{"id":127700,"date":"2025-09-06T05:25:22","date_gmt":"2025-09-06T05:25:22","guid":{"rendered":"https:\/\/www.irakezen.nl\/du\/camera-op-werk-en-wonen-in-het-verpleeghuis-leeft-mijn-man-nog\/"},"modified":"2025-09-06T05:25:22","modified_gmt":"2025-09-06T05:25:22","slug":"camera-op-werk-en-wonen-in-het-verpleeghuis-leeft-mijn-man-nog","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/camera-op-werk-en-wonen-in-het-verpleeghuis-leeft-mijn-man-nog\/","title":{"rendered":"Camera op werk en wonen in het verpleeghuis: ‘Leeft mijn man nog?’"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n
\n \"verpleeghuis
\n
\n Geduld is voor zorgmedewerkers in het verpleeghuis een schone zaak. <\/span>
\n Foto: NH Media<\/span>
\n <\/figcaption><\/figure>\n

Hoe is het achter de voordeur van het verpleeghuis? Je wilt het misschien nog helemaal niet weten, maar het kan ooit je toekomst zijn. Ben je nog nooit in een verpleeghuis geweest en wil je er alvast een kijkje nemen, dan kun je vanaf vandaag op tv terecht bij de docuserie Ik zie alles, hoor alles en wil alles<\/em>. Vrolijk word je er niet van, al kun je blij zijn om de verbluffende inzet van al die zorgmedewerkers.<\/p>\n

Twee jaar lang volgden regisseurs Roel en Mees van Dalen mensen in de zorg en bewoners op drie locaties van ouderenzorgorganisatie Zorgbalans: in Heemstede, IJmuiden en Haarlem. Vera Bergkamp, je kent haar nog wel als veelbesproken voorzitter<\/a> van de Tweede Kamer, is daar bestuurder. De drie afleveringen zijn te zien op het regionale NH Nieuws, voorheen TV Noord-Holland. Metro<\/em> bekeek alvast de eerst aflevering voor televisierubriek Blik op de Buis<\/a><\/em>.<\/p>\n

Weinig tijd in het verpleeghuis<\/h2>\n

Ik zie alles, hoor alles en wil alles<\/em>, komt uit de mond van een van de gevolgde medewerkers in een verpleeghuis. Alles zien, horen en willen doen zit in haar karakter, maar door tijdgebrek wordt dat steeds moeilijker. Ons beeld op het verpleeghuis van buitenaf is sinds de coronatijd toch al niet zo geweldig. Deuren op slot en de mensen eenzaam, dat is wat we nog weten. Het laatste klopt voor veel bewoners van een verpleeghuis ook wel, maar de inzet van al die mensen die er werken is indrukwekkend.<\/p>\n

Vroeg had je in Nederland bejaardenhuizen, waarvoor veel mensen zich vaak zelf aanmeldden. \u201eZe kwamen soms lachend binnen met hun wandelstokkie\u201d, vertelt iemand. Het leven in het verpleeghuis van tegenwoordig is heel andere koek. Afscheid nemen van datzelfde leven is op termijn onvermijdelijk. Op de locaties van Zorgbalans wonen vooral veel mensen met dementie<\/a>. Een van de verzorgenden, Ellen: \u201eHet is moeilijk in te leven over wat er nog door zo\u2019n persoon heen gaat, ik weet het niet.\u201d Een collega: \u201eOp een gegeven moment vergeten ze dat ze het aan het vergeten zijn.\u201d<\/p>\n

Benieuwd naar meer artikelen over dementie? Check deze artikelen:<\/p>\n

\n
\"verzorgingshuis<\/a>
Beeld uit Ik zie alles, hoor alles en wil alles.<\/span> Foto: NH Media<\/span><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

Huub weet niet meer of zij kinderen heeft<\/h2>\n

Veel kijkers zullen het moeilijk droog kunnen houden bij de bewoonster met de naam Huub. De vrouw is zwaar dementerend, maar komt nog goed uit haar woorden. \u201eMijn hersenpan is leeg. Ik zou mijn eigen huis niet meer kunnen vinden. Ik wil aan alles graag meedoen, maar het gaat niet meer.\u201d Vervolgens wordt duidelijk hoe Huub er werkelijk aan toe is, als zij in tranen vertelt: \u201eLeeft mijn man nog? Komt hij nog langs? Ik weet het niet meer. Kinderen? Ik weet het niet.\u201d <\/p>\n

Waarschijnlijk vraagt Huub zich morgen hetzelfde af. E\u00e9n ding heeft zij nog steeds onthouden: haar trek in een peukie. Later in de documentaire valt deze dame en loopt ze een heupfractuur op. In het ziekenhuis vindt men Huub te zwak om nog te opereren.<\/p>\n