((AP))<\/span><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\nZe vervolgde: \u201cWe rouwen niet om een \u200b\u200bpublieke figuur. We rouwen geen rouw om een \u200b\u200bmythe – maar vlees en bloed en woest hart. Die stormde door het leven luid, briljant en half in brand. Wie laat ons echo’s achter – nors, briljant, onherhaaldelijk – halve legende, half slaap.<\/p>\n
\u201cIk zal onze inside grappen missen, het plotselinge gelach, het geluid van hem. Ik zal de jongen missen die hij was voor de legende; ik mis mijn grote broer. Bedankt aan iedereen die contact maakt met liefde en geheugen. Op tijd zullen we delen hoe we van plan zijn zijn leven te vieren – maar voor nu blijven we dichtbij en laten we de stilte zeggen welke woorden niet kunnen.”<\/p>\n
Tijdens zijn decennia lange carri\u00e8re verzamelde Madsen meer dan 70 film- en tv-credits. Zijn doorbraak kwam in het regiedebuut van Tarantino, Reservoirhonden<\/em>waarin hij speelde als de sadistische criminele Mr. Blonde, die een politieman martelde door zijn oor af te snijden.<\/p>\nDat betekende het begin van een lange en legendarische samenwerking tussen Madsen en Tarantino, ondanks pushback van nu uiteengevallen filmmagnaat Harvey Weinstein.<\/p>\n
“Harvey heeft me nooit leuk gevonden,” Madsen Customs De onafhankelijke<\/em> in 2020<\/a>. “Ik weet niet of hij ooit iemand leuk vond, maar ik weet zeker dat hij me niet leuk vond. Hij wilde me nooit in een van de films van Quentin. Ik denk dat ik er alleen in zit omdat Quentin elke keer voor me opkwam en zei dat ik Michael ga gebruiken, of je het nu leuk vindt of niet.”<\/p>\nMadsen ging vervolgens schurken en antihelden portretteren in verschillende andere cultklassiekers van Tarantino, inclusief Dood Bill: Volumes 1 en 2<\/em> (2003\u20132004), De hatelijke acht<\/em> (2015), en Once Upon a Time in Hollywood<\/em> (2019).<\/p>\n<\/div>\n