\t\t\t\t\t\t \t\t\t\t\tVictoria Pedretti in ‘Verboden Vruchten.’<\/span><\/p>\n \t\t\t\t\t\t\t\t\tEverett-collectie<\/cite><\/p>\n<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n \n\tJe karakter Cherry komt in eerste instantie over als een idioot en onzeker meisje, maar aan het einde besef je dat er zoveel meer in haar schuilt. Praat met me over hoe je Cherry op het scherm wilde portretteren.<\/strong><\/p>\n \n \tIk moest veel nadenken over het soort vrouwen dat we kennen. Er zijn zoveel vrouwen die worden onderschat, zoveel vrouwen die zichzelf presenteren op een manier die mensen daardoor kan afleiden of aannames kunnen doen. Of het nu gaat om mensen die heel aardig zijn en niet bijzonder intelligent, weet je, die ernst wordt geassocieerd met intelligentie. Ik denk ook veel na over deze iconische sekssymbolen van vrouwen en hoe vaak het proces van seksualisering plaatsvindt terwijl er tegelijkertijd een proces van ontmenselijking plaatsvindt. En misschien ben ik dit omdat ik mijn eigen werk te serieus neem, maar dat vind ik echt interessant.<\/p>\n \n \tAls klein meisje was ik erg gefascineerd door Marilyn Monroe, omdat het cool was dat ze een beetje naar de oppervlakte bracht wat we allemaal doen: karakters spelen. Het zelf is een heel complex iets dat we niet eens volledig leren kennen, dus waarom zouden we niet spelen met de manier waarop we onszelf aan de wereld presenteren en met de wereld praten? Een groot deel van de tragedie van Marilyn Monroe is dat ze voor dom werd aangezien omdat ze mooi was. Het was haar niet toegestaan \u200b\u200bde volle omvang van dit alles vast te houden. En dat is zo tragisch en iets dat volgens mij veel vrouwen ervaren.<\/p>\n \n\tCherry is ook echt het enige personage dat intieme sc\u00e8nes in de film heeft. Hoe zagen jouw gesprekken met de intimiteitsco\u00f6rdinator eruit als het ging om de voorbereiding daarop? <\/strong><\/p>\n \n \tHet is interessant omdat je intiem zegt, omdat alle personages intieme sc\u00e8nes hebben. Ik vond dat de sekssc\u00e8nes ongelooflijk weinig intimiteit vertoonden, net als daadwerkelijke emotionele intimiteit. Onze intimiteitsco\u00f6rdinator was geweldig. Ik heb er erg veel zin in. Het is interessant om sekssc\u00e8nes te portretteren die seks uitbeelden op een manier die het gevoel geeft dat het verhaal beweegt, dat het iets over het personage blootlegt. Dus dat was voor mij het gesprek dat heel belangrijk was: waarom laten we zien dat Cherry seks heeft? En dat komt omdat de manier waarop ze zich met seks bezighoudt, enorm performatief is.<\/p>\n \n \tZe benadert het op een bijna sportieve manier. Het gaat helemaal niet om verbinding. En dat heb ik niet veel gezien. Het is de manier waarop ze probeert in haar behoeften te voorzien terwijl ze tegelijkertijd al haar daadwerkelijke intimiteit, loyaliteit en liefde aan Apple geeft, en deze mannen bijna op veel manieren objectiveert, wat behoorlijk triest is omdat ze haar geschenken brengen. Ze vinden haar echt leuk en ze geeft ze gewoon niet de daadwerkelijke intimiteit en openheid die ze misschien verdienen als ze ervoor kiezen om zichzelf samen in deze positie te plaatsen. En ik ben echt trots op de naaktheid in deze film, maar de naaktheid komt niet met de seks. De naaktheid komt met slechts twee meisjes die met elkaar praten en zich op hun gemak voelen bij elkaar, genoeg om naakt te zijn terwijl ze een gesprek voeren dat over veel andere dingen gaat dan seks.<\/p>\n \t\t\t\t\t\t \t\t\t\t\tLili Reinhart, Victoria Pedretti en Alexandra Shipp in ‘Forbidden Fruits.’