{"id":128111,"date":"2025-09-09T05:28:36","date_gmt":"2025-09-09T05:28:36","guid":{"rendered":"https:\/\/www.irakezen.nl\/du\/pim-4-heeft-een-zeldzame-vorm-van-kinderkanker\/"},"modified":"2025-09-09T05:28:36","modified_gmt":"2025-09-09T05:28:36","slug":"pim-4-heeft-een-zeldzame-vorm-van-kinderkanker","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/pim-4-heeft-een-zeldzame-vorm-van-kinderkanker\/","title":{"rendered":"Pim (4) heeft een zeldzame vorm van kinderkanker"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n
\n \"rick-pim-kinderkanker\"
\n Foto: Eigen beeld <\/span>
\n <\/figcaption><\/figure>\n

Rick (39) en Melanie (39) werden net ouders van hun tweede zoon Sem (2) toen hun wereld instortte. Hun oudste zoon Pim (4) kreeg de diagnose neuraoblastoom, een zeldzame en agressieve vorm van kinderkanker. Na een loodzwaar behandeltraject in Nederland ligt hun enige hoop nu in Amerika. Rick:
\u201eZolang Pim dat vuurtje in zich heeft, blijven wij vechten.\u201d<\/p>\n

\u201ePim was nog maar anderhalf jaar toen de eerste klachten begonnen. Hij had vaak koorts, maar in eerste instantie zochten we er niet te veel achter. We dachten dat hij steeds iets opliep bij de opvang. Bezoeken aan de huisarts leverden geen antwoorden op. We werden naar huis gestuurd en kregen het advies om een zetpil te geven en het aan te kijken. Maar het onderbuikgevoel dat er iets niet klopte ging niet weg. Dat ging een half jaar zo door, totdat Pim niet meer wilde lopen en alleen opgetild wilde worden. Zijn luiers bleven droog, hij begon te spugen en kreeg zelfs een blauw oog.<\/p>\n

Meerdere keren verkeerde diagnose <\/h2>\n

Na een lange dag op de spoedeisende hulp belde de kinderarts ons \u2019s avonds terug. Of we alsnog wilden komen voor een echo, om tumoren uit te sluiten. Ik voelde het meteen: dit is foute boel. Om 22.00 uur kwam de uitslag: een verdenking van neuroblastoom. De kinderarts had tranen in haar ogen. Wij wisten toen nog niet wat het was. We vroegen zelfs of hij antibiotica zou krijgen. Maar het bleek een zeldzame vorm van kinderkanker, die in Nederland jaarlijks slechts 20 tot 25 kinderen treft.<\/p>\n

In een half jaar had Pim meerdere keren een verkeerde diagnose gehad, het vertrouwen in de artsen was weg. Ondertussen had de kanker zich al verspreid naar zijn botten, beenmerg, lymfeklieren en voelbare bulten op zijn schedel. Pim onderging een intensief traject met chemotherapie, operaties, immunotherapie en bestralingen. Een tijd leek de ziekte onder controle, maar recentelijk kwam de kanker terug.<\/p>\n