<\/p>\n
\n +A<\/span> Bagdad vandaag – Bagdad<\/b><\/p>\n Sinds de goedkeuring van de Iraakse grondwet in 2005 is het olie- en gasdossier een van de meest gevoelige en complexe dossiers gebleven in de relatie tussen Bagdad en Erbil, en tussen de federale overheid en de producerende provincies in het algemeen. De olierijkdom, die de ruggengraat van de staatsfinanci\u00ebn vormt, wordt tot op de dag van vandaag beheerd door een mengeling van oude wetten, ministeri\u00eble besluiten en tijdelijke politieke overeenkomsten, bij gebrek aan een moderne federale wet die deze sector reguleert in overeenstemming met wat is bepaald in de grondwettelijke artikelen over olie- en gasbeheer. Dit wetgevingsvacu\u00fcm bleef niet slechts een juridische maas in de wet, maar veranderde in de loop der jaren in een permanente bron van spanningen, en een van de grootste toegangspoorten tot politieke en financi\u00eble geschillen in het land.<\/p>\n In de loop van de opeenvolgende regeringen zijn er tientallen pogingen ondernomen om de olie- en gaswet goed te keuren, en zijn er meerdere ontwerpen opgesteld die het onderwerp waren van moeizame onderhandelingen tussen Bagdad en Erbil, en tussen de sjiitische, soennitische en Koerdische strijdkrachten, maar geen van hen bereikte de laatste stemmingsfase in het Huis van Afgevaardigden, vanwege tegenstrijdige visies over bevoegdheden, de methode voor het beheer van velden, exportmechanismen en het delen van inkomsten. Telkens wanneer de crisis tussen het centrum en de regio escaleert, of de kwesties van oliecontracten in de regio en de gouvernementen ter sprake komen, keert de wet terug naar de voorgrond als de \u2018uitgestelde oplossing\u2019 die iedereen retorisch heeft, maar niemand tot het einde doorzet.<\/p>\n De kern van het geschil draait al jaren rond twee grote vragen: wie heeft de uiteindelijke beslissing over het beheer van de olierijkdom? Hoe worden de inkomsten verdeeld tussen de federale overheid, de regionale overheid en de productieve gouvernementen? De Koerdische strijdkrachten zijn van mening dat de grondwet de regio\u2019s een duidelijke marge gaf bij het beheren van nieuwe terreinen en bij het sluiten van contracten, en dat de afwezigheid van de wet Bagdad in staat stelde de begroting en het oliedossier te gebruiken als politieke en financi\u00eble drukkaart op Erbil bij elke crisis.<\/p>\n Aan de andere kant houden de krachten in Bagdad vast aan een visie die het verenigen van contract-, marketing- en exportbeslissingen beschouwt als een soevereine en economische noodzaak, en dat het openlaten van de deur voor individuele afspraken de eenheid van het oliebeleid van de staat bedreigt en \u2018parallelle economie\u00ebn\u2019 cre\u00ebert ten koste van de staatskas. Dit debat blijft niet theoretisch; Het werd ter plekke vertaald op prominente stations, waaronder de vorming van het Ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen in de regio Koerdistan, het sluiten van contracten met internationale bedrijven los van de federale overheid, het herhaaldelijk beroep doen op het Federaal Hooggerechtshof om geschillen op te lossen, en het verkrijgen van beslissingen die een aantal van de fundamenten waarop de contracten van de regio waren gebaseerd ongeldig maakten, en de export van olie op zichzelf vanuit Bagdad als een schending van de grondwet beschouwde.<\/p>\n Deze besluiten herstelden het juridische machtsevenwicht ten gunste van het centrum, maar in de praktijk werd het dossier niet afgesloten. In plaats daarvan maakten ze de behoefte aan een alomvattende federale wet urgenter, zodat elke partij niet doorgaat met het interpreteren van constitutionele teksten in overeenstemming met haar belangen, of zich blijft verlaten op rechterlijke en selectieve beslissingen om het geschil met de andere partij op te lossen.