\n
Het is niet alleen de hoeveelheid tijd die u zittend doorbrengt, maar ook wat u zittend doet, wat van invloed kan zijn op uw gezondheid.\n <\/p>\n
\n
Televisie kijken en ander \u2018mentaal passief\u2019 sedentair gedrag houden verband met een hoger risico op ontwikkeling dementie<\/a>terwijl meer mentaal boeiende activiteiten zoals kruiswoordpuzzels enige bescherming lijken te bieden, aldus a nieuwe studie<\/a>.\n <\/p>\n \n De bevindingen voegen nuance toe aan wat we weten over de gezondheid van de hersenen en veroudering, en ze suggereren dat cognitieve activiteit belangrijk is naast fysieke activiteit. Om beter te begrijpen wat dit onderzoek betekent en hoe we de gezondheid van onze hersenen beter kunnen beschermen, sprak ik met CNN-wellnessexpert Dr. Leana Wen, een spoedarts en klinisch universitair hoofddocent aan de George Washington University. Ze was eerder commissaris voor Volksgezondheid in Baltimore.\n <\/p>\n \n CNN: Wat onderzocht deze studie over sedentair gedrag, en wat waren de conclusies?<\/strong>\n <\/p>\n \n Dr. Volg Wen:<\/strong> Deze studie, gepubliceerd in het American Journal of Preventive Medicine, volgde ruim 20.000 volwassenen in Zweden gedurende bijna twintig jaar om te onderzoeken hoe verschillende soorten sedentair gedrag verband hielden met het risico op het ontwikkelen van dementie. Aan het begin van het onderzoek waren de deelnemers tussen de 35 en 64 jaar oud. Ze rapporteerden hoeveel tijd ze zittend doorbrachten en welke activiteiten ze in die tijd deden. Deze gegevens werden gecorreleerd met de latere diagnose dementie, die tijdens de bijna twintig jaar durende onderzoeksperiode bij 569 personen werd gesteld.\n <\/p>\n \n De onderzoekers maakten een belangrijk onderscheid tussen mentaal passief en mentaal actief sedentair gedrag. Ze ontdekten dat personen die meer tijd aan mentaal passieve activiteiten besteedden, een significant hoger risico hadden om later dementie te ontwikkelen. Daarentegen ging de tijd besteed aan mentaal betrokken activiteiten tijdens het zitten gepaard met een lager risico.\n <\/p>\n \n Ze modelleerden ook wat er zou kunnen gebeuren als mensen hun gedrag zouden veranderen. Het vervangen van \u00e9\u00e9n uur mentaal passief sedentair gedrag door \u00e9\u00e9n uur mentaal actief sedentair gedrag ging gepaard met een vermindering van het risico op dementie met ongeveer 7%. Het toevoegen van een uur mentaal actief sedentair gedrag ging gepaard met een reductie van 4%, en het combineren van mentale betrokkenheid met fysieke activiteit toonde een nog groter voordeel, met een 11% lager risico op het ontwikkelen van dementie.\n <\/p>\n \n CNN: Wat telt als mentaal passief versus mentaal actief sedentair gedrag?<\/strong>\n <\/p>\n \n vrouw:<\/strong> In deze studie waren mentaal passieve gedragingen gedragingen die weinig cognitieve inspanning of betrokkenheid met zich meebrachten. Voorbeelden hiervan zijn televisie kijken of gewoon naar muziek luisteren zonder er interactie mee te hebben.\n <\/p>\n \n Mentaal actief sedentair gedrag vereiste daarentegen aandacht, probleemoplossing of interactie. Deze groep omvatte activiteiten zoals lezen, puzzelen, hobby’s uitoefenen zoals breien of naaien, of op een computer werken op een manier waarbij nadenken en informatie verwerken vereist.\n <\/p>\n \n Het onderscheid gaat eigenlijk over de vraag of de hersenen actief worden gebruikt of niet. Twee mensen kunnen allebei even lang zitten, maar de cognitieve impact kan heel verschillend zijn, afhankelijk van de activiteit.\n <\/p>\n \n CNN: Waarom kunnen mentaal passieve activiteiten in verband worden gebracht met een hoger risico op dementie?<\/strong>\n <\/p>\n \n vrouw:<\/strong> E\u00e9n verklaring is dat de hersenen er baat bij hebben als ze worden uitgedaagd. Cognitieve betrokkenheid helpt neurale verbindingen in stand te houden en kan de zogenaamde cognitieve reserve ondersteunen, wat het vermogen van de hersenen is om zich in de loop van de tijd aan te passen en te compenseren voor veranderingen.\n <\/p>\n \n Wanneer mensen langere perioden bezig zijn met activiteiten die heel weinig mentale inspanning vergen, worden die trajecten mogelijk niet op dezelfde manier gestimuleerd. In de loop van maanden en jaren zou dat gebrek aan betrokkenheid kunnen bijdragen aan een achteruitgang in geheugen en denken.\n <\/p>\n \n Andere biologische en gedragsfactoren kunnen ook een rol spelen. Bij geestelijk passieve activiteiten gaat het vaak om lange, ononderbroken perioden van zitten, wat de bloedtoevoer naar de hersenen kan verminderen. Aan de andere kant worden meer boeiende activiteiten vaak opgesplitst met kleine verschuivingen in aandacht of beweging, wat gunstig zou kunnen zijn.