<\/p>\n
Daar stond je vast niet bij stil: dat Nederland honderden bergen heeft. Mountainbikers fietsen over de Col du Vam<\/em> in Drenthe en nabij Rotterdam, aan de Rotte in het Hoge Bergse Bos, glijden ski\u00ebrs van een flank af. Die \u2018bergen\u2019 rezen omhoog in de jaren zestig en zeventig toen mensen nog niet wisten wat ze met hun grote verzamelingen afval aan moesten en ze het simpelweg op een hoop gooiden , Een bijproduct van de consumptiemaatschappij.<\/p>\n In Nederland groeit het aantal afvalbergen niet meer en op de meeste bestaande wordt geen afval meer gestort. In tegenstelling tot in bijvoorbeeld Argentini\u00eb of India, geldt in Europa en Noord-Amerika al decennialang een strenger afvalbeleid. Vuilnisbelten zijn nu de allerlaatste plek waar afval naartoe mag. Liever hergebruiken we afval, of verbranden we het. Nederland heeft nu nog enkele tientallen afvalbergen in gebruik als stortplaats. De overige \u2013 gesloten \u2013 afvalbergen liggen nu als puisten in het landschap verstopt onder een dekentje van skimatten, of onder een tapijt van gras en bomen. De meeste afvalbergrecreanten staan er vermoedelijk niet eens bij stil wat voor dampend mengsel zich op dat moment onder hen bevindt. <\/p>\n Voor wie zich bezighoudt met het klimaat, zijn zowel de actieve als de gesloten stortplaatsen wereldwijd juist interessant. Bacteri\u00ebn die voedsel, papier en hout afbreken, stoten methaan (CH4<\/sub>) uit. Een kilo van dat gas heeft in de eerste twintig jaar na uitstoot een 87 keer groter effect op de opwarming van de aarde dan een kilo CO2<\/sub>. Wereldwijd heeft de methaanuitstoot, uit onder meer afvalbergen en veeteelt, sinds de industri\u00eble revolutie tot ongeveer 0,5 graden Celsius opwarming geleid.\u00a0Zelfs uit afgedekte stortplaatsen ontsnapt nog methaan, via kleine openingen in de grond. Tegelijkertijd kan methaan uit afvalbergen een bron zijn voor groene energie. Wat voor de \u00e9\u00e9n een stinkende afvalberg is, is voor de ander een kans om klimaatverandering tegen te gaan.<\/p>\n Dat is niets nieuws. Al sinds eind vorige eeuw wordt in Europa met een soort stofzuigers methaan uit vuilnisbergen gezogen. Soms wordt het afgefakkeld, waarbij het methaan wordt omgezet in CO2<\/sub>, dat op korte termijn dus minder schadelijk is. Op plekken waar veel methaan wordt afgevangen, gaat het naar een installatie waarin het wordt omgezet in groene energie. Op die manier kunnen afvalbergbeheerders nog wat verdienen aan het afvangen. In Nederland leveren stortplaatsen zo\u2019n 16 gigawattuur (GWh) elektriciteit en 37 GWh groen gas per jaar op, schreef nieuwssite Energeia<\/a>. <\/p>\n Hoe kan het afvangen van methaan effici\u00ebnter? Die vraag leeft nu onder bedrijven, wetenschappers en overheden. Door ineffici\u00ebnte afvangsystemen en ontbrekend afvalbeleid in veel landen zijn vuilnisbelten nog steeds goed voor ongeveer 20 procent van de totale door de mens veroorzaakte methaanuitstoot. Afvalbergen zijn daarmee de derde belangrijkste oorzaak van menselijke methaanuitstoot.<\/p>\n De Amsterdamse start-up Hydryx, met roots in Delft, houdt zich bezig met die vraag. Vorige maand haalde het bedrijf 2,5 miljoen euro op bij investeerders. De elf jonge ondernemers willen hun sensoren en computermodellen die het afvangen van methaan uit afvalbergen effici\u00ebnter moeten maken, op de markt gaan brengen.<\/p>\n Afvalbergen zijn de derde belangrijkste oorzaak van menselijke methaanuitstoot<\/p>\nEffici\u00ebnter afvangen<\/h2>\n
\n