niet<\/em> binnendringen in het leven van hun kinderen. De ouders zullen controleren of hun kinderen niet rijden of in de klas zitten voordat ze worden gebeld, terwijl anderen zullen bevestigen dat ze na een lange rit hun bestemming hebben bereikt.\n <\/p>\n\n
Sarah Gallagher Trombley, een voormalig Snapchat-directeur die Digital Mom Media in 2023 oprichtte, zegt dat ze niet verbaasd is dat ouders en hun jonge volwassen kinderen het moeilijk vinden om te ontkoppelen, vooral nadat de Covid-19-pandemie iedereen dichter bij elkaar heeft gebracht.\n <\/p>\n
\n
\u201cHet is niet allemaal slecht\u201d, zei ze tegen CNN. “Veel heeft te maken met de aard van de kinderen en de aard van het ouderschap. Ik denk dat er genoeg kinderen zijn die het erg geruststellend vinden dat mama en papa nog steeds een beetje opletten, vooral als ze jou ook missen. Wetende dat je die digitale verbinding hebt door ruimte en tijd, vind ik een warm gevoel, vooral als je voor het eerst naar de universiteit gaat, is het desori\u00ebnterend.”\n <\/p>\n
\n
Natuurlijk hadden mijn ouders niet zoiets om op mij te letten tijdens de middelbare school begin jaren negentig in Hertfordshire, een uur ten noorden van Londen. Mijn moeder zei dat ze niet kon slapen totdat ze de boog van de koplampen van de auto over het plafond van haar slaapkamer had zien glijden.\n <\/p>\n
\n
Maar toen we eenmaal van huis waren gegaan om te gaan studeren, dacht ze er pas weer aan toen we aan het einde van het semester terug waren. Ze was het ermee eens dat wat ze niet wist, haar geen pijn kon doen.\n <\/p>\n
\n
Slechts \u00e9\u00e9n generatie later hebben we ongelooflijke technologie die zowel een zegen als een vloek is, hulpmiddelen die troost bieden, maar die onze zorgen net zo gemakkelijk kunnen vergroten. Veel van onze vrienden geven toe dat ze hun kinderen op de universiteit controleren, vaak om er zeker van te zijn dat ze niet in een ziekenhuis of politiebureau liggen. Het gebruik van een GPS-app geeft hen de gemoedsrust om zich ‘s nachts om te draaien en te slapen.\n <\/p>\n
\n
Maar soms weten we waar ze zich bevinden, met gevaar voor eigen risico. Hoe goed ga je slapen als je de app checkt en ontdekt dat ze zich 160 kilometer verderop, midden in het bos, bevinden?\n <\/p>\n
\n
Op een avond onthulde de app dat mijn zoons inderdaad midden in het bos waren, maar ook dat ze bij elkaar waren. Dus we verzekerden onszelf dat ze waarschijnlijk in orde waren. Maar wat zouden we hebben gedaan als ze alleen waren geweest? Of wat als we dochters hadden en geen zonen? De kans op een catastrofe is zo klein dat we het waarschijnlijk beter niet weten.\n <\/p>\n
\n
Als bezorgde of nieuwsgierige ouders kunnen we uiteindelijk onszelf straffen door onze kinderen te volgen.\n <\/p>\n
\n
Andrew Ducker is een oude studievriend uit het noorden van Engeland. Zijn jongvolwassen kinderen leiden nu een leven dat vergelijkbaar is met dat van ons destijds. Hij vertelde me dat zijn 23-jarige zoon, Ed, onlangs is afgestudeerd aan het Kings College in Londen en geniet van het leven van een jonge man in de stad. Ook al is hij vier jaar geleden verhuisd, zijn bezorgde moeder kan het niet laten om midden in de nacht zijn locatie te controleren, ook al is hij honderden kilometers verderop en kan ze er niet veel aan doen.\n <\/p>\n
\n
Dan is er nog de misleidende informatie waarmee we te kampen hebben: de geolocatietechnologie is niet altijd volledig accuraat of geruststellend. Een van de slaapzalen van mijn zoon kijkt uit op een snelweg met veertien rijstroken, en het lijkt erop dat hij niet altijd veilig in bed ligt. Ik heb geleerd de paniekimpuls te onderdrukken, omdat ik besef dat hij onmogelijk midden op de weg kan slapen.\n <\/p>\n
\n
Een andere vriend beschreef de paniek toen hij op een avond laat ontdekte dat de locatie van zijn dochter zich om \u00e9\u00e9n uur ‘s nachts midden op een vaag parkeerterrein in de binnenstad leek te bevinden, en dat deze niet bewoog. Zijn angst nam toe toen ze zijn telefoontjes niet beantwoordde.\n <\/p>\n
