<\/p>\n
\n
\tHet idee van skeletten in de familiekast vrij letterlijk nemen, Alex Winter<\/a>‘S Volwassenheid<\/em> gaat op weg om iets bloot te leggen dat sinister op de loer ligt net onder het nepfineer van de houten met respectabiliteit van Suburbia. In het geval van volwassen broers en zussen, Megan en Noah, is het de ontdekking van een serieus ontbonden kadaver gevuld achter een van de keldermuren van hun jeugdhuis dat hen dwingt om hun schijnbaar conventionele opvoeding opnieuw te beoordelen.<\/p>\n \n \tHet is zeker een smakelijk uitgangspunt-een dat een aanzienlijke gerenommeerde belofte bezit-en voor ten minste de eerste helft van de film, de eigenzinnige mix van steeds griezeliger goeien en wrang waargenomen dat sociaal commentaar een samenhangend geheel vormt voordat ze onherstelbaar uit synchroniseren.<\/p>\n \t\t\t\t\tVolwassenheid\t\t<\/p>\n<\/h3>\n \n\t\t\t\t\tDe bottom line<\/span> \tLijdt aan gearresteerde ontwikkeling. \t\t\t\t\t\t\tLocatie:<\/strong> Toronto International Film Festival (Gala Presentations) \t\t\t\t\t\t\t\t\tRated R, 1 uur 37 minuten\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/p>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n \n \tTerwijl Kaya Scodelario<\/a>,, Josh Gad<\/a> En een cast van kleurrijke personages houdt het allemaal redelijk boeiend, de film, die zijn wereldpremi\u00e8re kreeg op Tiffen<\/a> en is gepland om aan te komen in geselecteerde theaters 19 september voor een streaming boog vier dagen later, schiet tekort aan het bereiken van zijn volledige potentieel.<\/p>\n \n \tHerenigend naar hun familiewoningen in het kleine stadje wanneer hun ongeldige moeder verder is gepaard met een beroerte, methodische Megan (Scodelario) en haar melodramatische broer Noah (GAD) herbeleven jeugdherinneringen in hun muffe kelder wanneer ze die fateful ontdekking maken achter een paar Damp Drywall. Het duurt niet lang voordat ze de verbinding maken dat het rottende lijk dat van hun buurman is, mevrouw Metzger, die in de jaren 90 was vermist.<\/p>\n \n \tFluisters impliceerde destijds haar sindsdien overleden echtgenoot als de dader, maar deze recente ontwikkeling heeft Megan en Noah hun moeder en late vader op de lijst van waarschijnlijke verdachten gezet. Bang om de politie te bellen met het risico hun erfenis te verliezen aan een plaats delict, beweert Noah, een la-scenarioschrijver buiten het werk, dat hij weet wat het beste is na twee seizoenen te hebben gewerkt Blauw bloed<\/em>: Ze zullen het lichaam van mevrouw Metzger in het moeras begraven.<\/p>\n \n \tHelaas blijft ze niet erg lang ondergedompeld en in korte volgorde duikt de politie op in het ziekenhuis waar hun herstellende moeder nog steeds niet kan spreken. Ondertussen verschijnt haar plotverzorger (Billie Lourd) in het huis en beweerde dat mama heeft toegegeven dat hij mevrouw Metzger heeft vermoord en zij zal die informatie naar de autoriteiten brengen, tenzij ze $ 10.000 heeft betaald.<\/p>\n \n \tNu in de volledige paniekmodus, roept Noah back-up in het mom van hun rare neef Bodie (een geweldige Anthony Carrigan), die iets is van een oom Fester-Freddy Krueger Mash-up met een enge wapencollectie. Maar hoe meer hij en Meg proberen zich uit de nachtmerrie te graven, hoe dieper ze worden aangetrokken, met een montagelichaam dat bij elkaar past.<\/p>\n \n \tIn de verklaring van zijn regisseur, Winter, wiens recentere output achter de camera documentaires omvat die Frank Zappa, YouTube en Showbiz-kinderen bevat, telt Alfred Hitchcock, Dashiell Hammett en Bong Joon-Ho als belangrijke invloeden in zijn artistieke visie voor het script door Michael MB Galvin (Dikke jongen regeert de wereld<\/em>.). Dat kan de bedoeling van de winter zijn geweest – er is ook meer dan een vleugje van de gebroeders Coen die uitkomt in alle mordante chaos – maar de uitvoering blijkt lastiger te maken voor een langdurige periode. Terwijl de winter een effectieve greep behoudt op de gewenste “noir-lite” toon al vroeg in de procedure, omdat het leven van Megan en Noah helaas hulpeloos uit de hand beginnen spiraalvormig uit de hand te lopen. Tegen de tijd dat Megan de controle over de teugels grijpt bij het einde van de film, voelt de abrupte ontknoping schokkend verbroken in plaats van organisch voor het vertellen van verhalen.<\/p>\n \n \tDe wintercast is zeker aan de seriocomische uitdaging, waarbij GAD een pitch-perfect man-kind speelt in een Alamo Drafthouse T-shirt dat niet kan helpen, maar merken dat zijn leven is geworden in een van zijn onverkochte scripts. Ondertussen, Scodelario (Teresa in de Maze Runner<\/a> <\/em>Filmreeks) is overtuigend als een vrouw en moeder die al strijdt met een stressvolle baan en een diabetisch kind, die komt om te rationaliseren dat de appel misschien niet ver van de boom valt waar haar larceneuze mama betreft.<\/p>\n \n \tDe productie maakt ook een goed visuele voordeel van zijn vele schilderachtige Ontario, Canada, locaties, vooral een ingrijpende cruciale volgorde die op de Skybridge is geschoten, die de plaat houdt als de langste voetgangersbrug in Noord -Amerika.<\/p>\n \n \tWel Volwassenheid<\/em> had uiteindelijk de andere kant kunnen bereiken.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Het idee van skeletten in de familiekast vrij letterlijk nemen, Alex Winter‘S Volwassenheid gaat op weg om iets bloot te leggen dat sinister op de loer ligt net onder het nepfineer van de houten met respectabiliteit van Suburbia. In het geval van volwassen broers en zussen, Megan en Noah, is het de ontdekking van een …<\/p>\n","protected":false},"author":26,"featured_media":128648,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[149],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/128647"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/26"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=128647"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/128647\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/128648"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=128647"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=128647"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=128647"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}\n
\n\t\t\t\t\t<\/p>\n
\n\t<\/span>\n\t\t\t\t<\/p>\n<\/p><\/div>\n
Vorm: <\/strong>Josh Gad, Kaya Scodelario, Billie Lourd, Anthony Carrigan, Alex Winter
Directeur:<\/strong> Alex Winter
Scenarioschrijver:<\/strong> Michael MB Galvin
<\/p>\n