<\/span><\/p>\n \t\t\t\t\t\t\t\t\tEverett-collectie<\/cite><\/p>\n<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n \n\tIk heb het gevoel dat het winkelcentrum zijn eigen karakter is in de film. Denk je, gezien het feit dat de winkelcultuur de afgelopen jaren langzaam aan het uitsterven is, dat deze film kan helpen deze terug te brengen?<\/strong><\/p>\n \n \tOh, ik woonde als kind in het winkelcentrum. Het was deze plek waar ik vrij kon zijn en rond kon rennen met mijn vrienden en niet eens een groot deel van de tijd iets kon kopen of gewoon door de uitverkoop bij Forever 21 kon struinen. Ik kan het niet helpen dat ik van ze allemaal hou. Het is ook dit enorme symbool van instituties en kapitalisme, en in de film wordt het ook echt gebruikt om dat te vertegenwoordigen. De wereld waarin we leven is een soort gigantisch winkelcentrum. Denk ik dat het de winkelcultuur nieuw leven zal inblazen? Ik weet het niet. \u2026 Ik vraag me af of het ons zelfs een heruitvinding van het winkelcentrum zou kunnen opleveren.<\/p>\n \n\tDe gruwelijke dood van Cherry was absoluut een van de meest schokkende momenten in de film. Wat was je reactie toen je dat voor het eerst in het script las? En hoe was het om die sc\u00e8ne te filmen? <\/strong><\/p>\n \n \tIk denk dat ik waarschijnlijk heb gegild toen ik het las. En toen dacht ik: “Hoe zou je dat doen?” Er was een gesprek waarin ze het erover hadden om er niet zoveel van te laten zien. Dus ik stelde me altijd voor dat het wegsneed, maar het is zo belangrijk dat je de gruwelijkheid ervan ziet. Het was geweldig om te doen. Ik hou ervan om stunts te doen. Het is leuk om je eigen hand te spelen terwijl je wordt verslonden door een roltrap. Persoonlijk vond ik het nogal absurd, maar sindsdien heb ik gehoord dat er mensen zijn omgekomen (op roltrappen). Misschien niet precies op die manier… eerlijk gezegd kreeg ik te horen dat ik het niet moest Googlen en ik heb ervoor gekozen om dat niet te doen (Lacht<\/em>).<\/p>\n \n\tWaar kijk je het meeste naar uit als fans de film kunnen zien?<\/strong><\/p>\n \n \tOver de film gesproken. Ik ben echt ge\u00efnteresseerd in de gesprekken die het kan cultiveren. Er is daar veel. Het is een leuke film, maar het is een Trojaans paard voor veel grotere gesprekken over consumentisme, over verdriet, over vriendschap en beledigende gemeenschapsdynamiek. Het is zo moeilijk om zelfs maar te weten waar je je op moet concentreren in een gesprek over de film, omdat ik denk dat het zoveel raakt, (maar) ik denk niet dat het je om de oren slaat. Het voelt niet als een moreel verhaal, dus daar hou ik van.<\/p>\n \t\t\t\t\t\t \t\t\t\t\tVictoria Pedretti in seizoen drie van ‘You’.<\/span><\/p>\n \t\t\t\t\t\t\t\t\tEverett-collectie<\/cite><\/p>\n<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n \n\tHeb je, nadat je de psychologische, horror- en thrillergenres al hebt leren kennen, een droomgenre dat je nog moet doen?<\/strong><\/p>\n \n \tIk bedoel, ik ben nu in Nieuw-Zeeland, dus ik denk: “Ik wil in een fantasiefilm spelen. Ik wil een hobbit of een elf spelen.” En ik heb altijd van historische fictie gehouden. Ik hou van een historisch stuk. Het is altijd spannend om te doen wat je nog niet eerder hebt gedaan.