![\"\"](\"https:\/\/imgengine.khaleejtimes.com\/khaleejtimes-english\/2025-10-08\/9axvae1q\/SCI-PETS-TOXINS.jpg?width=1200&height=800&format=auto\")
<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/fea.assettype.com\/khaleejtimes\/static\/assets\/fallbackPlaceholder-D4jFxx4n.jpg\")
<\/div>\nOp een ijskoude februarinacht in 2023 ontspoorde een goederentrein met giftige chemicali\u00ebn in Oost-Palestina, Ohio. Dagenlang stroomde de gevaarlijke inhoud van de trein in de omringende grond, water en lucht. Het was een catastrofe voor het milieu en de volksgezondheid, en er worden inspanningen geleverd om de gezondheidseffecten op de lange termijn voor de bevolking van Oost-Palestina in de gaten te houden.<\/p>\n
Maar \u00e9\u00e9n team wetenschappers richt zich op een andere groep buurtbewoners: de honden. Na de ontsporing rekruteerden de onderzoekers hondenbezitters in en rond Oost-Palestina en vroegen hen om chemisch absorberende siliconen tags aan de halsbanden van hun huisdieren te bevestigen.<\/p>\n
De voorlopige resultaten, die nog niet zijn gepubliceerd, suggereren dat honden die het dichtst bij de crashlocatie woonden, werden blootgesteld aan ongewoon hoge niveaus van bepaalde chemicali\u00ebn. De onderzoekers analyseren nu bloedmonsters van de honden om te bepalen of de chemicali\u00ebn mogelijk genetische veranderingen hebben veroorzaakt die verband houden met kanker.<\/p>\n
\u201cDit is wat we zouden moeten doen in de nasleep van al deze rampen\u201d, zegt Elinor Karlsson, geneticus aan de UMass Chan Medical School en het Broad Institute, die het onderzoek leidt. “De huisdieren die in onze huizen wonen, worden blootgesteld aan dezelfde dingen waaraan wij zullen worden blootgesteld.”<\/p>\n
Onze huisdieren ademen dezelfde lucht in, drinken hetzelfde water en slapen vaak in dezelfde bedden als wij. En toch is er relatief weinig onderzoek gedaan naar de invloed van gifstoffen en verontreinigende stoffen uit het milieu op onze gezelschapsdieren.<\/p>\n
Dat is een enorme gemiste kans, zeggen experts. Onze huisdieren, zo redeneerden ze, bevinden zich in de ideale positie om als schildwachten voor de gezondheid van het milieu te fungeren en wetenschappers te helpen gevaren te identificeren die de soortbarri\u00e8res overstijgen. Meer inzicht in de manier waarop vervuiling huisdieren be\u00efnvloedt, zou uiteindelijk inzichten kunnen opleveren die de gezondheid van mens en dier verbeteren.<\/p>\n
\u201cIk gebruik graag de analogie van de kanarie in de kolenmijn, met dit ene onderscheid, namelijk dat kanaries werden opgeofferd\u201d, zegt Dr. Audrey Ruple, een veterinaire volksgezondheidsonderzoeker bij Virginia Tech. “Onze honden zijn dat niet. We geven veel om onze gezelschapshonden en onze gezelschapsdieren.”<\/p>\n
De lucht daarbuiten<\/strong><\/p>\n In 2020 beleefde Californi\u00eb een recordseizoen voor natuurbranden, waarbij de lucht vaak gevuld was met rook. Op bijzonder slechte dagen kreeg Stephen Jarvis, een afgestudeerde student in de Bay Area, last van hoofdpijn, ge\u00efrriteerde ogen, kortademigheid en zelfs pijn op de borst.<\/p>\n Hij merkte de effecten ook op bij de astmatische kat van zijn partner, Manolo. \u201cOp dagen dat de luchtkwaliteit slechter was, laaiden zijn symptomen op en kon hij moeilijk ademhalen\u201d, zei Jarvis.<\/p>\n Vorige week publiceerde Jarvis, nu assistent-professor aan de London School of Economics, een artikel waarin hij suggereerde dat de ademhalingsproblemen van Manolo niet eenmalig waren. Hij en zijn collega’s beoordeelden vijf jaar lang veterinaire gegevens uit heel Groot-Brittanni\u00eb, naast gegevens over de niveaus van fijn stof in de lucht, een van de belangrijkste verontreinigende stoffen in de rook van natuurbranden en een bekend gevaar voor de menselijke gezondheid.