{"id":134118,"date":"2025-10-24T13:29:34","date_gmt":"2025-10-24T13:29:34","guid":{"rendered":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/abu-dhabi-hoe-palestijnse-vrouwen-erfgoed-behouden-en-hoop-weerspiegelen-via-kunst\/"},"modified":"2025-10-24T13:29:34","modified_gmt":"2025-10-24T13:29:34","slug":"abu-dhabi-hoe-palestijnse-vrouwen-erfgoed-behouden-en-hoop-weerspiegelen-via-kunst","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/abu-dhabi-hoe-palestijnse-vrouwen-erfgoed-behouden-en-hoop-weerspiegelen-via-kunst\/","title":{"rendered":"Abu Dhabi: Hoe Palestijnse vrouwen erfgoed behouden en hoop weerspiegelen via kunst"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n
\"\"<\/div>\n

Met hun penseelstreken hebben kunstenaars al eeuwenlang emoties vastgelegd en de geschiedenis vastgelegd. Tijdens het uitbreken van de oorlog waren kunstenaars in Palestina is doorgegaan met het vertellen van visuele verhalen<\/a> als daden van verzet en als bewakers van cultuur en herinnering.<\/p>\n

‘Awaiting’, een opvallende olieverf op doek, van de in Ramallah gevestigde kunstenaar Rania Amodi toont het portret van een vrouw die achter een waslijn staat en uitkijkt over de velden, hopend op de veilige aankomst van haar man, terwijl ze sterk blijft naast haar bange kind. Ze houdt een stukje Keffiyeh vast en droogt aan de lijn. De zwart-witte Keffiyeh met duidelijk patroon, gedragen door Palestijnse boeren en bedoe\u00efenen, is een sterk symbool van verzet geworden. Door haar suggestieve kunst legt Amodi authentieke persoonlijke en collectieve verhalen in het conflictgebied vast.<\/p>\n

Blijf op de hoogte van het laatste nieuws. Volg KT op WhatsApp-kanalen.<\/a><\/strong><\/p>\n

‘Awaiting’, maakt deel uit van een groepstentoonstelling van vier Palestijnse vrouwelijke kunstenaars <\/a>momenteel te zien in de Artbooth Gallery, Abu Dhabi. De tentoonstelling, getiteld \u2013 Heritage, Memory and the Body, samengesteld door Rula Dughman, oprichter van Bab idDeir Gallery in Bethlehem, belicht identiteit, ontheemding en de blijvende kracht van de vrouwelijke vorm. \u201cKunst is een belangrijk archief- en documentatiemateriaal geworden voor het Palestijnse verhaal\u201d, zegt Dughman. \u201cKunstenaars brengen het Palestijnse verhaal nieuw leven in en vertellen het opnieuw via hun kunstwerken.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

De tentoonstelling, met werken van Marwa Alnajjar, Fatima Abu Rumi, Rania Amodi en Dena Mattar, is te zien tot 31 oktober. Fatima Abu Rumi schildert zelfportretten tegen de achtergrond van levendige tapijten uit het Midden-Oosten, ontworpen met ingewikkelde geometrische en bloempatronen. Een van haar krachtige kunstwerken, onderdeel van de huidige tentoonstelling, toont een vrouw, die het gewicht van opgerolde tapijten balanceert en op haar hoofd draagt. \u201cIk kies mijn onderwerpen ge\u00efnspireerd door mijn visuele wereld, mijn historische en persoonlijke omgeving om ze te benadrukken en op de kaart van de hedendaagse kunstgeschiedenis te plaatsen\u201d, legt Rumi uit. De kunstenaar, die in Tamra, Galilea in het noordoosten van Isra\u00ebl woont, behandelt het beeld van de Arabische samenleving vanuit een kritisch perspectief, waarbij de nadruk ligt op het geven van een stem aan vrouwen en tegelijkertijd de rijke culturele erfenis van de regio presenteert. “De Palestijnse vrouw vormt de kern van mijn werk. De last die ik alleen wil dragen. Ik kom niet volledig in opstand tegen de normen, maar ik ben er tegen om me eraan te onderwerpen wanneer ze mij beperken of mijn waardigheid en menselijkheid belemmeren. Het tapijt is een symbool van een Palestina-huis en daarmee combineer ik het idee van een nieuwe leiderschapsrol voor vrouwen.”<\/p>\n

