Dan sluit de wasdame zich aan bij een grote heldere lamp die hem recht boven je vulva hangt en vervolgens twintig minuten gedrapeerde hete vloeibare was. Nadat het moeilijk is geworden, trekt ze het uit met een stevige rattenbeweging. Als kleine haren achterblijven, grijpt ze een pincet en verwijdert het zorgvuldig. Ik denk dat zelfs minnaars op lange termijn mijn schaamgebied niet zo precies hebben bestudeerd. Het ergste is aan het einde. Dan moet je op je buik gaan liggen, je eigen billen een beetje spreiden (ik verzonnen niet) en dan druppelt ze in de hete wasbeurt, die dan weer ratten wordt getrokken.<\/p>\n
Maar het duurt een tijdje voordat die was moeilijk is. Dus dan lig ik daar en spreid mijn billen open voor een vreemde vrouw. En dan denk ik, elke keer: wat doe ik allemaal? Is dit hoe we het patriarchaat omverwerpen? Waarom doe ik dit? Die zich ooit realiseerde dat ik elke maand een vrij dure pijnlijke en enigszins vernederende behandeling heb. En heeft er ook voor gezorgd dat ik nu denk dat ik dit voor mezelf doe.<\/p>\n
Ik heb geen antwoorden. Of Naja, ik heb dat, het is patriarchaat, maar ik weet dat ik geen scheerwerk vind. En ook ook niet. Dus zo ben ik Ik voel me elke maand een slechte feministe<\/a> Als ik daar lig, maar altijd blij is met hoe het er achteraf uitziet. Het is goed samengesteld dat patriarchaat.<\/p>\n
![\"Miniatuur](\"https:\/\/www.linda.nl\/lindanl-assets\/uploads\/2023\/02\/13111802\/Liesbeth-Rasker-kroegpraat-cTC--300x169.jpg\")