{"id":118081,"date":"2025-06-26T03:17:43","date_gmt":"2025-06-26T03:17:43","guid":{"rendered":"https:\/\/www.irakezen.nl\/du\/is-dit-het-meest-politieke-mode-item-ooit\/"},"modified":"2025-06-26T03:17:43","modified_gmt":"2025-06-26T03:17:43","slug":"is-dit-het-meest-politieke-mode-item-ooit","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/is-dit-het-meest-politieke-mode-item-ooit\/","title":{"rendered":"Is dit het meest politieke mode -item ooit?"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n

\n
\n
\n CNN<\/span>
\n –
\n <\/cite>\n<\/p>\n

\n

Over het hoofd gezien, bekend, huiselijk … Dit zijn de woorden die traditioneel worden geassocieerd met het schort, een afneembaar, workaday -kledingstuk dat van oudsher heeft gefunctioneerd “bijna als een onzichtbaarheidsmantel”. Dat zei Carol Tulloch, een professor in kleding, diaspora en transnationalisme aan het Chelsea College of Arts, in een telefonisch interview met CNN.\n <\/p>\n

\n

Vertel dat het personage Carmy Berzatto van Jeremy Allen White niet in hit tv-drama “The Bear” wiens strak gebonden Blue Bragard-schort (een replica van die gedragen in chic Napa Valley eetcaf\u00e9 de Franse wasserij) alleen zijn hoofdpersonage Energy verbetert als het vierde seizoen van de show deze week premi\u00e8re.\n <\/p>\n

\n

Tulloch, naast collega-in Londen gevestigde academische Judith Clark, een professor in mode en museology aan de London College of Fashion, is onlangs samengekomen voor een Drie maandenlange residentie in de Chelsea Space Gallery <\/a>om na te denken over de culturele en sociale waarden van het schort – het ontwerp en het gebruik ervan, evenals rol met betrekking tot kwesties van ras, klasse en genderidentiteit.\n <\/p>\n

\n

Het is tijdig omdat The Apron geniet van iets van een renaissance in de populaire cultuur-met bijvoorbeeld in recente collecties van Herm\u00e8s, The Row, Dior, Phoebe Philo en Ganni en op Kaia Gerber die een chique pinfore-stijl jurk in april droeg-en het vermogen om ongehuwde verhalen en ervaringen te maken.\n <\/p>\n

\n

“Ze zijn een onbewust onderdeel geweest van veel van ons leven en jeugd,” zei Tulloch. “Hoewel ze maar echt \u00e9\u00e9n functie hebben – om kleding te beschermen – komen ze in vele vormen.”\n <\/p>\n

\n
\n \"Een<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n
\n
\n \"Kaia<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n

\n

Toen Tulloch kritisch begon te onderzoeken, bleken ze een fascinerend inzicht te zijn in mensen in alle lagen van de samenleving, zei ze. “Degenen die ik niet zou verwachten een nauwe relatie te hebben met schorten – bijvoorbeeld academici – worden behoorlijk peinzend wanneer ze aan hen beginnen te denken.” Tulloch herinnerde zich een kleine show van enkele jaren geleden, genaamd ‘Pinnies from Heaven’ in het Makers Guild Museum in Wales, en exposeerde werken gemaakt door kunstenaars op basis van hun herinneringen aan het schort. E\u00e9n kunstenaar sprak over hoe het schort voor hen het afval van de afval van had opgenomen alle<\/em> De dingen die in het huis zijn gebeurd, niet alleen de puinhoop van koken of schoonmaken, maar ook emotionele fallout. “Dat bleef me echt bijhouden,” zei Tulloch.\n <\/p>\n

\n

Voor Clark is het schort ‘Talismanic’. Sprekend met CNN via een telefoongesprek, merkte ze op dat de residentie voor sommige mensen een onmiddellijk gevoel van nostalgie cre\u00eberde. “Binnen twee minuten na binnenkomen vertellen mensen iets van hun familiegeschiedenis,” zei ze.\n <\/p>\n

\n

Tulloch heeft ook geschorten beschouwd als een hulpmiddel voor bescherming en activisme voor vrouwen door de lens van de Afrikaanse Jamaicaanse marktvrouwen genaamd ‘Higglers’. “De Higgler is nog steeds een deel van de Jamaicaanse identiteit”, zegt Tulloch. “Ze werd visueel gedefinieerd door het schort, of ze zich rond de taille bevinden of als een volledige slabbetje. Evenzo werden ze gedragen door vrouwen die ananas of bananenplukkers waren, of huishoudelijk personeel.”\n <\/p>\n

\n
\n \"\"<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n

\n

Tulloch Referenties Contemporary Zuid -Afrikaanse kunstenaar Mary Sibande<\/a> Die onderzoekt de kruising van ras, geslacht en arbeid in het land met haar sculpturale afbeeldingen van de schort die ‘Sophie’, de zelfbenoemde ‘Alter Ego van de kunstenaar die de fantasie\u00ebn van de moederlijke vrouwen in haar familie speelt’.\n <\/p>\n