\n
Omdat hij in dezelfde stad woonde waar zij studeerde, kleedde hij zich aan en reed naar de locatie, ervan uitgaande dat ze per ongeluk haar telefoon had laten vallen. Maar hij kon haar en de telefoon niet vinden. Nog meer telefoontjes naar zijn dochter en haar vrienden bleven onbeantwoord totdat hij om twee uur ‘s nachts bij haar studentenvereniging aankwam, klaar om op de deur te bonzen. Pas toen nam iemand de telefoon op en bevestigde dat iedereen goed sliep in bed. Hij lacht er nu om, maar hij geeft toe dat het niet zijn mooiste uur was.\n <\/p>\n
\n
Deskundigen waarschuwen al lang voor de gevaren van het volgen van middelbare scholieren, met het argument dat dit de vertrouwensrelatie kan schaden, het kind een vals gevoel van veiligheid kan geven en de verantwoordelijkheid voor hun eigen daden kan verlichten. Gallagher Trombley, de oprichter van Digital Mom Media, maakt zich zorgen dat het helikopter-ouderschap en het constante toezicht op onze kinderen, al dan niet heimelijk, een hele generatie zouden hebben geschaad.\n <\/p>\n
\n
\u201cHebben we kinderen zo opgevoed dat het voor hen moeilijker is om echt onafhankelijk te zijn?\u201d vroeg ze zich af. \u201cIk maak me zorgen over het mislukken van de lancering.\u201d\n <\/p>\n
\n
Maar hoe verandert de dynamiek als ze zelf volwassen worden? Ik denk dat het afhangt van wat je doet met de informatie die je uit hun verblijfplaats haalt. Maar als je met een volwassen kind gaat praten over zijn bewegingen en levenskeuzes, moet je er rekening mee houden dat het geen 13 jaar meer is.\n <\/p>\n
\n
Grenzen stellen en respecteren is essentieel
\n<\/h2>\n
\n
Tracy Foster is medeoprichter en uitvoerend directeur van Screen Sanity, een non-profitorganisatie die gezinnen en gemeenschappen helpt bij het nastreven van digitale gezondheidszorg. Ze vertelde CNN dat de mogelijkheid om volwassen familieleden te volgen acceptabel kan zijn, op voorwaarde dat de grenzen gerespecteerd worden.\n <\/p>\n
\n
Foster deelde het voorbeeld van een 29-jarige die pas onlangs het toezicht op het ouderlijk toezicht doorsneed, en hun moeder was woedend. \u201cKun je je voorstellen dat je in een staat van toezicht leeft van je ouders, terwijl je geacht wordt volwassen te zijn?\u201d zei ze.\n <\/p>\n
\n
\u201cWe moedigen ouders aan om technologie op een rijgerichte manier te benaderen\u201d, aldus Foster. “Als ouder begin je op de bestuurdersstoel en je kinderen houden je in de gaten. Ze leren over snelheidslimieten, dan gaan ze op de passagiersstoel zitten en dan nemen ze de bestuurdersstoel over, en jij gaat naar hen toe om ze te trainen.\n <\/p>\n
\n
“Uiteindelijk rijden ze zelf, en zit je niet eens in de auto. Zo werkt autorijden en zo werkt de technologie, en de ouders moeten zich realiseren dat ze uit de auto stappen”, zei ze. \u201cDe moeder van deze 29-jarige besefte niet dat ze niet nog steeds de controle over haar kind had.\u201d\n <\/p>\n
\n
Op basis van mijn gesprekken met mijn oudervrienden denk ik dat sommige jongvolwassen kinderen ermee hebben ingestemd om in de digitale familiegroep te blijven omdat ze op hun ouders letten. De kinderen zijn misschien bezorgd om hun ouders, en niet andersom. In plaats van afstand te doen van hun verantwoordelijkheid, omarmden deze jongvolwassenen deze en gingen, hoe langzaam ook, over op hun toekomstige rol van de zorg voor ons.\n <\/p>\n
\n
Naarmate mijn generatie ouder wordt, zullen veel van onze kinderen ons uiteindelijk in de gaten houden. Als leden van de zogenaamde \u2018sandwichgeneratie\u2019 zijn mijn vrouw en ik al bekend met de zorg voor zowel onze kinderen als onze ouders.\n <\/p>\n
\n
Jennifer Rowland, die in Nashua, New Hampshire woont, heeft zich aangepast aan het feit dat haar dochter naar de universiteit gaat, terwijl haar vader leert leven als weduwnaar in Littleton, North Carolina. Rowland merkte dat ze ze allebei op haar telefoon volgde. Eerder dit semester realiseerde ze zich dat ze niet langer waarschuwingen kreeg over de bewegingen van haar vader, wat leidde tot haar ontdekking dat hij zich op de eerste hulp bevond.\n <\/p>\n
