Ooit gezien als een plek om te landen voor een ouder wordende ster aan het nadeel van zijn carri\u00e8re, Turkije<\/a> Super Lig komt op als een serieuze speler in de transfermarkt – zelfs rivaliserend Saoedi -Arabi\u00eb<\/a>A voetbal<\/a> Financi\u00eble krachtpatser in de afgelopen jaren.<\/p>\n De bedragen die worden aangeboden door Istanbul’s “Big Three” – Galatasaray, Fenerbahce en Besiktas – stellen hen in staat om internationale sterren aan te trekken zoals Victor Osimhen, Leroy Sane en Jhon Duran.<\/p>\n Super Lig -kampioenen Galatasaray, die vorig seizoen Osimhen in bruikleen hadden, hebben nu ingestemd met het betalen van Napoli \u20ac 75 miljoen ($ 87 miljoen) voor de permanente overdracht van de Nigeriaanse spits. Dit is niet alleen verreweg de duurste ondertekening in de Turkse voetbalgeschiedenis, maar ook de vierde duurste overdracht van het huidige overdrachtsvenster wereldwijd. Galatasaray moet Osimhen een netto jaarsalaris van \u20ac 21 miljoen betalen, terwijl Duitse internationale Sane, onlangs ondertekend uit Bayern M\u00fcnchen, \u20ac 12 miljoen per jaar verdient.<\/p>\n De nieuwe spits van Fenerbahce, Jhon Duran, in bruikleen van de Saoedische club Al-Nassr, zal naar verluidt jaarlijks bijna \u20ac 20 miljoen netto verdienen. Zijn voormalige teamgenoot Anderson Talisca, die in januari bij Fenerbahce uit Al-Nassr kwam, zou \u20ac 15 miljoen per jaar verdienen.<\/p>\n Maar Galatasaray, Fenerbahce en Besiktas spatten op recordbrekende signeersessies, ondanks dat ze worden belast door hoge schulden-en zijn gevestigd in een land dat economisch worstelt.<\/p>\n De gecombineerde schuld van het trio en de Trabzonspor – algemeen gezien als de vierde grootste club van Turkije – wordt gedacht dat het meer dan \u20ac 1 miljard overschrijdt, omdat hun inkomsten al lang niet zijn gebaseerd op het dekken van hun uitgaven.<\/p>\n Sommigen geloven dat de overheid stilzwijgend de verhoogde uitgaven ondersteunt, omdat spraakmakende signeersessies in dit voetbal-gekke land dienen om de aandacht af te wijken van problemen zoals hoge inflatie en werkloosheid.<\/p>\n “Een oogje dichtknijpen voor het overdrachtsspektakel kan worden ge\u00efnterpreteerd als onderdeel van een poging om de massa af te leiden tijdens een economische crisis, om publieke woede onschadelijk te maken en clubs – en hun fanbases – onder controle te houden,” vertelde sportcolumnist Onur Ozgen aan DW. <\/p>\n “We leven door een lokale versie van ‘Panem et -circimes’, of brood en circussen politiek,” voegde Ozgen toe, die schrijft voor Universeel<\/span>Een van de weinige overgebleven oppositiedailies in print in Turkije.<\/p>\n Ozgen is geenszins alleen in deze beoordeling.<\/p>\n “Voetbal domineert de agenda van arme gemeenschappen,” vertelde voetbaleconoom Tugrul Aksar aan DW.<\/p>\n “Mensen die het zich niet eens kunnen veroorloven om brood mee naar huis te nemen, kijken de hele dag door met transfernieuws”, legt de oprichter van futbolekonomi.com uit, de enige website van Turkije die zich toelegt op de zakelijke kant van het voetbal.<\/p>\n Als gevolg hiervan zijn de meeste fans gericht op de grote signeersessies, niet op de financi\u00eble last die ermee verbonden is.<\/p>\n “Er is een felle concurrentie tussen ons en onze aartsrivaal Fenerbahce in de Turkse competitie. We moeten onze superioriteit ten koste van alles houden – in feite moeten we de kloof vergroten,” vertelde Mehmet, een fan van Galatasaray, aan DW.<\/p>\n “Grote signeersessies geven ons ook een psychologische voorsprong op onze rivalen.”<\/p>\n Meer dan 90% van de Turkse voetbalfans steunt een van de grote drie, waardoor ze een enorme politieke invloed hebben. Hun enorme fanbases vertegenwoordigen een krachtige “stembank” die vaak door regeringen wordt berecht, inclusief President Recep Tayyip Erdogan’s regerende partij, de AKP.<\/a><\/p>\n In de afgelopen jaren hebben de drie clubs aanzienlijke staatssteun gekregen in pogingen om hun inkomsten te verhogen. Gesteund door goedkeuring door de Capital Markets Board of Turkije – die actief is onder het ministerie van Treasury and Finance – hebben ze herhaaldelijk nieuwe aandelen uitgegeven om kapitaal van beleggers aan te trekken. Ondertussen zijn hun schulden geherstructureerd via leningovereenkomsten met openbare banken.<\/p>\n “Grote clubs in Turkije werken al lang met nauwe banden met de staat,” vertelde Ahmet Talimciler, professor sociologie aan de Bakircay University in Izmir aan DW.<\/p>\n “Omdat hun schulden periodiek worden afgeschreven of vergeven, blijven ze zonder aarzeling dure signeersessies maken.”<\/p>\n <\/p>\n In 2022 introduceerde de regering een wet die volgens hen bedoeld was om roekeloze leningen door clubs te voorkomen. Deze wet voorziet in ernstige sancties, waaronder clausules die gevangenisstraffen toestaan voor ambtenaren die hun clubs in de schulden brengen. De wet, die clubs toestaat om slechts maximaal 10% van de bruto -inkomsten van hun voorgaande jaar te lenen, is echter nooit gehandhaafd.<\/p>\n Velen geloven dat de regerende partij deze wet gebruikt als een stok tegen voetbalclubs en fangroepen om ze te beheersen.<\/p>\n‘Brood en circussen’<\/h2>\n
\n
Het ontmoedigen van de betrokkenheid van fans bij anti-overheidsprotesten<\/h2>\n
\n