dossier 137<\/em> Bombardeert ons met moeilijke vragen: doet St\u00e9phanie het juiste, of overschreed ze haar grenzen op een moment dat Frankrijk op de rand van de klassenoorlog lijkt te zijn? Welk doel dient het om de politie te bewaken, vooral leden van de BRI – van wie sommigen tijdens de terroristische aanvallen de Bataclan binnengingen? En hebben de relschoppers dit allemaal niet uitgelokt door Paris in brand te zetten?<\/p>\n \n \tDe film pakt deze problemen aan tegen een achtergrond van een diepe divisie waarin iedereen een agent of een politieagent lijkt te zijn. St\u00e9phanie, gevangen in het midden, staat dat ze steeds meer op gespannen voet staat met haar collega -officieren, met als hoogtepunt een ontroerend ondervraging waar de tafels worden gedraaid en haar eigen vooringenomenheid wordt ondervraagd door een superieur. Eerder op haar ex-man (Stanislas Merhar), een agent zelf, lammert haar omdat ze achter collega-officieren aan gaat, waarop ze antwoordt dat als ze het niet deed, “alleen klootzakken zouden worden achtergelaten.”<\/p>\n \n \tDe uitstekende Drucker (Afgelopen zomer<\/a><\/em>,, Voogdij<\/a><\/em>) geeft een andere boeiende uitvoering als een vrouw die gerechtigheid probeert te geven in een land dat wordt verscheurd door politiek en sociale grieven. De rest van de cast doet solide werk, vooral Turnbull, die komische reli\u00ebf biedt als St\u00e9phanie’s hardnosed partner. In \u00e9\u00e9n afgezien van de twee brachten de twee een bezoek aan het 5-sterren Prince de Galles Hotel, waarvan sommige ramen uitkijken op het toneel van de misdaad. Wanneer Beno\u00eet leert dat een kamer zoveel kost als zijn maandsalaris, steelt hij een paar trales van zeep als wraak. Politieagenten kunnen een deel van de macht in Frankrijk bevatten, maar ze worstelen nog steeds om rond te komen.<\/p>\n \n\n
\n\t\t\t\t\t<\/p>\n
\n\t<\/span>\n\t\t\t\t<\/p>\n<\/p><\/div>\n
Vorm: <\/strong>L\u00e9a Drucker, Jonathan Turnbull, Mathilde Roehrich, Sol\u00e0n Machado Graner, Stanislas Merhar, Guslagie Malanda, Sandra Colombo, C\u00f4me Peronnet, Valentin -campagne
Directeur: <\/strong>Dominik Moll
Scenarioschrijvers:<\/strong> Dominik Moll, Gilles Marchand
<\/p>\n