<\/p>\n Naast de federaal-Koerdische dimensie is er een interne dimensie die niet minder belangrijk is binnen de productieve gouvernementen zelf, vooral in Basra en de zuidelijke gouvernementen. Deze gouvernementen zijn van mening dat het beheer van het olie- en gasdossier al tientallen jaren geconcentreerd is in federale instellingen in Bagdad, terwijl de productiegebieden lijden onder verslechterende diensten, zwakke infrastructuur en hoge werkloosheidscijfers.<\/p>\n Daarom kwamen er herhaalde eisen naar voren om provinciale overheden een grotere rol te geven bij de planning, het beheer en het toezicht, om een \u200b\u200beerlijke verdeling van de inkomsten te garanderen, en om de beslissing niet te beperken tot \u2018beperkte joints\u2019 binnen ministeries en federale instanties die de bevoegdheid hebben om contracten af \u200b\u200bte sluiten en geld uit te geven zonder voldoende transparantie. Dit gevoel van marginalisering was aanwezig bij de protesten in Basra en andere gebieden, waar de slogan \u201cWaar is onze olie?\u201d Om uitdrukking te geven aan een diepe kloof tussen rijkdom op papier en de levende realiteit op het terrein.<\/p>\n In deze context kwam het huidige regeringskabinet onder leiding van Muhammad Shiaa Al-Sudani met expliciete beloften om de kwestie aan te pakken. In de politieke verzoeningen en overeenkomsten die aan de regeringsvorming voorafgingen werd gesproken over het opnemen van de olie- en gaswet in het regeringsprogramma, met de belofte om binnen een bepaalde termijn aan de voltooiing ervan te werken, en dit werd bevestigd in het door de Tweede Kamer goedgekeurde programma.<\/p>\n Later kende de relatie tussen de federale overheid en de regionale overheid verschillende onderhandelingsrondes, die resulteerden in overeenstemming over enkele algemene principes met betrekking tot veldbeheer en olie-export via het SOMO-bedrijf, en mechanismen voor het betalen van financi\u00eble contributies. Al deze afspraken bleven echter afhankelijk van de afwezigheid van een wet die ze omzet in een bindende verbintenis die niet verandert als de omstandigheden of regeringen veranderen.<\/p>\n Naarmate de tijd verstreek tijdens het leven van de regering zonder dat de kwestie wetgevend werd opgelost, namen de vragen toe over de redenen voor de belemmering, en over de vraag of de wet nog steeds een politiek onderhandelingskaart was, in plaats van een urgent wetgevend en economisch recht.<\/p>\n Te midden van deze achtergronden zei een expert op het gebied van olie, Dr. Kovind Sherwani, dat de eis om de olie- en gaswet in te voeren niet langer beperkt is tot \u00e9\u00e9n partij of een specifiek onderdeel.<\/p>\n Sherwani zei in een speciale verklaring voor Baghdad Today dat \u201cde eis om de olie- en gaswet in te voeren niet alleen beperkt is tot de Koerdische strijdkrachten, maar dat andere politieke krachten eraan deelnemen, omdat deze wet een algemeen nationaal belang vertegenwoordigt voor alle Irakezen, bijdraagt \u200b\u200baan een rationeel beheer van de oliesector, vele deuren sluit voor corruptie en het monopolie van besluitvorming en macht in handen van beperkte delen van de staat verhindert.\u201d<\/p>\n Hij legde uit dat de olie- en gaswet \u201cde verdeling van bevoegdheden, rechten en plichten tussen alle partijen die betrokken zijn bij de olie-industrie, inclusief de federale overheid, regio\u2019s en producerende gouvernementen, moet reguleren op een manier die een duidelijk en eerlijk partnerschap bij het beheer van deze vitale sector garandeert\u201d, waarbij hij opmerkte dat de afwezigheid van deze wet het veld openlaat voor tegenstrijdige interpretaties van de constitutionele teksten, en voor uiteenlopende besluiten en jurisprudentie in Bagdad, Erbil en de gouvernementen, die uiteindelijk een weerspiegeling zijn van de stabiliteit van de politiek. Olie en het vertrouwen van burgers in staatsinstellingen.