Ethan Coen<\/a><\/strong> Het kan nauwkeurig zijn dat we het zo hebben genoemd. De tijd zal leren of het eigenlijk is dat, ik bedoel, of het gaat om te passeren. We zeiden trilogie omdat het dom is als je zegt dat je er twee doet, maar er zijn geen duidelijke plannen om een \u200b\u200bderde te doen. Noem het wat je maar wilt.<\/p>\n\n\tNoem het dan een duologie. Wat was het begin van dit hele project?<\/strong><\/p>\n\n\tTricia Cooke<\/strong> Ik weet het niet. Ik denk dat we allebei echt van genre -films, B -films houden, en we waren op een punt in ons leven waar we kinderen hadden, en Ethan deed veel werk alleen, en dus was de manier waarop we tijd samen doorbrengen gewoon door te schrijven. We schreven Drive-away dykes<\/em> (aka Drive-away-poppen<\/em>) Ten eerste, in de vroege jaren 2000, en nadat we er een hadden geschreven, zijn we van: “Wel, we moeten een andere schrijven, maar het zou een detectivefilm moeten zijn.” En we gingen gewoon een beetje vanaf daar. Het was gewoon een manier voor ons om samen tijd door te brengen. Ik had zeker nooit gedacht dat er iets van hen zou komen, behalve dat we ze schrijven en de kinderen die ze op een dag vinden en zeggen: “Oh, dit is wat mama en papa in hun vrije tijd deden.”<\/p>\n\n\tCoen<\/strong> Ik zou anders antwoorden. Ik zou hebben gezegd dat we een achtergestelde markt hebben gezien. Maar wat dan ook, beide zijn correct.<\/p>\n\n\tWat bedoel je met “achtergestelde markt”?<\/strong><\/p>\n\n\tCoen<\/strong> Gay, lesbische genre -films. Ze zijn niet bekend, zeker niet dit soort. Weet je, de lesbische detectivefilm. Je ziet daar niet veel van.<\/p>\n\n\tCooke<\/strong> Deze genre B -films zijn allemaal heel recht, of voornamelijk recht. Dus we dachten: laten we ze een beetje op hun hoofd zetten. Omdat veel queer cinema, vooral lesbische cinema, soms een beetje zwaar wordt. We wilden gewoon iets doen dat best leuk en zorgeloos was en zichzelf niet te serieus namen.<\/p>\n\n\tCoen<\/strong> Er is ook een kans om mensen te beledigen. Ik ben joods en Joel en ik hebben een aantal Joodse karakters in onze films gehad die Joden beledigen. En Trish is homo, het opende een hele nieuwe Avenue. We zouden homo’s kunnen beledigen.<\/p>\n\n\tCooke<\/strong> Hij zei dat, ik niet.<\/p>\n\n\tMet deze film, zoals Drive-away-poppen<\/em>Je kunt echo’s zien van je eerdere films, de Crime Caper -komedies zoals Bloed eenvoudig<\/em> En Arizona opvoeden<\/em>. Tricia, waar zie je je vingerafdrukken? Wat maakt dit anders dan een film “Coen Brothers”?<\/strong><\/p>\n\n\tCooke <\/strong>Nou, het is een vreemde film. Ik voeg de homo’s eraan toe. Als lesbienne, breng ik dat naar het schrijfproces, een soort begrip van die wereld. In Drive-away dykes<\/em>Dat soort lesbische barwereld. En in deze film, alleen de dynamiek tussen Honey en Mg, een soort butch femme -begrip van die personages. Wanneer er iets gevoeligs is, is het meestal omdat ik het daar in wilde stoppen.<\/p>\n\n\tCoen<\/strong> En wanneer er iets grof is, was ik dat.<\/p>\n\n\tDeze film is entertainment, maar is het feit dat het op dit moment een queer -film uit doet een soort politieke verklaring? Landt het nu anders, te midden van de tweede Trump -regering?<\/strong><\/p>\n\n\tCooke <\/strong>Weet je, daar heb ik over nagedacht en ik weet het niet meer zeker. Het voelt alsof er een echte cultuurverschuiving in ons land is geweest sinds Trump werd gekozen. Aan de ene kant zou het een grote domme film moeten zijn, die zeker in de Maga -wereld past. Maar het is een rare grote domme film, dus er is misschien pushback. Misschien zou dat van de plaat moeten zijn.<\/p>\n\n\tCoen<\/strong> Nee, dat vind ik leuk. Zijn
verwarrend. “Queer grote domme film” zegt het allemaal.<\/p>\n\n\tCooke<\/strong> Ik bedoel, het heeft veel seks. Er is een klein commentaar rond het dominee personage (gespeeld door Chris Evans) en het soort cultse wereld dat daar bestaat, dat een beetje Trump-achtig is, maar niet zo veel.<\/p>\n\n\tCoen<\/strong> Ik weet waarom je het vraagt. Het is een interessante vraag. Ik heb gewoon het gevoel dat ik het niet weet. De identiteit van mensen is op dit moment zo diepgeworteld dat niemand het zal omgaan, niet echt. Maar nogmaals, misschien is dat gemakkelijk voor mij om te zeggen.<\/p>\n\n\tHoe voedt uw eigen persoonlijke relatie uw werk? Jullie zijn in een onconventioneel huwelijk, waar iemand hetero is, \u00e9\u00e9n is vreemd, beide met andere partners. Hoe denk je dat je je relatie het werk heeft gevormd dat jullie samen doen?