<\/p>\n
\n\tMarc Jacobs<\/a> Denkt de afgelopen twee decennia in de mode op twee manieren: alles is veranderd en er is niets veranderd.<\/p>\n \n \t“Mode is niet veranderd. Het is hetzelfde oude ding,” zei de ontwerper in gesprek met voormalig WWD -uitvoerend redacteur Bridget Foley op dinsdag om Orveda House<\/a>‘s Debuut Fireside Chat van zijn programmeerreeks genaamd Culturele Tastemakers. “Het is een andere jurk, een andere stof, een ander deel. Mode heeft altijd geprobeerd het lichaam te versieren, te kleden en opnieuw te bedenken. En het blijft dat doen, heel misschien op verschillende manieren dan jaren geleden.”<\/p>\n \n \tJacobs, zoals hij het zegt, denkt: “Het was interessanter om op een sculpturale manier aan kleding te denken en zonder pretentieus of arrogant te zijn – we doen het op onze manier, die meestal een verwijzing heeft naar iets dat bekend is.”<\/p>\n \n \tIn de kern: “Als je kneelt, zie je gewoon vormen,” zei Jacobs. “Ik zie iedereen in de winter in een down parka, grotere en grotere proporties of magerder benen.”<\/p>\n \n \tDifferenti\u00ebren tussen “kleding” en “mode” – hij ziet het eerste als alledaagse gewaad en de laatste als een taal tussen de drager en de buitenwereld. “Ik weet niets over kleding,” zei Jacobs. “Maar als ik mode draag, wil ik een echte schouderverplichting, ik wil een silhouet en ik wil me betrokken voelen. Mode is echt speciaal en het is iets dat je niet nodig hebt. Het is niet slechts een stuk stof om je lichaam te bedekken. Het is iets dat aan je hart trekt.”<\/p>\n \n \tDe reis van Jacobs met mode begon toen zijn leeftijd een enkel cijfer was en zei: “Ik was negen jaar oud en wilde me kleden als een 21-jarige, en ik moest het doen met wat beschikbaar was.”<\/p>\n \n \tZijn carri\u00e8re heeft continenten overspannen, met name tijdens zijn ambtstermijn bij Louis Vuitton<\/a> waar hij zulke samenwerkingen introduceerde met Stephen Sprouse<\/a> Of het toevoegen van belangrijke categorie\u00ebn zoals kant-en-klare en fijne sieraden. Met de Sprouse -samenwerking vertelde hij, toen hij interne weerstand raakte op Louis Vuitton<\/a>‘Ik was op de lunch met Mr. Arnault en ik zei:’ Wat ga ik doen? ‘ En hij zei: ‘Ik heb je niet ingehouden om een \u200b\u200bpopulariteitswedstrijd te winnen.’ Het was de eerste keer in de geschiedenis van Louis Vuitton dat er wachtlijsten waren. \u201d<\/p>\n \n