Er is een groot verschil tussen te weinig slapen en slecht slapen. Die twee worden vaak verward. Te weinig slapen is dikwijls een keuze.<\/q><\/aside>\nNederland in staartgroep<\/h2>\n
Internationaal gezien neemt de Nederlander genoeg tijd om te slapen. \u201eDat doen we goed, maar de kwaliteit van onze slaap is beroerd. In Europa bungelen we in de staartgroep. Mondiaal gezien is het in sommige landen nog erger. Ik sprak onlangs een collega uit Singapore. Daar slaapt bijna niemand meer dan zes uur. Presteren gaat boven alles.\u201d<\/p>\n
De slaapprofessor vervolgt: \u201eOok in de Verenigde Staten beknibbelen mensen dusdanig op hun slaap dat vijf uur als normaal wordt beschouwd. In Japan is het gewoon dat je je kinderen om elf uur \u2019s avonds van de cr\u00e8che haalt. \u2019s Morgens breng je hen weer, daarna zit je anderhalf uur in de trein naar werk. In de metro sukkelen veel mensen in slaap. Die pakken er zo een half uurtje bij.<\/p>\n
Uit ons onderzoek blijkt dat in ons land veel mensen \u00e9cht slecht slapen. Er is een groot verschil tussen te weinig slapen en slecht slapen. Die twee worden vaak verward. Te weinig slapen is dikwijls een keuze. Je knokt voor je carri\u00e8re en het is, vind je, nodig om pas om 01.00 uur naar bed te gaan en om 06.00 uur op te staan. Een slapeloze is iemand die keurig om 23.00 uur naar bed gaat, om 07.00 uur opstaat, acht uur in bed heeft gelegen, maar een brakke nacht heeft beleefd. Steeds maar wakker liggen, tobben, malen over dingen\u2026<\/p>\n
Vaak wordt gedacht dat slecht slapen tussen de oren zit. Mensen die ermee kampen worden niet erg serieus genomen. \u2018Ah joh, ik heb ook weleens een slechte nacht\u2019, horen ze thuis en op het werk. Maar je zegt ook niet tegen iemand met een depressie: \u2018Ach, ik ben ook weleens een dagje verdrietig\u2019.\u201d<\/p>\n
Perfectionisten<\/h2>\n
\u201eHelaas, een slapeloze wordt gezien als een beetje een klager en een halve neuroot. \u2018Laten we er maar niet te veel aandacht aan besteden\u2019, die sfeer. Een enorme miskenning. Als een slapeloze zou toegeven aan zijn gevoel, zit hij misschien 60 dagen per jaar ernstig vermoeid thuis. Onder slapelozen, merk ik in de praktijk, zitten veel perfectionisten. Toegewijde mensen, trouw aan de baas. Ironisch genoeg wordt het probleem daardoor niet goed zichtbaar.<\/p>\n
In de zorg en in de politiek blijft het angstvallig stil \u2013 alsof slapeloosheid niet bestaat. Totdat slapeloosheid overgaat in depressie, angst of posttraumatische stress. Pas dan kan iemand op de wachtlijst voor betaalde zorg. Wat zouden we een hoop ellende kunnen voorkomen door bij slapeloosheid te beginnen!<\/p>\n
Uit onderzoek in het slaaplaboratorium van het Nederlands Herseninstituut blijkt dat, net als bij je botten, ouderen in de regel slechter gaan slapen. Kinderen zijn verschrikkelijk goede slapers \u2013 zie de 11-jarige in diepe slaap op de achterbank van je auto als je op vakantie gaat. Een 60-jarige die een lange vliegreis maakt, mocht willen dat hij z\u00f3 in zijn stoel kon slapen. Hoe ouder, hoe brozer je slaap wordt.<\/p>\n
We moeten nog zoveel over het fenomeen slaap ontdekken en ik heb me echt voorgenomen te ontrafelen wat er toch in de zenuwcellen van slapelozen gebeurt. En om voor hen betere behandelingen vinden. Geloof me, tot die tijd zal ik niet rusten.\u201d<\/p>\n
Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:<\/p>\n
![\"Slaapexpert](\"https:\/\/img.metronieuws.nl\/images\/E-boDQmzJv0wqCROpHD7yEKIy50=\/600x0\/filters:quality(80):format(jpeg):background_color(fff)\/https%3A%2F%2Fwww.metronieuws.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F02%2FDSC02543.jpg\")
<\/a>