<\/p>\n Toen de luchtvervuiling toenam, nam ook het aantal veterinaire bezoeken voor katten en honden toe, ontdekten de onderzoekers. Als het land de luchtvervuiling onder de door de Wereldgezondheidsorganisatie aanbevolen drempel zou houden, zou dit tussen de 80.000 en 290.000 dierenartsbezoeken per jaar kunnen voorkomen, concludeerden ze. “Dat is een hoop angst en veel geld van tafel voor eigenaren van gezelschapsdieren,” zei Jarvis.<\/p>\n Het is een ontnuchterende bevinding, vooral gezien het feit dat klimaatverandering en toenemende bosbranden naar verwachting de luchtkwaliteit de komende decennia zullen verslechteren.<\/p>\n \u201cAls we nadenken over hoe we onszelf kunnen beschermen tegen ongezonde lucht, moeten we ook aan onze huisdieren en wilde dieren denken\u201d, zegt Olivia Sanderfoot, een ecoloog aan de Cornell University die de effecten van rook op wilde dieren bestudeert.<\/p>\n Het inademen van rook kan bij dieren een scala aan ademhalingsproblemen veroorzaken, waaronder hoesten en kortademigheid. Er zijn ook onderzoeken begonnen om de rook van natuurbranden in verband te brengen met andere gevolgen voor de gezondheid, waaronder ooginfecties en cellulaire stress bij honden en hartproblemen en bloedstolsels bij katten.<\/p>\n Vogels zijn bijzonder kwetsbaar omdat ze zeer effici\u00ebnte adempauzes zijn en meer zuurstof uit de lucht halen dan zoogdieren. Helaas, zegt Sanderfoot, betekent dit dat ze ook \u201chogere concentraties van al het vervelende spul\u201d in vervuilde lucht verwerken. \u201cZe zijn over het algemeen gevoeliger voor luchtvervuiling dan wij.\u201d<\/p>\n Zware lasten<\/strong><\/p>\n Katten en honden, die de neiging hebben veel tijd op of nabij de grond door te brengen, kunnen een verhoogd risico lopen op andere chemische verontreinigingen. Vergeleken met mensen zijn ze mogelijk meer blootgesteld aan kankerverwekkende chemicali\u00ebn die worden gebruikt bij gazononderhoud of aan zware metalen, zoals lood, die zich vaak ophopen in huisstof.<\/p>\n Toen in 2014 lood in het drinkwater in Flint, Michigan begon te lekken, was er reden om aan te nemen dat huisdieren bijzonder kwetsbaar waren. In tegenstelling tot mensen leven huisdieren gewoonlijk \u201cvolledig\u201d van kraanwater, zegt John Buchweitz, een veterinair toxicoloog aan de Michigan State University.<\/p>\n Nadat Buchweitz en zijn collega’s screeningsklinieken voor lokale honden hadden opgezet, vonden ze verschillende dieren waarvan de resultaten ‘extreem zorgwekkend’ waren, waaronder drie Australische herders die allemaal in hetzelfde huishouden woonden. De honden waren aan het afvallen en gedroegen zich vreemd, en alle drie hadden een verhoogd loodgehalte in hun bloed.<\/p>\n Buchweitz was gealarmeerd; hij wist dat het gezin dat daar woonde ook jonge kinderen had. “Ik heb persoonlijk contact opgenomen, contact opgenomen met de gezondheidsafdeling en gezegd: ‘Dit huis moet worden onderzocht'”, herinnert hij zich. Ambtenaren constateerden vervolgens dat het drinkwater in de woning voldoende lood bevatte om een \u200b\u200bduidelijk gevaar voor mens en dier te vormen.<\/p>\n Bekende onbekenden<\/strong><\/p>\n Hoewel een chemische lekkage, natuurbrand of watercrisis een acuut, onmiddellijk gezondheidsrisico met zich mee kan brengen, zijn veel gevaren voor de gezondheid voor het milieu moeilijker te identificeren: verhoogt regelmatige, lage blootstelling aan een bepaalde verontreinigende stof bijvoorbeeld iemands levenslange risico op kanker?