<\/p>\n \n\tJe wordt geprezen voor je optredens in Het spook van Hill House<\/em>, Jij <\/em>En Het spook van Bly Manor<\/em>. Wat is, gezien het succes dat u in uw carri\u00e8re heeft gezien, een van de grootste uitdagingen die u heeft kunnen overwinnen om te komen waar u nu bent? <\/strong><\/p>\n \n \tHet herinnert jezelf er altijd aan dat niets verplicht is en dat er niet \u00e9\u00e9n manier is om dingen te doen, en blijf gewoon proberen mijn eigen pad te vinden. Ik ben niet zoals iedereen. Ik zou de dingen niet moeten doen zoals iedereen dat doet. Ik geef nog steeds om het leven dat ik buiten mijn werk leid en blijf me steeds meer inzetten om dat voor mezelf op te bouwen… Ook heb ik creatieve projecten die volledig door mijn eigen projecten worden aangestuurd. Nou ja, niet helemaal, het is nog steeds een samenwerking, maar niet in een poging om de kost te verdienen; vooral in een poging om creatief levend te blijven, want zodra je passie je werk wordt, is het heel gemakkelijk om de passie te laten verdwijnen omdat je daartoe verplicht bent. Nogmaals, verplichting. Deze teef wil niets doen wat ze moet doen (Lacht<\/em>), wat herkenbaar is van wat ik heb gehoord.<\/p>\n \n \tIk heb deze carri\u00e8re niet nagestreefd omdat ik dacht dat ik in films zou spelen die in bioscopen werden vertoond. Ik ben hiermee begonnen omdat ik impact op mensen wilde maken, ook al was dat op kleine schaal, ook al was dat een toneelstuk dat maar heel weinig mensen te zien kregen of een film die heel weinig mensen zagen. Het levend houden van die intentie is dus echt essentieel en niet eenvoudig. Het is een evenwichtsoefening.<\/p>\n \n\tAls je zou moeten beschrijven wat Victoria Pedretti, Victoria Pedretti, maakt, wat zou je dan zeggen? <\/strong><\/p>\n \n \tOmdat je zo ver van huis bent, besef je echt de kracht van waar je vandaan komt, en daar heb ik veel over nagedacht. Ik ben zeker het kind van mijn ouders. Dat is een groot deel van wie ik ben en waar ik vandaan kom. Ik kom uit Philadelphia en omgeving, en als je zo ver weg bent, of zelfs in LA, wordt dat duidelijk. En waar ik ook mee opdook, er was een essentie die ik op dit moment niet kon beschrijven. En wie ik ook ben, verandert ook altijd, en daarvoor ruimte maken is erg belangrijk. Maar ik zou zeggen dat ik er echt niet van houd om te doen wat ik verplicht ben te doen. Dat is zeker een grote kwaliteit die al naar voren is gekomen in dit gesprek, dus ik zal dat erkennen (Lacht<\/em>).<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" (Dit verhaal bevat spoilers van Verboden vruchten.) Wanneer Victoria Pedretti op je scherm staat, weet dan dat ze daar met een reden is. \u201cDeze bitch wil niets doen wat ze moet doen\u201d, grapt de 31-jarige actrice De Hollywood-verslaggeveromdat ze zich uitsluitend richt op projecten die impact hebben op mensen. De afgelopen tien jaar heeft Pedretti …<\/p>\n","protected":false},"author":26,"featured_media":143161,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[149],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/143160"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/26"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=143160"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/143160\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/143161"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=143160"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=143160"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=143160"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/www.hollywoodreporter.com\/wp-content\/themes\/vip\/pmc-hollywoodreporter-2021\/assets\/public\/lazyload-fallback.gif\")
<\/p><\/div>\n<\/p><\/div><\/p><\/div>\n<\/p><\/div><\/p><\/div>\n<\/p><\/div>