Meryl Sebastian<\/span>BBC News, Kochi<\/span> En<\/span><\/p>\n Anahita Sachdev<\/span>BBC News, Delhi<\/span><\/p>\n <\/span><\/div>\n<\/div>\n Een nieuwe Bollywood-film heeft een eeuwenoud gesprek geregeerd over hoe de grootste en meest invloedrijke filmindustrie van India personages uit niet-Hindi-sprekende staten vertegenwoordigt.<\/p>\n Param Sundari, een romcom met Sidharth Malhotra en Janhvi Kapoor, is een liefdesverhaal tussen een vrouw uit de zuidelijke staat Kerala en een man uit Delhi in Noord -India.<\/p>\n Param en Sundari Butty First Butt Heads en worden vervolgens verliefd, met succes de culturele verschillen tussen hen overwinnen.<\/p>\n Het idee is niet nieuw: Bollywood heeft al lang Noord-Zuid-culturele botsingen onderzocht via Romcoms, en in een meertalige land kunnen goed uitgevoerde interculturele romances een hit zijn.<\/p>\n Maar in dit geval hebben critici en sociale media -gebruikers uit Kerala en Beyond de film geroepen vanwege de karikatureerde weergave van de staat, met name Sundari.<\/p>\n Sundari wordt gespeeld door Kapoor en draagt \u200b\u200bvaak een reeks jasmijnbloemen in haar haar, kan communiceren met olifanten en kokosbomen beklimmen als een hobby – alle stereotiepe eigenschappen, vaak geassocieerd met Kerala. Hoewel ze daar het grootste deel van haar leven heeft gewoond, is haar Malayalam gruwelijk.<\/p>\n De kritiek begon zodra de trailer van de film werd gedeeld, met veel raadselachtige over Sundari die schijnbaar verkeerd uitsprak haar eigen naam.<\/a> Dit nodigde ook een vergelijking uit met een ander veelgeleids personage, Shalini Unnikrishnan (gespeeld door Adah Sharma), uit de controversi\u00eble film Het verhaal van Kerala<\/a>.<\/p>\n<\/div>\n In beide films spreken de heldinnen, ondanks het leven in Kerala, Hindi en kunnen ze niet vloeiend Malayalam spreken wanneer ze erin breken.<\/p>\n Een paar minuten na Param Sundari, wanneer Param’s vriend leert dat ze een dorp in Kerala zullen bezoeken, genaamd Nangiarkulangara, spreekt hij overdreven de naam over en vraagt: “Waar is dat? Afrika?”, Door stereotypen en casual racisme te combineren in \u00e9\u00e9n vraag.<\/p>\n Eenmaal in Kerala zwaait de film door een checklist van dingen die een leek zou kunnen associ\u00ebren met de toeristische favoriete staat – de beroemde backwaters, de alomtegenwoordige kokosnootbomen, toddy, olifanten en onam, het meest populaire festival. <\/p>\n Een recensent<\/a> de film “A Peature Length Ad voor Kerala Tourism” genoemd die “vrolijk bulldozes over alle mogelijkheden van elke culturele nuance”.<\/p>\n De film bruist van Coconut Gags: Param en Sundari ontmoeten ze voor het eerst door een boom, ze haalt haar woede uit door furieus oogsten van kokosnoten, en hij bekent uiteindelijk zijn liefde van bovenop.<\/p>\n<\/div>\n Voor veel kijkers is culturele niet -authenticiteit geen dealbreaker.<\/p>\n Rajiv, uit de staat Noord -Bihar, zag Param Sundari als een leuk venster op een onbekende cultuur, en zei dat de afbeeldingen misschien niet trouw zijn aan het leven, maar het achtervolgen van authenticiteit kan entertainment saai zijn.<\/p>\n “Misschien zal dit geleidelijk veranderen. Maar zoveel artistieke vrijheid is prima om de film interessant te maken,” zei hij.<\/p>\n Voor anderen is de poging van de film om het publiek te onderwijzen echter halfhartig.<\/p>\n In een zinderende recensie sloeg criticus Sowmya Rajendran de film als ‘generiek, vermoeiend en aanstootgevend’, zeggend dat het vermoeide clich\u00e9s verbergt achter een ‘exotische’ Kerala -setting en een score die ‘vreemdheid’ van het land overspeelt.