{"id":144347,"date":"2026-04-05T10:22:51","date_gmt":"2026-04-05T10:22:51","guid":{"rendered":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/nasas-artemis-ii-is-de-eerste-bemande-maanmissie-sinds-1972-waarom-gaan-we-terug\/"},"modified":"2026-04-05T10:22:51","modified_gmt":"2026-04-05T10:22:51","slug":"nasas-artemis-ii-is-de-eerste-bemande-maanmissie-sinds-1972-waarom-gaan-we-terug","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/nasas-artemis-ii-is-de-eerste-bemande-maanmissie-sinds-1972-waarom-gaan-we-terug\/","title":{"rendered":"NASA&#8217;s Artemis II is de eerste bemande maanmissie sinds 1972. Waarom gaan we terug?"},"content":{"rendered":"<p><\/p>\n<div id=\"g-bk-L0XB63Vugzf-xQ\" data-preview-slug=\"bk-L0XB63Vugzf-xQ\" data-birdkit-hydrate=\"be599af21a0126db\">\n<p>\t<!--(--><!--(--><!----><!----><!--(--><!--(--><!----><!----><!--)--><!--(--><!----><!--(!--><!----><\/p>\n<div class=\"g-moon-spinner svelte-1mgn87m\" style=\"--g-color-white: #fff;--g-color-light: #888;--g-color-med: #555;--g-color-dark: #222;--g-color-yellow: #ffd100;--g-color-ice: #5f98ed;--g-color-shadow: #E5A03C;--g-color-helium: #e2ac14;--g-annotation-width: 300px\"><!--(!--><svelte-scrollstory id=\"g-scrollstory_1\" class=\"active-index-0 active-id-g-scrollstory_1-item-0 state-pre svelte-1fr1fr4 enabled\" style=\"--scrollstory-threshold-top: 90vh;--scrollstory-threshold-left: 0px;--scrollstory-debug-color: rgba(255, 0, 0, 0.8);--scrollstory-debug-transformY: calc(-100% - 20px);--scrollstory-items-start-auto: 0px;--scrollstory-item-spacing: 120vh;--scrollstory-text-start: 22vh;--g-body-padding-top: 0.75rem;--g-body-padding-bottom: 0.75rem;--g-body-padding-left: 0.75rem;--g-body-padding-right: 0.75rem;--g-body-color: #fff;--g-body-background-color: #121212\"><svelte-scroller-outer style=\"--g-top-offset-fraction:0; --g-bottom-offset-fraction:0; --parallax-offset:0px\" class=\"svelte-1hxzeg8\"><svelte-scroller-background-container class=\"background-container svelte-1hxzeg8\"><svelte-scroller-background class=\"svelte-1hxzeg8\"><!----><svelte-scrollstory-background slot=\"background\" class=\"svelte-1fr1fr4\"><!---->   <!----> <!--(!--><!--)--><\/svelte-scrollstory-background><!----><\/svelte-scroller-background><\/svelte-scroller-background-container> <svelte-scroller-foreground class=\"svelte-1hxzeg8\"><!----><svelte-scrollstory-foreground slot=\"foreground\" class=\"svelte-1fr1fr4\"><\/p>\n<div class=\"scrollstory-items svelte-1fr1fr4\"><!--(--><\/p>\n<p><span class=\"g-screenreader\"><!----><!---->Een geanimeerd 3D-model van de maan, weergegeven op een zwarte achtergrond.<!----><\/span><\/p>\n<p><!--)--> <!----><!--(--><\/p>\n<div id=\"g-scrollstory_1-item-0\" style=\"--scrollstory-item-spacing:160vh;\" class=\"scrollstory-item scrollstory-item-0 svelte-1fr1fr4 active\"><!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(--><\/p>\n<p><span class=\"g-screenreader\"><!----><!---->Een 3D-model van de maan met de dichtstbijzijnde kant in zicht. Er staat: Dit is de kant van de maan die we vanaf de aarde zien<!----><\/span><\/p>\n<p><!--)--><\/div>\n<div id=\"intro-1\" class=\"scrollstory-item scrollstory-item-1 svelte-1fr1fr4\"><!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(--><!--(--><!--(--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->In het eerste tijdperk van maanverkenning concentreerden NASA en de Sovjet-Unie zich op de dichtstbijzijnde kant van de maan, waar directe radiocommunicatie met de aarde bestond.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--)--><!--)--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(--><\/p>\n<p><span class=\"g-screenreader\"><!----><!---->Een 3D-model van de maan met de dichtstbijzijnde kant in zicht en cirkels voor landings- en crashlocaties, waaronder Luna 9, 1966 (USSR) en Apollo 11 en Apollo 12 (beide in 1969, VS).<!----><\/span><\/p>\n<p><!--)--><\/div>\n<div id=\"intro-2\" class=\"scrollstory-item scrollstory-item-2 svelte-1fr1fr4\"><!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(--><!--(--><!--(--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->Tegenwoordig zijn NASA en andere ruimtevaartorganisaties, zoals die van China en India, ge\u00efntrigeerd door de andere kant van de maan, die vanaf de aarde buiten het zicht is&#8230;<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--)--><!--)--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(--><\/p>\n<p><span class=\"g-screenreader\"><!