\n <\/p>\n \n Bovendien zijn mentaal betrokken activiteiten vaak socialer of interactiever, wat op zichzelf in verband wordt gebracht met betere cognitieve resultaten. Slaap kan ook een rol spelen. Mensen die meer tijd besteden aan passieve activiteiten hebben mogelijk een slechtere slaapkwaliteit, en dat is ook het geval steeds meer erkend<\/a> net zo belangrijk voor het geheugen en de gezondheid van de hersenen op de lange termijn.\n <\/p>\n \n Tegelijkertijd is het belangrijk op te merken dat deze studie geen oorzaak en gevolg kan bewijzen. Het is mogelijk dat mensen met een betere cognitieve functie eerder mentaal betrokken activiteiten kiezen. Hoewel de bevindingen overtuigend zijn, moeten ze dus worden ge\u00efnterpreteerd als een verband in plaats van als bewijs dat het kiezen van passieve activiteiten direct tot dementie leidt.\n <\/p>\n \n CNN: Wat voor soort activiteiten moeten mensen overwegen om hun hersenen betrokken te houden?<\/strong>\n <\/p>\n \n vrouw:<\/strong> De sleutel lijkt het kiezen van tijdverdrijf te zijn dat actief nadenken vereist. Het kan zo simpel zijn als het lezen van een boek, het doen van een kruiswoordpuzzel, het spelen van een strategiespel, het spreken met een vriend of het leren van een nieuwe vaardigheid.\n <\/p>\n \n Creatieve hobby’s bieden ook uitstekende mogelijkheden. Bij activiteiten zoals breien, tekenen, schrijven of het bespelen van een muziekinstrument zijn allemaal verschillende delen van de hersenen betrokken. Zelfs alledaagse taken kunnen cognitief aantrekkelijker worden gemaakt door een element van uitdaging toe te voegen, zoals het uitproberen van een nieuw recept of het oefenen van een andere taal.\n <\/p>\n \n U krijgt extra voordeel als bij deze activiteiten andere mensen betrokken zijn. Sociale interactie is er consequent aan gekoppeld betere cognitieve gezondheid<\/a> en een lager risico op dementie. Het deelnemen aan mentaal stimulerende activiteiten met anderen door middel van gesprekken, groepshobby’s of gedeeld leren kan een extra beschermingslaag bieden.\n <\/p>\n \n CNN: Betekent dit dat alle schermtijd schadelijk is?<\/strong>\n <\/p>\n \n vrouw:<\/strong> Het hangt heel erg af van hoe het gebruikt wordt. Lange tijd televisie kijken zonder interactie zou bijvoorbeeld in de mentaal passieve categorie vallen. Daarentegen kan het gebruik van een computer om problemen op te lossen, een nieuwe taal te leren of contact te houden met dierbaren mentaal stimulerend zijn.\n <\/p>\n \n De zorg die uit dit onderzoek naar voren komt, gaat niet zozeer over de schermen zelf, maar meer over langdurige perioden van weinig betrokkenheid. In de huidige omgeving kan dat bijvoorbeeld zaken omvatten als gedachteloos scrollen of het voortdurend consumeren van inhoud op sociale media.\n <\/p>\n \n CNN: Hoe belangrijk is fysieke activiteit vergeleken met mentale activiteit voor het verminderen van het risico op dementie?<\/strong>\n <\/p>\n \n vrouw:<\/strong> Beide zijn belangrijk. Lichamelijke activiteit heeft bewezen voordelen voor de gezondheid van de hersenen, en er wordt een sedentaire levensstijl mee geassocieerd groter risico op dementie<\/a>. Wat deze studie toevoegt is het idee dat mentale activiteit tijdens sedentaire tijd ook van belang is. Het toonde ook aan dat het combineren van fysieke activiteit met mentaal betrokken gedrag geassocieerd was met een nog grotere vermindering van het risico op dementie dan elk afzonderlijk.\n <\/p>\n \n CNN: Wat is de belangrijkste conclusie voor mensen die zich zorgen maken over cognitieve achteruitgang?<\/strong>\n <\/p>\n \n vrouw:<\/strong> De belangrijkste conclusie is dat kleine, alledaagse keuzes in de loop van de tijd een verschil kunnen maken. Mensen moeten ernaar streven langdurige perioden van passief gedrag te verminderen en deze, indien mogelijk, te vervangen door activiteiten waarbij de geest betrokken is.\n <\/p>\n \n Tegelijkertijd moeten we niet vergeten dat de gezondheid van de hersenen nauw verbonden is met de algehele gezondheid. Dat betekent lichamelijk actief blijven, een goede cardiovasculaire gezondheid behouden, roken vermijden, een voedzaam dieet<\/a> en voldoende slaap krijgen. Gebaseerd op tientallen jaren onderzoek is het de combinatie van deze gewoonten die jarenlang in de praktijk zijn gebracht, die de cognitieve functie op de lange termijn helpt ondersteunen.\n <\/p>\n \n![\"Probeer](\"https:\/\/media.cnn.com\/api\/v1\/images\/stellar\/prod\/gettyimages-1270285125.jpg?c=original&q=w_860,c_fill\")
<\/picture>\n <\/div>\n<\/div>\n