<\/p>\n<\/div>\n Films worden vaak geconfronteerd met casting kritiek: Chennai Express (2013) werd gepand door critici maar steeg aan de kassa. <\/p>\n Toen de makers van Mary Kom (2014) Priyanka Chopra casten om de rol te spelen van de Olympische medaille-winnende bokser uit de staat Manipur, werd er veel kritiek op. Chopra zelf gaf later toe dat “achteraf gezien het deel naar iemand uit het noordoosten had moeten gaan”. Maar de film was een hit en Chopra won prijzen voor haar pittige uitvoering.<\/p>\n En Mehmood’s Padosan -karikatuur uit 1968 van een Tamil -zanger blijft een klassieker.<\/p>\n Maar het landschap van Indian Entertainment is verschoven: post-pandemische bioscoopafsluitingen en de opkomst van streaming hebben Bollywood geworsteld voor hits, waarbij flops met grote budget zijn dominantie schudden.<\/p>\n<\/div>\n Niet-Hindi-films bereiken nu het landelijke publiek via Netflix en Amazon Prime Video, verdienen fans door nagesynchroniseerde versies, terwijl Big Bollywood-releases niet langer de cinema Primetime domineren.<\/p>\n Sinds de release heeft Param Sundari gestaag maar langzaam verdiend, terwijl de Malayalam vrouwelijke-superheldfilm Lokah een superhit is geworden met lof voor zijn innovatieve plot en uitvoering.<\/p>\n In haar Artikel over param sundari<\/a>Schrijver Cris merkt op hoeveel Indiase filmindustrie\u00ebn acteurs accepteren die rollen spelen buiten hun eigen culturen.<\/p>\n “Het is wanneer de personages eruit zien als karikaturen van een staat of zijn mensen die het publiek aanstoot geeft”, schrijft ze.<\/p>\n Param Sundari probeert zijn verhalen te balanceren. Meer dan eens gaat Sundari naar schoolparam en zijn vriend over hun veronderstellingen over haar staat – in \u00e9\u00e9n geval vooringenomenheid naar hen terug te gooien over “onwetende, analfabe, arrogant, getiteld” Noord -Indianen.<\/p>\n<\/div>\n Commentatoren wijzen op sterke voorbeelden in de mobiele samenleving van India: Godha (2017) vertelt vakkundig een cross-culturele romantiek van een Punjabi-worstelaar in Kerala; Axone (2019) pakt discriminatie aan van mensen uit het noordoosten van India met humor; Qarib Qarib Single (2017) volgt een Malayali -vrouw in Mumbai; en Cannes -winnaar alles wat we ons voorstellen als licht (2024) portretteert immigrantenstrijd met nuance.<\/p>\n Bollywood is niet alleen: schrijver en dichter Aleena merkt op dat Malayalam Cinema stereotiepe stammen, Dalits (voorheen Untouchables) en Tamil -personages, terwijl Hindi -luidsprekers vaak in de zuidelijke films zijn gekarikateerd.<\/p>\n “Ik denk dat dit een grotere kwestie van machtsdynamiek en representatie is,” zegt Aleena, de nadruk op de rol van een gemeenschap bij het vormgeven van zijn eigen verhalen.<\/p>\n Ze zegt dat wanneer een verhaal een gemeenschap portretteert zonder de echte stemmen van mensen uit de gemeenschap op te nemen, het risico loopt scheef en onevenwichtig te worden. <\/p>\n “We moeten mensen deelnemers of belanghebbenden maken in de kunst die we proberen te maken.”<\/p>\n Volg BBC News India op <\/i>Instagram<\/i><\/a>,, <\/i>YouTube,<\/i><\/a> <\/i>Twitter<\/i><\/a> En <\/i>Facebook<\/i><\/a>.<\/i><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n![](\"https:\/\/static.files.bbci.co.uk\/bbcdotcom\/web\/20250828-055926-c20c0c03f5-2.28.1-2\/grey-placeholder.png\")
![\"Maddock](\"https:\/\/ichef.bbci.co.uk\/news\/480\/cpsprodpb\/b0f7\/live\/5432c890-8a26-11f0-9cf6-cbf3e73ce2b9.jpg.webp\")
Maddock -films<\/span><\/div>\n<\/div>\n![\"Sunshine](\"https:\/\/ichef.bbci.co.uk\/news\/480\/cpsprodpb\/6787\/live\/f7895bd0-8a26-11f0-84c8-99de564f0440.jpg.webp\")
Sunshine Pictures\/YouTube<\/span><\/div>\n<\/div>\n![\"AFP](\"https:\/\/ichef.bbci.co.uk\/news\/480\/cpsprodpb\/3d46\/live\/67d511e0-8a27-11f0-b391-6936825093bd.jpg.webp\")
AFP via Getty -afbeeldingen<\/span><\/div>\n<\/div>\n![\"Courtesy](\"https:\/\/ichef.bbci.co.uk\/news\/480\/cpsprodpb\/b54b\/live\/c94e60c0-8a27-11f0-b391-6936825093bd.jpg.webp\")
Courtesy Cannes Film Festival<\/span><\/div>\n<\/div>\n