----><!---->Een 3D-model van de maan met de andere kant in zicht en cirkels voor landings- en crashlocaties, inclusief Chang&#8217;e 4, 2019 (China) en Chang&#8217;e 6, 2024 (China).<!----><\/span><\/p>\n<p><!--)--><\/div>\n<div id=\"intro-3\" class=\"scrollstory-item scrollstory-item-3 svelte-1fr1fr4\"><!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(--><!--(--><!--(--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->\u2026evenals de poolgebieden.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--)--><!--)--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(--><\/p>\n<p><span class=\"g-screenreader\"><!----><!---->Een 3D-model van de maan met de zuidpool in zicht en cirkels voor landings- en crashlocaties, inclusief dezelfde Chang&#8217;e-missies en ook Chandrayaan-3, 2023 (India).<!----><\/span><\/p>\n<p><!--)--><\/div>\n<div id=\"cover-1\" style=\"--scrollstory-item-spacing:50vh;\" class=\"scrollstory-item scrollstory-item-4 svelte-1fr1fr4\"><!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(--><\/p>\n<div class=\"g-subhed-wrapper g-theme-news svelte-wg034b\">\n<h2 class=\"g-subhed  svelte-wg034b\"><!----><\/h2>\n<p id=\"intro\">Er is nu een nieuwe maanrace aan de gang: de Verenigde Staten willen tegen 2028 weer mensen op de maan zetten, twee jaar eerder dan China. Maar de motivaties zijn enigszins anders dan wat mannen vijftig jaar geleden aan de oppervlakte bracht.<\/p>\n<p>Er is water aan de polen van de maan, bevroren in de eeuwige schaduwen in kraters.<!----><\/div>\n<p><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(--><!--(--><!--(--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->Watermoleculen kunnen worden opgesplitst in waterstof en zuurstof. Als landen daar maanbases zouden opzetten, zou de zuurstof voor ademende lucht kunnen zorgen, en zouden waterstof en zuurstof kunnen worden gebruikt als raketdrijfgassen. Astronauten zouden hun drinkwater ook uit het ijs van de maan kunnen halen. NASA heeft potenti\u00eble landingsplaatsen in dit gebied en in China ge\u00efdentificeerd <a href=\"https:\/\/www.nytimes.com\/2026\/04\/02\/world\/asia\/china-space-moon-nasa-artemis.html\">wil bouwen<\/a> buitenposten rond de zuidpool van de maan.<\/p>\n<p>Voor wetenschappers zouden het water en andere chemicali\u00ebn die in de schaduwrijke gebieden gevangen zitten, een record kunnen opleveren van de inslagen van kometen en astero\u00efden. Kernen die uit de kratervloeren zijn geboord, kunnen een geschiedenis van het zonnestelsel opleveren die 4,5 miljard jaar teruggaat, vergelijkbaar met hoe ijskernen uit Groenland en Antarctica vertellen over het klimaat op aarde van de afgelopen paar duizend jaar.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--)--><!--)--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--><\/div>\n<div id=\"cover-3\" style=\"--scrollstory-item-spacing:50vh;\" class=\"scrollstory-item scrollstory-item-9 svelte-1fr1fr4\"><!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(--><\/p>\n<p><h2 class=\"g-subhed  svelte-wg034b\"><!---->Helium-3 zou uit de maangrond kunnen worden gewonnen.<!----><\/h2>\n<\/p>\n<p><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(--><!--(--><!--(--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->Helium-3, een lichtere versie van helium, met slechts \u00e9\u00e9n neutron in de kern in plaats van twee, is buitengewoon zeldzaam op aarde. Het kost ongeveer $9 miljoen per pond, en de grootste bron is vervallen tritium, een zware vorm van waterstof die voorkomt in kernwapenvoorraden.<\/p>\n<p>De maan zou veel meer kunnen bieden. De fusiereacties die de zon doen oplichten produceren helium-3, waarvan een deel door het zonnestelsel wordt voortgestuwd als onderdeel van de zonnewind die vanuit de zon naar buiten waait. Sommige van die atomen botsen tegen de maan en raken ingebed in de maangrond.<\/p>\n<p>Titaniumrijke mineralen vangen eerder helium-3 op. De rotsen aan de dichtstbijzijnde kant van de maan bevatten meer van deze mineralen en er wordt aangenomen dat deze locaties het meest veelbelovend zijn voor de winning van helium-3.<\/p>\n<p>Hoewel de concentraties laag zijn, zijn ze nog steeds hoger dan op aarde, waar het magnetische veld de zonnewind rond de planeet afbuigt.