![\"Tijdens](\"https:\/\/www.linda.nl\/lindanl-assets\/uploads\/2025\/05\/19093219\/foto-mammarosa-600x450.webp\")
‘Ik wist meteen: ik wil dit doen’<\/h2>\n
Vijf jaar geleden brengt oprichter Lide het stokje over naar Daniella Gidaly. “Ik woon ook in Den Haag en werkte al met kinderen in kwetsbare buurten. Toen ik werd benaderd door Mammarosa, wist ik meteen: ik wil dit doen”, zegt ze. ‘Ik had zelf geen borstkanker, maar ik ben de dochter van vluchtelingen<\/a>. Mijn ouders hadden geluk: ze vonden werk en kregen een goede start. Maar ik realiseerde me dat dit niet voor iedereen van toepassing is. Daarom is het zo belangrijk voor mij om mensen te helpen die niet zo goed begin hebben gehad. \u201d<\/p>\n Mammarosa is beschikbaar voor vrouwen die al zijn gediagnosticeerd en voor vrouwen die (nog) verkeerd zijn. Daniella: \u201cWe proberen te praten met vrouwen die geen klachten hebben, om uit te leggen hoe belangrijk het is dat u de populatietest tussen de leeftijd van 50 en 70 laat doen. En dat u Borsten moeten regelmatig controleren<\/a>. De andere groep zijn vrouwen die een diagnose hebben. We hebben vrienden voor hen. \u201d<\/p>\n Mammarosa helpt elk jaar ongeveer vijftig mensen en nieuwe vrouwen worden altijd toegevoegd. Sommigen van hen blijven na de behandeling betrokken als buddy of informatieofficieren. Omdat ze zelf borstkanker hebben gehad, weten ze precies wat andere vrouwen doormaken en kunnen ze gerichte ondersteuning bieden.<\/p>\n Buddy’s zijn getrainde vrijwilligers die zelf borstkanker hebben gehad en vaak dezelfde taal en culturele achtergrond hebben als de vrouw die ze begeleiden. “Alle vrienden zelf zijn ook medewerkers, zodat ze precies begrijpen wat iemand eindigt en hen het beste kan helpen”, zegt Daniella. “Het belangrijkste is dat een buddy dezelfde taal spreekt als de collega -pati\u00ebnt die ze begeleidt of dezelfde achtergrond heeft.” Ze gaan naar de afspraken van de dokter, helpen u bij het vinden van geschikte lingerie na een borstamputatie of gaan gewoon gewoon voor een kopje koffie met iemand.<\/p>\n “Het buddy -systeem draait helemaal om vertrouwen”, zegt Daniella. “Vrouwen moeten zich veilig voelen. Als het je lukt om die veilige sfeer te cre\u00ebren, praten vrouwen automatisch over hun zorgen en obstakels.”<\/p>\n Een van die vrienden is Fatima. Ze werd geboren op Cura\u00e7ao en verhuisde naar Nederland voor haar studie op twintigjarige leeftijd. In 2011 zal bij haar de diagnose borstkanker worden gesteld. Ze ondergaat bestraling, chemotherapie, hormoontherapie en een borstamputatie. “Na mijn behandelingen wees mijn therapeut me op Mammarosa. Ik begon daar als collega -pati\u00ebnt en werd toen al snel vrijwilliger.”<\/p>\n “Soms hadden vrouwen iemand nodig die naar het ziekenhuis ging. Maar vaak wilden ze gewoon gehoord worden”, zegt ze. “Het wordt altijd gecontroleerd of er een klik is tussen de vrienden. Dat is zo belangrijk: een buddy is iemand waar je altijd naartoe gaat en met wie je nooit veroordelt.”<\/p>\n Ze is momenteel buddy van een Marokkaanse vrouw, met wie ze een sterke band heeft opgebouwd. “Wat speciaal is: ze heeft een vergelijkbare vorm van borstkanker als ik. Zelfs het diagnostische proces is bijna hetzelfde voor haar. We hebben ook veel interfaces in het priv\u00e9leven en beide hebben onze school niet afgemaakt. We praten veel over haar situatie en ik merk dat ze het echt nodig heeft.”<\/p>\n Fatima ging ook met een andere collega -pati\u00ebnt naar de afspraak van een arts, waar de communicatiebarri\u00e8re onmiddellijk merkbaar was. “Het gaat regelmatig fout, van beide kanten. De pati\u00ebnt begrijpt de arts niet, of de arts begrijpt de vraag van de pati\u00ebnt niet”, legt ze uit. “Als een arts bijvoorbeeld uitlegt hoe een behandelingsproces eruit ziet, wordt het niet altijd goed bij die pati\u00ebnt opgepikt. Dan is het leuk als er een buddy is die beide talen spreekt. Dat maakt echt een wereld van verschil.”<\/p>\n Daniella: “Vaak voelen deze vrouwen dat ze alleen zijn. Hun familie woont soms nog steeds in het land van herkomst, of er is gewoon niet over ziekte thuis.” Fatima voegt eraan toe: “Ze houden al zoveel ballen in de lucht – het huishouden, de kinderen, het werk – en dan is er ook ziekte. Het is belangrijk dat ze weten: je hoeft dit niet alleen te doen. Er is steun en er zijn mensen die samen met je denken.”<\/p>\n Dit artikel maakt deel uit van de Linda.Fatier on Women’s Health. Wil je meer weten?<\/strong><\/p>\n Bestand: gezondheid van vrouwen<\/a>![\"Miniatuur](\"https:\/\/www.linda.nl\/lindanl-assets\/uploads\/2024\/03\/15100739\/borsten-hangen-300x169.webp\")
Begin het jaar goed en controleer je borsten op afwijkingen: ‘Je moet kijken en voelen’<\/span>Lees ook<\/span><\/span><\/a><\/p>\nBuddy’s<\/h2>\n
Vrijwilliger<\/h2>\n
![\"Miniatuur](\"https:\/\/www.linda.nl\/lindanl-assets\/uploads\/2025\/05\/20143738\/WhatsApp-Image-2025-05-15-at-17.02.33-Cropped-300x169.webp\")
Anita en Mariette hebben een beha ontworpen voor vrouwen met klachten na borstkanker, en die beha staat nu in het basispakket<\/span>Lees ook<\/span><\/span><\/a><\/p>\nDeel ervaringen<\/h2>\n
![\"Miniatuur](\"https:\/\/www.linda.nl\/lindanl-assets\/uploads\/2025\/04\/08154039\/Quote-dan-ben-je-eind-20.-622.jpg-300x177.jpeg\")
Op 27 -jarige leeftijd kreeg Kirsten borstkanker door erfelijk gen: “Ik dacht meteen aan mijn verlangen om kinderen te krijgen”<\/span>