<\/p>\n Sherwani wijst erop dat: “In het huidige kabinet onder leiding van de heer Muhammad Shiaa Al-Sudani er een politiek akkoord bestond tussen de verschillende krachten, en dat de olie- en gaswet was opgenomen in het regeringsprogramma, en dat het Huis van Afgevaardigden het heeft goedgekeurd. Er werd gehoopt dat deze binnen de eerste zes maanden van het bestaan \u200b\u200bvan de regering in wetgeving zou worden omgezet, maar dat is nog niet bereikt, ondanks de grote afspraken die tussen de federale regering en de regionale regering hebben plaatsgevonden over de bepalingen en het ontwerp van de wet.”<\/p>\n Hij is van mening dat het voortzetten van het uitstellen van de oplossing van dit dossier \u201cde geschillen tussen Bagdad en Erbil openhoudt, het beheer van de olierijkdom kwetsbaar maakt voor politieke interpretaties en interpretaties, in plaats van onderworpen te zijn aan een duidelijke wet die iedereen bindt, en het vertrouwen van de burgers vergroot dat de olie-inkomsten in hun voordeel worden beheerd en niet in het voordeel van smalle netwerken van begunstigden.\u201d<\/p>\n Door de belemmering van de wetgeving en de druk van de economische realiteit wordt het dossier inzake de olie- en gaswetgeving steeds complexer. Werkmaatschappijen hebben een stabiel juridisch klimaat nodig om langetermijninvesteringen te kunnen plannen, toezichthouders waarschuwen voor de gevaren van meerdere beslissingscentra, en de politieke krachten zelf zijn tot het besef gekomen dat het in behandeling laten van het dossier elke partij de mogelijkheid geeft om het als onderhandelingstroef te gebruiken bij elk nieuw recht.<\/p>\n Onder deze partijen springt de interpretatie van deskundigen als Sherwani in het oog, die bevestigt dat het verwijderen van de wet van de categorie van \u2018onderhandelingskaart\u2019 naar de categorie van \u2018algemeen nationaal belang\u2019 een eerste stap kan zijn in het terugdringen van de conflictgebieden en het cre\u00ebren van een bindend raamwerk voor het beheer van de rijkdom waarop de gehele Iraakse staat is gebaseerd.<\/p>\n Verslag: Redacteur van de afdeling Economische Zaken in Bagdad Today<\/b><\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" +A -A Bagdad vandaag – Bagdad Sinds de goedkeuring van de Iraakse grondwet in 2005 is het olie- en gasdossier een van de meest gevoelige en complexe dossiers gebleven in de relatie tussen Bagdad en Erbil, en tussen de federale overheid en de producerende provincies in het algemeen. De olierijkdom, die de ruggengraat van de …<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":138552,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[146],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/138551"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=138551"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/138551\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/138552"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=138551"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=138551"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=138551"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n -A<\/span>\n <\/p>\nWie beslist over de olierijkdom en wie krijgt zijn deel?<\/h2>\n
Productieve provincies… rijkdom op papier en diensten ter plaatse afwezig<\/h2>\n
De Soedanese regering en de uitgestelde beloften om de wet in wetgeving vast te stellen<\/h2>\n
Sherwani: De olie- en gaswet is een nationaal belang, geen Koerdisch adres<\/h2>\n
Een opgeschorte wet en openlijke geschillen tussen Bagdad en Erbil<\/h2>\n
Tussen het nationale belang en de politieke onderhandelingschip<\/h2>\n