\n
\u2018O mijn god,\u2019 riep ze uit, en merkte op dat hij nu hersteld is van de hitte-uitputting. “Het zorgde gewoon voor een heel andere gebruikservaring (een GPS-app) die ik niet had verwacht.”\n <\/p>\n
\n
Ik denk dat ik ben gaan accepteren dat het kennen van de precieze locatie van mijn zoons hen niet echt veiliger maakt. Ze hebben ermee ingestemd dat we ze kunnen volgen, maar ik ben niet van plan ze op te roepen, waar ze ook zijn, op welk tijdstip dan ook. Misschien gaat het af en toe bekijken van een digitale kaart meer over het simpelweg willen voelen van hun nabijheid.\n <\/p>\n
\n
Ik heb die vreugde heel diep ervaren tijdens de zomer, toen de GPS-app mij een melding ‘riskant rijgedrag’ pingde terwijl ik op kantoor aan het werk was. Het rapport trof me als een klap toen het een recente reis schetste met snelle acceleratie, agressief remmen en een reeks roekeloze en schijnbaar onwaarschijnlijke bochten van 180 graden. Mijn scherm leek op een kleurboek van een peuter die stero\u00efden gebruikte, en ik keek verbijsterd toe hoe het kleurpotlood heen en weer veegde en een schijnbaar gevaarlijke rit uitbeeldde.\n <\/p>\n
\n
Maar er leek iets niet helemaal goed. Bij nadere inspectie zag ik geen wegen op de kaart. Toen drong het tot me door dat hij op een jetski op een meer reed, en mijn schrik maakte plaats voor vreugde. Hij moet de tijd van zijn leven hebben gehad, en het enige wat ik kon doen was glimlachen. Ik was niet op het water, maar ik voelde een intense verbondenheid met hem, alsof ik deelnam aan zijn zorgeloze vreugde.\n <\/p>\n
\n
Ik heb zeker niet de behoefte om naar mijn jongens te snuffelen. Ik respecteer hun recht om een \u200b\u200bonafhankelijk leven te leiden, en ik vertrouw er impliciet op dat ze goede beslissingen zullen nemen. Maar als ouder die de afgelopen achttien jaar elke dag op zijn welzijn heeft gelet, moet ik toegeven dat het moeilijk was om dit van de ene op de andere dag los te laten. Ik vond het hartverwarmend om te zien dat ze zich over de campus bewogen en hun nieuwe wereld ontdekten.\n <\/p>\n
\n
Mijn zoons zijn nu twee maanden weg en ik controleer hun locaties zelden meer. Ik ben tot de conclusie gekomen dat welke impuls ik ook heb gehad om hun verblijfplaats te controleren, deel uitmaakte van het scheidingsproces, en dat ik ze zachtjes losliet terwijl we ons aanpasten aan ons nieuwe leven zonder elkaar.\n <\/p>\n
\n
Don Riddell is presentator en correspondent voor CNN’s World Sport.\n<\/p>\n
\n
Laat je inspireren door een wekelijkse samenvatting over goed leven, eenvoudig gemaakt. Meld u aan voor CNN’s Life, But Better-nieuwsbrief<\/a> voor informatie en hulpmiddelen die zijn ontworpen om uw welzijn te verbeteren.\n<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ik zie mijn tweelingzonen naar Florida rijden, zuidwaarts op de I-85 richting Panama City Beach. Ik weet zeker dat ze Newnan Towing Services en de Canongate 1 Golf Club niet zullen hebben opgemerkt die langs het raam flitsen terwijl ze door Coweta County, Georgia rijden, maar ik kan het allemaal zien op mijn smartphone, waarbij …<\/p>\n","protected":false},"author":38,"featured_media":133455,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[155],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/133454"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/38"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=133454"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/133454\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/133455"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=133454"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=133454"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=133454"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}