<\/p>\n Huisdieren leven korter dan mensen en leven vaker op \u00e9\u00e9n geografische locatie, waardoor het voor wetenschappers gemakkelijker wordt om enkele van deze subtiele effecten te ontdekken. Bovendien helpt de toewijding van eigenaren van gezelschapsdieren het verzamelen van gegevens te vergemakkelijken, aldus experts.<\/p>\n \u201cMensen maken zich zorgen om hun huisdieren\u201d, zegt Karlsson, die leiding geeft aan Darwin’s Dogs, een groot gemeenschapswetenschappelijk project dat tot doel heeft de genetische en omgevingsfactoren te identificeren die bijdragen aan de gezondheid en het gedrag van honden. “En als wetenschapper is dat een kans. Want als mensen zich daar zorgen over maken, dan gaan ze ons helpen met het werk.”<\/p>\n Tienduizenden Amerikaanse hondenbezitters hebben hun huisdieren ingeschreven voor Darwin’s Dogs en soortgelijke initiatieven, waaronder het Dog Aging Project en de Golden Retriever Lifetime Study. Deze projecten verzamelen onder meer informatie over de dagelijkse blootstelling van sommige van deze honden aan chemicali\u00ebn, meten de niveaus van herbiciden in hun urine, versturen chemisch absorberende siliconen hondenpenningen en vragen eigenaren om monsters van het drinkwater van hun honden in te dienen.<\/p>\n Voor Ruple, die leiding gaf aan de proefstudies van het Dog Aging Project met siliconen tags en drinkwater, leken de eigenaren meer bereid om mee te doen dan ze zouden zijn geweest in onderzoek naar hun eigen risico’s voor de gezondheid. \u201cIk denk dat mensen op dit moment nogal wantrouwig staan \u200b\u200btegenover de wetenschap,\u201d zei ze. \u201cMaar hun liefde voor hun honden overstijgt elk wantrouwen dat ze hebben.\u201d<\/p>\n En de honden kunnen op hun beurt iets teruggeven, waardoor wetenschappers chemicali\u00ebn kunnen identificeren die zowel mensen als dieren in gevaar brengen. Ruple merkte op dat het woord \u2018schildwacht\u2019 immers verwijst naar iemand wiens taak het is om de wacht te houden. \u201cDaar hebben we altijd honden voor gebruikt,\u201d zei ze. \u201cBewakers van ons vee, bewakers van onze familie, bewakers van onze huizen.\u201d<\/p>\n En in een giftige wereld misschien wel de bewakers van onze gezondheid.<\/p>\n Dit artikel verscheen oorspronkelijk in The New York Times.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Op een ijskoude februarinacht in 2023 ontspoorde een goederentrein met giftige chemicali\u00ebn in Oost-Palestina, Ohio. Dagenlang stroomde de gevaarlijke inhoud van de trein in de omringende grond, water en lucht. Het was een catastrofe voor het milieu en de volksgezondheid, en er worden inspanningen geleverd om de gezondheidseffecten op de lange termijn voor de bevolking …<\/p>\n","protected":false},"author":41,"featured_media":132926,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[148],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/132925"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/41"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=132925"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/132925\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/132926"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=132925"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=132925"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=132925"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}