Will Haves en zal niet haves<\/h2>\n
Jaren geleden zei ze tegen een Citaat<\/em>-Collega dat de woningmarkt de belangrijkste generator van ongelijkheid was geworden. “Hij vond dat niet zo slecht en zei:” Je ouders kunnen een beetje helpen, maar daarna moet je hard werken om voor die hypotheek te kunnen betalen. “Ik denk dat hij de gevoelens van veel mensen uitdrukt.<\/p>\n Twee jaar later ontmoette ik hem op een bruiloft. Hij sloeg me op mijn rug en zei: ‘H\u00e9 huiseigenaar! En? Denk je nu anders? “Ik zei: ‘Ik begon er alleen zo over na te denken. Ik krijg plotseling elke maand geld terug van de belastingautoriteiten. Waarom? Alleen omdat ik nu een huis heb. Ik begon niet harder te werken, ik werd niet slimmer.”<\/p>\n Tegelijkertijd wil De Bont Will Haves<\/em> in zal niet haves<\/em> Alleen niet als “mazzelaars en soul pits” tegenover elkaar. \u201cDat zou het meest oninteressante startpunt zijn. Ik wil iedereen aan boord houden, omdat niemand de vijand is. Kies je tenslotte niet je eigen ouders en kies je niet je eigen woningmarkt en tijd. Dat geldt ook voor het genereren van onze ouders. Ze kunnen ook niet veel doen dat het in hun tijd anders werkte.<\/p>\n Bovendien is het heel menselijk dat u op uw eigen prestaties en talenten wilt worden beoordeeld. Zeker op een moment dat we de nadruk leggen op individuele productie, begrijp ik dat Will Haves<\/em> Bang zijn dat hun ouders alleen zullen worden opgemerkt. In die zin heeft men dat zal niet hebben<\/em> Het is gemakkelijker in termen van transparantie: u kunt alles wat u bereikt aan uzelf toeschrijven. \u201d<\/p>\n Voor het boek bedacht De Bont waar onze diepe overtuiging in haalbaarheid is begonnen. Ze neemt de Britse premier Margaret Thatcher (1979-1990) als voorbeeld. Een van haar bekendste uitspraken was ‘Er bestaat niet zoiets als de samenleving<\/em>‘, wat betekende dat de vrije markt alle problemen automatisch zou oplossen. Ze bedacht onder andere een programma waarin sociale huurders hun huis konden kopen met grote kortingen: ze gelooft dat een sociaal systeem of vangnet nergens voor nodig was.<\/p>\n “Thatcher slaagde erin om de vrije markt heel goed te verkopen: iedereen zou krijgen wat hij verdient en een huis bezit”, zegt De Bont. Een vrouw heeft natuurlijk niet alles ge\u00efnitieerd, maar ze werd geconfronteerd met het ideaal van fabrikanten, die ook in Nederland voet aan de grond kregen in die periode.<\/p>\n “Na dertig jaar verzorgingsstaat vonden velen de vrije markt een aantrekkelijk idee. Iedereen zou worden beloond voor wat hij of zij toevoegt, en dat klinkt heel eerlijk. Hoewel niet iedereen in de vrije markt controle heeft over zijn eigen bestemming, en slechts enkele zijn onder controle.”<\/p>\n Toch is het vertrouwen dat hard werken zal leiden tot individuele vooruitgang in 2025 nog steeds sterk verankerd in ons. Als deze berekening in uw leven onjuist is, is de teleurstelling geweldig. In haar gesprekken met mensen van in de jaren dertig en mensen in de twintig, hoorde De Bont dat vaak dat zal niet haves<\/em> Het idee heeft iets verkeerd gedaan. Zelfs als ze eigenlijk weten dat dit niet het geval is. “Als het niet lukt, zullen we het bij onszelf betrekken. Dat komt ook door alles wat we via onze telefoon krijgen. Sociale media richten zich op individuele verantwoordelijkheid:” Wat is uw manier van denken? “Wat is uw routine?” “<\/p>\n Tot nu toe is het niet noodzakelijk een opbeurend verhaal. Dat is de reden waarom het tweede deel van het boek gaat over wat wij als individuen wel vasthouden. Gelukkig zijn de bont tips heerlijk praktisch. ‘Ik wilde absoluut niet de Persoonlijke financiering<\/em> Hoek in, die meestal mensen zwaait om miljoenen te verzamelen. In de gesprekken die ik had, kwam het