<\/p>\n<p>Tientallen jaren in de toekomst zou helium-3 een ideale brandstof kunnen zijn voor fusie-energiecentrales. Een directer gebruik zou kunnen zijn voor ultrakoude koelkastsystemen die nodig zijn voor kwantumcomputers.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--)--><!--)--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--><\/div>\n<div id=\"g-scrollstory_1-item-10\" class=\"scrollstory-item scrollstory-item-10 svelte-1fr1fr4\"><!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!--(--><\/p>\n<p><span class=\"g-screenreader\"><!----><!---->Geanimeerd 3D-model van de maan dat hogere concentraties helium-3 aan de dichtstbijzijnde kant van de maan laat zien.<!----><\/span><\/p>\n<p><!--)--><\/div>\n<p><!--)--><!----><\/div>\n<p><\/svelte-scrollstory-foreground><!----><\/svelte-scroller-foreground><\/svelte-scroller-outer><!----><\/svelte-scrollstory> <!--(!--><!--)--><!--)--><\/div>\n<p><!----><!--)--><!----><!--)--><!--(--><!----><\/p>\n<p><h2 class=\"g-subhed  svelte-wg034b\"><!---->Een maantelescoop zou in een krater aan de andere kant van de maan kunnen worden ge\u00efnstalleerd.<!----><\/h2>\n<\/p>\n<p><!----><!--)--><!--(--><!----><!--(--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->De afgelopen eeuw is de aarde een lawaaierige plek geworden voor astronomen die willen luisteren naar de radiogolven die het universum vullen. Die golven komen voort uit gloeiende waterstofgaswolken, aurorae van verre planeten en snel draaiende neutronensterren. Maar deze signalen worden vaak overstemd door de alomtegenwoordige uitzendingen van de moderne samenleving, zoals radio- en televisieprogramma&#8217;s, mobiele telefoongesprekken en industri\u00eble elektrische apparatuur.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--)--><!----><!--)--><!--(--><!----><!--(--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->De ionosfeer van de aarde blokkeert ook radiogolven met een lange golflengte, die aanwijzingen zouden geven over het zeer vroege heelal, zodat ze radiotelescopen op de grond niet kunnen bereiken. Maar aan de andere kant van de maan wordt al dat radiogeluid van de aarde tot zwijgen gebracht, waardoor het niet door 3.000 kilometer rots kan dringen. En ook de langegolfradiogolven konden worden waargenomen.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--)--><!----><!--)--><!--(--><!----><!----><\/p>\n<figure class=\"g-wrapper  svelte-19s2qxj g-needs-margin-block\" style=\"--g-wrapper_hed-text-wrap:balance\"><!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!----> <!--(!--><!--)--><!----><\/figure>\n<p><!----><!----><!--)--><!--(--><!----><!--(--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->Het bouwen van een radiotelescoop in een krater op de maan zou profiteren van die natuurlijke concave vorm. Een locatie nabij de evenaar, in het midden van de andere kant, zou een ideale luisterplek kunnen zijn.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--)--><!----><!--)--><!--(--><!----><!----><\/p>\n<figure class=\"g-wrapper  svelte-19s2qxj g-needs-margin-block\" style=\"--g-wrapper_hed-text-wrap:balance\"><!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <!----> <!--(!--><!--)--><!----><\/figure>\n<p><!----><!----><!--)--><!--(--><!----><!--(--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->Na jarenlang in vage termen over maanposten te hebben gesproken, ergens in de onbepaalde toekomst, zei NASA <a href=\"https:\/\/www.nytimes.com\/2026\/03\/24\/science\/nasa-moon-base-mars-spacecraft.html\">onlangs<\/a> verschoven, waardoor een voortdurende Amerikaanse aanwezigheid op de maan stevig op de routekaart voor het komende decennium werd geplaatst.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--)--><!----><!--)--><!--(--><!----><!--(--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->Plannen voor een maanbasis zouden in fasen verlopen. Het zou gaan van regelmatige maanbezoeken tot het bouwen van permanente infrastructuur; stroom- en communicatiesystemen; voertuigen om astronauten en vracht over het oppervlak te vervoeren; en mogelijk kerncentrales.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--)--><!----><!--)--><!--(--><!----><!----><\/p>\n<figure class=\"g-wrapper  svelte-19s2qxj\" style=\"--g-wrapper_hed-text-wrap:balance\"><!--(!--><!--)--> <!--(!--><!--)--> <\/p>\n<div class=\"g-block g-block-margin svelte-rhgw2n g-margin-inline\">\n<div class=\"g-block-width g-max-width-body svelte-rhgw2n\"><!----><!--(!--><!