<\/p>\n
Pleegmoeder Marian vroeg aan het begin van de mars, waar zo\u2019n 150 mensen aan meededen, in Capelle aan den IJssel juist om stilte op de weg van het Huis van de Wijk naar het vijfhonderd meter verderop gelegen politiebureau. Ze riep tevens op om de verbinding met elkaar te zoeken. ,,We zijn meer en meer uit elkaar aan het gaan. Laten we dit moment aangrijpen om samen te lopen. Ik wil aandacht vragen voor de jongeren. Hebben wij oog voor ze? Kinderen hebben zoveel problemen, wij moeten goed op ze letten.\u201d <\/p>\n
Haar stem sloeg over op het moment dat ze over haar pleegzoon Jerryson sprak. ,,Laten we zien wie hij ook was. Een stille jongen. Hij kwam bij mij als baby en we hebben het in het begin niet doorgehad, maar hij hoorde niet goed. Daarom was hij ook stil. Hij had meer kanten.\u201d <\/p>\n
Bij het politiebureau werden bloemen gelegd door vrienden en familie. Daar benadrukte pleegmoeder Marian dat zij niet weet wat er precies is gebeurd en wat er vooraf ging aan de schietpartij en daarom nog geen oordeel geeft. ,,Er zijn beide kanten\u201d, benadrukte zij. ,,Wij hebben de politie ook nodig.\u201d<\/p>\n
Het nichtje van Jerryson was feller. Zij maakte kenbaar in een korte toespraak dat het wel om gerechtigheid gaat. Zelfs in een zaak waarbij haar neefje fouten heeft gemaakt. Er is nog altijd onduidelijkheid over wat zich precies heeft afgespeeld, voordat de 15-jarige jongen uit Gouda werd doodgeschoten door de politie. Vooralsnog is bekend gemaakt dat hij een omgebouwd gaspistool vasthad, toen hij werd geraakt door politiekogels.<\/p>\n