\n

“Sibande’s overgrootmoeder helemaal tot haar moeder waren allemaal dienstmeisjes,” zei Tulloch.\n <\/p>\n

\n

\u201cHet schort heeft ook gediend als een visuele code in films: Afro -Amerikaanse vrouwen werden vaak gedefinieerd als dienstmeisjes door het dragen van schorten in films en tekenfilms. Afzonderlijk hebben de suffragettes geschoten schorten teruggevorderd, met behulp van pinafores die zijn versierd met slogans als activistische tools, vaak wanneer ze uit de gevangenis waren gekomen voor hun campagnewerk …”\n <\/p>\n

\n

Maar schorten waren niet altijd een teken van huiselijkheid, dienstbaarheid of huiselijkheid, of van arbeidersklasse. Noch werden ze altijd voornamelijk gedragen door vrouwen. Onderzoek suggereert dat driehoekige schortachtige kledingstukken voor het eerst werden gedragen door edelen in het oude Egypte, zoals blijkt uit schilderijen uit die tijd. In de middeleeuwen werden schorten gemaakt van leer en zware canvas gedragen door Farriers, Cobblers, Butchers, Blacksmiths en andere handelaars die zware bescherming wensen tegen de gevaren van hun werk. Toen, tijdens de renaissance, droegen Europese ‘vrouwen van middelen’ uitgebreide maar wasbare schorten versierd met kant en borduurwerk om hun luxueuze jurken schoon te houden. Schorten waren een vaste waarde van vele werkgelegenheid tijdens de industri\u00eble revolutie, met strikte codes die de stijlen afbakenen die door personeel (Plain, Workaday) worden gedragen en de stijlen gedragen door de vrouwen die de portemonnee vasthouden (uitgebreid, geborduurd en gemaakt van duurdere doeken).\n <\/p>\n

\n

In de jaren 1950 werd het schort een symbool van huisvoering, met name in de Verenigde Staten – denk aan het Lucy Ricardo -personage van Lucille Ball in de sitcom van de jaren 1950 “I Love Lucy” of meer recent januari ‘portret van Betty Draper in’ Mad Men ‘.\n <\/p>\n

\n
\n \"Betty<\/source><\/source><\/source><\/source><\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n

\n

Een meer genderloze en diverse toekomst
\n<\/h2>\n

\n

Ondanks dat het kledingstuk zo’n deel van ons collectieve bewustzijn is, zijn schorten zelden bestudeerd, zei Clark. ” Collecties, zoals die van het Fashion Museum (in Bath, Engeland), zijn enorm en van grote culturele waarde en betekenis, maar er is niet echt onderzoek naar hen gedaan, “legde ze uit.\n <\/p>\n

\n

Hoewel het tonen van schorten zijn eigen uitdagingen met zich meebrengt – de stijl is lastig om te monteren vanwege de platte constructie – vermoedt Clark ook dat schorten “niet van cultureel belang zijn beschouwd vanwege hun relatie met traditioneel huishoudelijk werk.”\n <\/p>\n

\n

Maar misschien verandert dat als het schort nog steeds wordt gemoderniseerd, waardoor ze zich verder in populaire cultuur bevestigt. Dankzij de toenemende interesse van Gen-Z in voedsel en koken, is het dragen van schort een nieuw geslachtloos en diverser publiek vinden. Terwijl alfa-mannelijke chef-koks van weleer niet vaak in een pinefore werden gezien (Gordon Ramsay opzij, waren schorten het voorhouden van een ‘kok’), het trotse pinny-dragen van Carmy is een goed voorbeeld. Zelfs Vogue Magazine besliste de terugkeer van het kledingstuk (naast de opkomst van wat ze ‘tuinieren-core’ noemden) in hun nummer van juni 2025.\n <\/p>\n

\n

“Er is een aantal mooie beelden van wijlen (modejournalist en muze) Anna Piaggi met Karl Lagerfeld, met behulp van een Chanel Cape als schort,” zei Clark. “Ik hou van hun vorm, hun mobiliteit, dat ze niet zijn gemonteerd en daarom een \u200b\u200becht inclusief kledingstuk zijn … Ik hou ervan hoe gemakkelijk het item kan worden ondermijnd. Het weigert gewoon te worden gedefinieerd.”\n <\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

CNN – Over het hoofd gezien, bekend, huiselijk … Dit zijn de woorden die traditioneel worden geassocieerd met het schort, een afneembaar, workaday -kledingstuk dat van oudsher heeft gefunctioneerd “bijna als een onzichtbaarheidsmantel”. Dat zei Carol Tulloch, een professor in kleding, diaspora en transnationalisme aan het Chelsea College of Arts, in een telefonisch interview met …<\/p>\n","protected":false},"author":38,"featured_media":118082,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[151],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/118081"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/38"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=118081"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/118081\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/118082"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=118081"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=118081"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=118081"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}