--)--> <\/p>\n<div class=\"g-wrapper_main-content svelte-19s2qxj g-overflow-visible\"><!--(!--><!--)--> <\/p>\n<div class=\"g-wrapper_main_content_slot svelte-19s2qxj\"><!----><\/p>\n<div class=\"g-methodology svelte-1f2nlmf\"><!--(--><\/p>\n<p class=\"methodology-hed svelte-1f2nlmf\">Methodologie<\/p>\n<p><!--)--> <!--(--><!--(--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->De basisbeelden van het 3D-model zijn afkomstig van de maan van NASA <a href=\"https:\/\/svs.gsfc.nasa.gov\/4720\">CGI-kit<\/a>. Gegevens over maanlandingen en crashlocaties werden verzameld en geverifieerd met behulp van meerdere bronnen: NASA Space Science Data Coulated Archive; China Nationale Ruimtevaartadministratie; Japanse ruimtevaartorganisatie; Europees Ruimteagentschap; Indiase ruimteonderzoeksorganisatie; en het Smithsonian Instituut.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->Om de time-lapse-animatie te maken die de permanent beschaduwde gebieden van de maan op de zuidpool in januari 2026 laat zien, gebruikten journalisten van de New York Times een digitaal hoogtemodel van de Lunar Orbiter Laser Altimeter (LOLA), gegevens van LOLA&#8217;s Gridded Data Records (GDR&#8217;s) en efemeriden afkomstig van de US Geological Service (USGS) Astropedia.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->Bevroren waterdetecties werden verzorgd door <a href=\"https:\/\/www.pnas.org\/doi\/10.1073\/pnas.1802345115\">Shuai Li<\/a> van de Universiteit van Hawa\u00ef.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->Maanlandingsplaatsen voor toekomstige Artemis-missies op de Zuidpool zijn afkomstig van <a href=\"https:\/\/www.nasa.gov\/news-release\/nasa-provides-update-on-artemis-iii-moon-landing-regions\/\">NASA-update<\/a> vanaf oktober 2024.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->Gegevens over de helium-3-concentratie zijn verstrekt door <a href=\"https:\/\/www.researchgate.net\/profile\/Wenzhe-Fa\/publication\/227194157_Global_inventory_of_Helium-3_in_lunar_regoliths_estimated_by_a_multi-channel_microwave_radiometer_on_the_Chang-E_1_lunar_satellite\/links\/5ebbc46a299bf1c09ab97be4\/Global-inventory-of-Helium-3-in-lunar-regoliths-estimated-by-a-multi-channel-microwave-radiometer-on-the-Chang-E-1-lunar-satellite.pdf\">Wenzhe Fa<\/a> van de Universiteit van Peking, China.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->Diagrammen van de inzet van de maanradiotelescoop en radio-interferentie zijn gebaseerd op NASA <a href=\"https:\/\/www.nasa.gov\/general\/lunar-crater-radio-telescope-lcrt-on-the-far-side-of-the-moon\/\">Concepten van het Jet Propulsion Laboratory.<\/a><!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--(!--><!----><\/p>\n<p class=\"g-text  svelte-i5c8kc\"><!--(--><!---->Dit project maakte ook gebruik van geografische referenties uit de USGS Geologische Atlas van de Maan en de <a href=\"https:\/\/www.lpi.usra.edu\/lunar\/lunar-south-pole-atlas\/\">Maan-Zuidpoolatlas<\/a> door het Lunar and Planetary Institute.<!----><!--)--><!----><\/p>\n<p><!----><!--)--><!--)--><!--)--><\/div>\n<p><!----><\/div>\n<\/div>\n<p> <!--(!--><!--)--><!----><\/div>\n<\/div>\n<p><!----> <!--(!--><!--)--><!----><\/figure>\n<p><!----><!----><!--)--><!--)--><!----><!----><!----><!--)--> <!--(!--><!--)--><!--)--><\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Een geanimeerd 3D-model van de maan, weergegeven op een zwarte achtergrond. Een 3D-model van de maan met de dichtstbijzijnde kant in zicht. Er staat: Dit is de kant van de maan die we vanaf de aarde zien In het eerste tijdperk van maanverkenning concentreerden NASA en de Sovjet-Unie zich op de dichtstbijzijnde kant van de &hellip;<\/p>\n","protected":false},"author":36,"featured_media":144348,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[154],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/144347"}],"collection":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/users\/36"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=144347"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/144347\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media\/144348"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=144347"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=144347"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/irakezen.nl\/du\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=144347"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}