altijd terug op drie ingredi\u00ebnten die zorgen voor een gelukkig geldleven: richting, autonomie en zelfvertrouwen. En dat zijn dingen die je jezelf kunt sturen. “<\/p>\n Ze adviseert bijvoorbeeld lezers om naar een piggy bank te werken die zes maanden aan vaste kosten bevat. Dat geeft meer vrijheid om de keuzes te kunnen maken die u wilt maken. Zoals het annuleren van een baan die niet meer past. “Dat is natuurlijk nog steeds veel geld, maar het gaat niet om miljoenen of ton die zelfs moeten worden verzameld voor de volgende generatie. Het gaat over geld dat je financieel autonoomer maakt. En dat helpt ook bij je zelfbeeld.”<\/p>\n Een maandelijkse Google -spreadsheet met inkomsten en uitgaven veranderde het eigen geldleven van de bont. “Een klasseloze tip: iedereen kan dit doen, ongeacht hoeveel u verdient. Alles begint met een overzicht. Als u in kaart brengt wat de bronnen die u moet doen is, weet u beter wat mogelijk is of wat u zou kunnen veranderen. Wat zou ik willen, en hoe kan ik dat doen? Hoe wil ik mijn bronnen verdelen?”<\/p>\n Tegelijkertijd zul je altijd blijven verlangen naar beter en meer als je jezelf blijft vergelijken met anderen. Hoe rijk je ook bent. De Bont wijst op een tech -ondernemer die voor hen Citaat<\/em> sprak. “Hij was de hotshot van de avond, kon alles kopen wat hij wilde. Maar hoe langer we spraken, hoe duidelijker dat hij zichzelf altijd vergeleken met mensen die het nog beter hadden dan hij. Hij dacht altijd: ik heb niet genoeg, ik heb het nog niet, ik ben er niet. Hij had controle en autonomie voor meerdere levens, maar dat was niet genoeg in financi\u00eble symbolen.”<\/p>\n Laat dat een verstandige les zijn, zegt De Bont. Kijk niet naar de auto of de vakantie van iemand anders, maar controleer actief wat je echt gelukkig maakt. Het lijkt een eenvoudige tip, maar sociale media maken stoppen met het vergelijken van ingewikkeld. “We worden aangemoedigd om de perfecte versie van onszelf via onze telefoon na te streven, en dat succes moet ook zichtbaar zijn. Elke dag geven sociale media ons een podium, van: HIER HIER HIER.”<\/p>\n Volgens De Bont merk je alleen maar hoeveel invloed op je heeft als je je telefoon een paar dagen wegzet. “Ik vergelijk het in het boek met een extractorkap: je hoort alleen hoe luid het is als je het hebt uitgeschakeld.”<\/p>\n De Bont begrijpt heel goed dat het er soms uitziet als mensen in de twintig en dertig hebben niets om over te klagen. \u201cDe jaren vijftig en zestig zien hoe we in Ubers zitten en naar festivals gaan: je leven in luxe, waar klagen je over? En ik begrijp hoe het eruit ziet. Maar de fout die er wordt gemaakt, is dat mensen vaak de foutlijn tussen de generaties leggen tussen de generaties: tussen Boomers en Millennials. De breuklijnen zijn binnen de generatie.<\/p>\n![\"Miniatuur](\"https:\/\/www.linda.nl\/lindanl-assets\/uploads\/2025\/08\/20144500\/Erfenis-Janne-2-300x169.webp\")
Twee ton erfenis van Janne’s vader blijft niet te traceren: ‘Zijn nieuwe vriendin moet weten waar dat geld is’<\/span>Lees ook<\/span><\/span><\/a><\/p>\nGeloof in de vrije markt<\/h2>\n
Regisseur, autonomie en zelfrespect<\/h2>\n
![\"Miniatuur](\"https:\/\/www.linda.nl\/lindanl-assets\/uploads\/2025\/08\/14105555\/Kinderen-duur-geld--300x200.webp\")
Van baby tot student: hoeveel geld kost je je in 2025? (Spoiler Alert: het is een beetje duur)<\/span>Lees ook<\/span><\/span><\/a><\/p>\nUit die uittrekselkap<\/h2>\n
Een beetje begripvol<\/h2>\n
![\"Dekking](\"https:\/\/www.linda.nl\/lindanl-assets\/uploads\/2025\/08\/21162457\/je-verdiende-loon-malu-de-bont-300x480.webp\")
<\/p>\n![\"Miniatuur](\"https:\/\/www.linda.nl\/lindanl-assets\/uploads\/2022\/04\/04142327\/22-Sander-SchimmelpenninckcTomCornelissen-300x169.jpg\")