<\/strong><\/p>\n\n\tCoen<\/strong> Ik zal je het echt eerlijke antwoord geven: ik weet het niet. We zijn niet echt zelfreflecterende mensen. Ik weet niet echt hoe onze identiteit invloed heeft op wat we doen. Zeker moet het, maar we denken er niet aan.<\/p>\n\n\tCooke <\/strong>Misschien komt dat omdat we zo’n onconventionele relatie hebben, zelfs onconventioneel in de vreemde wereld, toch? Dus het porren van een beetje plezier in de queerwereld is misschien mijn manier om te zeggen dat ik een buitenstaander ben in al die werelden – in de rechte wereld, in de vreemde wereld. Het is gewoon de aard van onze relatie.<\/p>\n\n\tOver porren plezier, wat denk je dat deze films naar Queer Cinema brengen die nieuw is?<\/strong><\/p>\n\n\tCoen<\/strong> Nou, zoals ik al eerder zei met enkele van de Joodse karakters die ik in een paar gevallen heb gedaan, hoeven ze niet altijd waardigheid te hebben. Het vermoeiende is wanneer de minderheidspersoon een avatar van goedheid moet zijn. Dat is gewoon waardeloos voor drama. Het is een anti -goede film.<\/p>\n\n\tCooke<\/strong> We zetten (onze queer -tekens) niet op een voetstuk. We laten ze gewoon zo grof of vies of slecht zijn als iemand zou zijn.<\/p>\n\n\tKomt er een derde film in de trilogie?<\/strong><\/p>\n\n\tCooke<\/strong> Nou, we hebben een titel: Ga, bevers!<\/em><\/p>\n\n\tCoen<\/strong> Met een komma En<\/em> een uitroepteken. We houden van titels met leestekens erin. Schat niet! <\/em>Heeft het uitroepteken. We hebben gemaakt Gegroet, Caesar!<\/em> met een komma en een uitroepteken. Oh broer, waar kun je?<\/em> had een komma en een vraagteken. Er is niet genoeg interpunctie in titels. Dat is naar mijn mening het grootste probleem met films tegenwoordig.<\/p>\n\n\tCooke <\/strong>We hebben ongeveer een derde geschreven, maar we doen allebei andere dingen. Ethan heeft een nieuwe film geschreven met Joel en ik schrijf nu iets met mijn dochter.<\/p>\n\n\tDus Ethan, ga je nog een film maken met je broer?<\/strong><\/p>\n\n\tCoen<\/strong> Oh ja. Ik neem aan dat we dat zullen doen. We hebben iets geschreven. Mijn god, het is minstens een jaar geleden nu we samen iets hebben geschreven om samen te doen. En we hebben iets ouds dat we hebben geschreven. En misschien schrijven we iets nieuws. Maar Joel staat op het punt iets te beginnen, dus we kwamen een beetje uit synchronisatie. Maar ja, het antwoord is ja. We moeten gewoon weer synchroniseren, wanneer dat gebeurt.<\/p>\n\n\tWaar ben je het meest trots op op deze film?<\/strong><\/p>\n\n\tCoen <\/strong>De titelreeks.<\/p>\n\n\tCooke <\/strong>Dat was wat we zeiden in de persbiljetten. Toen dacht ik aan, en ik dacht, weet je, ik ben er trots op dat we deze homo- en lesbische personages tot leven kunnen brengen. Maar in termen van de manier waarop het eruit ziet, de
De titelreeks was echt leuk omdat we daar erg praktisch mee waren, en het is een soort guerrilla-films op een manier die de rest van de film niet is.<\/p>\n\n\tCoen<\/strong> Niet alleen hebben Tricia en ik heb het niet eerder gedaan, maar ik heb het ook niet eerder gedaan met Joel. Het was gewoon leuk om te doen. Het is moeilijk te beschrijven, maar het was leuk om te doen. Ik wil ook toevoegen over de lesbische personages en dit is voor een achtergestelde publiek. Het is, maar tegelijkertijd is het niet alleen voor die markt. De sekssc\u00e8nes zijn nogal heet, of je nu een vrouw bent of niet.<\/p>\n\n\tCooke<\/strong> Er zijn veel verschillende soorten sekssc\u00e8nes, niet alleen tussen de twee titeltekens. Er zit gewoon veel seks in.<\/p>\n\n\tCoen<\/strong> En om niets te bederven, maar de rechte seks is belachelijk. <\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Brothers Ethan en Joel Coen hebben samen 18 films gemaakt, beginnend met 1984’s Bloed eenvoudig tot 2018’s De ballad van Buster ScruggsHet cre\u00ebren van een iconische filmografie van zwarte komische meesterwerken. Dan, zonder waarschuwing of uitleg, splitsen ze zich uit. Joel gemaakt De tragedie van Macbeth (2021), een sobere, zwart-wit Shakespeare-aanpassing die zo ver mogelijk …<\/p>\n","protected":false},"author":26,"featured_media":112840,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[149],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/112839"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/26"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=112839"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/112839\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/112840"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=112839"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=112839"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=112839"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}