V\u00f3\u00f3r 1948 was de Jaffa Orange een veelgevraagd fruit uit de regio, een lichtend symbool van het agrarische succes van het land. Het werd op grote schaal ge\u00ebxporteerd. Maar de oorlog van 1948 leidde tot de verdrijving van duizenden Palestijnen van hun voorouderlijke boerderijen en hun weelderige sinaasappelboomgaarden. Ge\u00efnspireerd door archieffoto’s cre\u00eberde kunstenaar Marwa Alnajjar met haar kunst sc\u00e8nes van Palestijnse mannen, vrouwen en gezinnen die de sinaasappelen verzamelden. \u201cDoor deze sc\u00e8nes te schilderen eer ik de nagedachtenis van generaties die deze tijden hebben meegemaakt, inclusief mijn eigen familie\u201d, vertelt Alnajjar, wiens olieverf op doeken zijn versierd met bladgoud en zilver. De tentoonstelling toont ook haar veelkleurige portretten van Palestijnse vrouwen, gelaagd met ingewikkelde details en unieke kledingpatronen. Op een van haar schilderijen dragen twee Palestijnse vrouwen, zittend onder een granaatappelboom, een lange Thobe met handgemaakt Tatreez-borduurwerk, een ambacht dat door generaties Palestijnse vrouwen is geperfectioneerd en doorgegeven. Het kruissteekpatroon op deze lange kledingstukken toont druiventrossen, veren, anjers en korenaren. Alnajjar zegt: “Elk doek vertegenwoordigt de verhalen van mijn familie en mijn volkeren, hun momenten van vreugde, verlies en veerkracht. Ik schilder met lagen kleuren, goud en zilver die rijkdom en hoop weerspiegelen en mensen ook informeren over de schoonheid en het uithoudingsvermogen van onze cultuur.” <\/p>\n

Zelfs toen de wereld getuige was van dite onlangs een wapenstilstand afgekondigd,<\/a> de twee jaar durende duur heeft tientallen mensen met zichtbare en onzichtbare littekens achtergelaten. Gedurende deze tijd namen verschillende kunstenaars in Gaza de rol op zich van journalisten die het dagelijks leven documenteerden met kleuren en penselen. “Ondanks het feit dat ze wisten dat ze hun leven riskeerden, zijn deze kunstenaars doorgegaan met schilderen. Digitalisering en sociale media hebben ook enorm geholpen bij het verspreiden van het bereik van de kunstwerken bij het cre\u00ebren van bewustzijn en steun voor de Palestijnse zaak wereldwijd”, vertelt Dughman, wiens galerij in het hart van Bethlehem de vlam brandend heeft gehouden voor de lokale kunstgemeenschap.<\/p>\n

Kunstenaar Dena Mattar verloor in die periode verschillende familieleden, haar huis, haar atelier en een grote collectie van haar schilderijen. Uit angst voor haar leven en voor de veiligheid van haar kinderen is ze onlangs naar de VAE verhuisd. \u201cIk hou ervan om de Palestijnse vrouw te portretteren en aspecten van haar dagelijks leven te laten zien, en haar lijden en hoop op een betere toekomst over te brengen\u201d, onthult Mattar.<\/p>\n

In haar kunstwerken verwerkt ze talloze culturele elementen, patronen en kleuren, elk een metafoor voor het leven dat ze achterliet. Ook in haar portretten staat de vrouwelijke figuur centraal, altijd getooid in levendige, traditionele outfits, die doen denken aan die van haar eigen grootmoeder, vaak omgeven door een dorpsgezicht met motieven, ge\u00efnspireerd door de Palestijnse natuur.<\/p>\n

Terwijl Mattar de moeilijke beslissing nam om naar de VAE te verhuizen, houdt Amodi, een andere deelnemende kunstenaar, dapper stand in Ramallah. Door haar kunst, zegt ze, cre\u00ebert ze een ruimte voor empathie en dialoog, waarbij ze deze combineert met de compassie van een vrouwelijk perspectief. \u201cKunst hier in Ramallah is deels een uitlaatklep voor wat er gebeurt, waardoor we de angst en verwachting waarmee we elke dag leven kunnen kalmeren\u201d, vertelt Amodi. Ze steunt ook sterk de rol van vrouwen bij het verheffen van de gevolgen van een oorlog. “Vandaag geloof ik dat de vrouwelijke stem duidelijker is en deze keer zullen ze de echte verandering inluiden, omdat vrouwen eerder geneigd zijn hun zwakheden te erkennen en de waarheid over te brengen. Een vrouw koestert de geest van genezing omdat zij de beschermer is van haar huis en haar kinderen. We hoeven onze wonden niet te bedekken, we hebben werk nodig om ze te genezen”, bevestigt ze. <\/p>\n

wknd@khaleejtimes.com<\/em><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Met hun penseelstreken hebben kunstenaars al eeuwenlang emoties vastgelegd en de geschiedenis vastgelegd. Tijdens het uitbreken van de oorlog waren kunstenaars in Palestina is doorgegaan met het vertellen van visuele verhalen als daden van verzet en als bewakers van cultuur en herinnering. ‘Awaiting’, een opvallende olieverf op doek, van de in Ramallah gevestigde kunstenaar Rania …<\/p>\n","protected":false},"author":41,"featured_media":134119,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[148],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/134118"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/41"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=134118"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/134118\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/134119"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=134118"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=134118"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=134118"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}